ขอคำแนะนำ

โดย maxjang เมื่อ 25 กรกฏาคม 2010 เวลา 7:31 (เย็น) ในหมวดหมู่ ไม่ได้จัดหมวดหมู่ #
อ่าน: 947

พี่เบิร์ดคะ เวลาที่เรารู้สึกมีความทุกข์ในชั่วระยะเวลาหนึ่ง และไม่สามารถสลัดความทุกข์ที่มีได้ จะทำยังไงให้รู้สึกทุกข์น้อย ๆ คะ เพราะบางช่วงจะมีปัญหาเข้ามารุมเร้าไม่หนึ่งก็สองสามปัญหาเข้ามาทีเดียว บางทีรู้สึกแบกรับไม่ไหวปล่อยวางก็ไม่ได้ พี่แนะนำหน่อยได้ไหมคะ:-D

« « Prev : ห่างหายไปนาน


ผู้ใช้ Facebook สามารถให้ความเห็นที่นี่ได้ โดยกด Like เพื่อแสดงตัว

5 ความคิดเห็น

  • #1 Logos ให้ความคิดเห็นเมื่อ 26 กรกฏาคม 2010 เวลา 4:09 (เย็น)

    อาจจะต้องรอไปจนปลายสัปดาห์นะครับ ตอนนี้พี่เบิร์ดไม่อยู่ แจ้งไว้ว่าไปยโสธรหลายวัน ไม่รู้จะได้อ่านลานปัญญาหรือเปล่า

    คราวหลังถ้าขอความเห็นแบบเจาะจง ใช้อีเมลน่าจะดีกว่าครับ มีความเป็นส่วนตัวด้วย

  • #2 maxjang ให้ความคิดเห็นเมื่อ 29 กรกฏาคม 2010 เวลา 12:55 (เช้า)

    อ้าวหรือคะ ขอโทษที

  • #3 น้ำฟ้าและปรายดาว ให้ความคิดเห็นเมื่อ 30 กรกฏาคม 2010 เวลา 7:38 (เย็น)

    มาแล้วจ้ะ ^ ^

    อืม คนทุกคนมักจะไม่อยากทุกข์เนาะจ๊ะ และเมื่อมีความไม่สบายใจ ไม่ชอบใจ เราก็อยากมีวิธี”จัดการ”ให้ราบคาบไปในทันทีจะได้เข้าสู่ความสุข สบายใจเร็ว ๆ

    น้องไม่ผิดหรอกจ้ะที่มีความรู้สึกทำนองนี้ เพียงแต่อาจเป็นความต้องการหรือความหวังที่กระทำได้ยากหรือขึ้นกับหลายปัจจัยนอกเหนือจากตัวเราเอง ทำให้สิ่งที่เรียกว่าความสุขเกิดขึ้นน้อยกว่า

    เราลองมาเข้าใจทุกข์ดูมั้ยจ๊ะ เพราะบางเรื่องราวที่คิดว่าทุกข์หนักหนานั้น เมื่อแยกแยะ พิจารณาแล้วอาจไม่ทุกข์อย่างที่คิดล่วงหน้าไว้ก่อนก็ได้ เพราะมีไม่น้อยเลยจ้ะที่คิดหรือกังวลจนทุกข์นั้นหนักกว่าความเป็นจริง

    ชีวิตจะดีงามเมื่อเรามี”เป้าหมาย”ที่ถูกต้องนะจ๊ะ มาดูกันว่าเป้าหมายที่ถูกต้องคืออะไร

    เราทุกคนรังเกียจทุกข์เสมอ เพราะมันทำให้เราไม่สบายใจ ร้อนใจ หงุดหงิดใจ แต่อันที่จริงทุกข์นั้นไม่เลวร้ายนักหรอกจ้ะ เพราะมันทำให้เรารู้คุณค่าของสิ่งที่เรามีนั่นก็คือการ”หาทางออกจากทุกข์ให้ถูกทาง” เหมือนที่น้องขอคำแนะนำหรือพูดคุยกับคนอื่นก็เป็นหนึ่งในทางออกที่น่าสนใจ

    แต่ในบางครั้งเราอาจ”ไม่มีใคร”ที่จะช่วยเราได้ทันทีเหมือนที่น้องถามพี่ แล้วพี่ไม่อยู่แบบนี้ไงจ๊ะ- ถามว่านี่เป็นเรื่องดีมั้ย พี่ว่าดีนะ เพราะน้องได้รู้วิธีที่จะอยู่กับทุกข์อย่างไม่ทุกข์มากกว่านี้ ด้วย”ตัวน้องเอง” ซึ่งถ้าพี่อยู่ในช่วงที่น้องถาม น้องอาจเรียนรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นก็ยังมีคนที่ช่วยพูด ช่วยแนะนำได้ จนลืมที่จะ”พึ่งตนเอง” ก็เป็นได้เนาะ ;)- นี่ไงจ๊ะวิธีที่เรียกว่า “พลิกความคิดนิดเดียว ความสุขก็อยู่ต่อหน้าแล้ว”

    เราทุกคนเคยพยายามวิ่งหนีทุกข์กันทั้งนั้น แต่หนีพ้นมั้ย ?

    ยิ่งวิ่งก็ยิ่งเหนื่อย และไม่เคยหนีพ้น เพราะทุกข์ถูกสร้างมาคู่กับเราอยู่แล้ว ฉะนั้นจะดิ้นรนวิ่งหนีก็เหนื่อยเปล่า กดดันและสิ้นความสุขที่มีทั้งกายและใจโดยใช่เหตุเนาะจ๊ะ

    เอา”ความเพียร” ที่พยายามวิ่งหนีทุกข์หรือดิ้นรนเพื่อให้ได้ความสุขไปทำอย่างอื่นที่ดีกว่านี้…จะดีมั้ยเอ่ย

    ความเพียรที่ทำให้เกิดประโยชน์ก็เช่น เข้าใจทุกข์ว่าเกิดจากอะไร และจะทำอย่างไรไม่ให้”ติดกับความทุกข์” จนมองไม่เห็นความสุขเล็กๆน้อยๆในชีวิต อย่างกำลังใจจากคนใกล้ชิด ดอกไม้บานรับเราตอนเช้าที่เดินออกจากบ้าน รอยยิ้มของคนที่เดินสวนทาง ลมเย็นๆที่พัดผ่านในยามร้อนผ่าว ฯลฯ

    การรู้ทุกข์ก็เพื่อถอนทุกข์เป็นไงจ๊ะ

    พี่ถามตามตรงว่าชีวิตเราหนีจากภาวะที่ไม่พึงพอใจหรือที่เรียกว่าทุกข์พ้นมั้ย ?

    โดยเฉพาะในผู้ที่อ่อนไหว ใจน้อย ช่างคิด ช่างรู้สึกมักจะมีเรื่องไม่สบอารมณ์จนก่อให้เกิดความไม่พึงพอใจได้เป็นเนืองนิจมากกว่าคนที่หนักแน่น มั่นคง เป็นไหนๆ จึงเป็นเรื่องจำเป็นที่ควรรู้ว่าทุกข์นั้นเกิดจากอะไร เราสร้างหรือใครสร้าง เราแบกไว้ไม่ยอมวางหรือว่ามันกระโดดเกาะเรากันแน่

    ถ้าเราสร้างก็ควรหยุดสร้างใช่มั้ยจ๊ะ :)
    และถ้าคนอื่นสร้าง ก็ควรพิจารณาไม่ใช่หรือว่าควรรับไว้หรือเปล่า
    ทุกข์หรือความไม่สบอารมณ์หลายๆอย่างเกิดเพราะเราตะปบคว้ามารู้สึกไปเองก็มีจ้ะ
    แถมยังปรุงแต่งจนหน้าดำหน้าแดง-อย่างนี้ก็ควรเลิกเนาะ

    เลิกเป็นแม่ที่ให้กำเนิดทุกข์
    เลิกเป็นแม่นมที่เอาทุกข์ของคนอื่นมาเลี้ยงดู
    และเลิกเป็นแม่ครัวที่ปรุงแต่งทุกข์จนมันเติบโตอ้วนใหญ่ มีรสจัดจ้านจนกัดกินตัวเราเอง

    เพียงเท่านี้เราก็เป็น”นายของความทุกข์”แล้วล่ะจ้ะ

    ป่านนี้คงหายทุกข์แล้วมั้ง…เอาใจช่วยนะจ๊ะ

  • #4 maxjang ให้ความคิดเห็นเมื่อ 1 สิงหาคม 2010 เวลา 6:08 (เช้า)

    ขอบคุณเป็นอย่างมากเลยค่ะ อ่านแล้วรู้สึกว่าดีมาก ๆ เลย แต่ก็อดคิดไม่ได้ว่าทุกข์บางอย่างก็ก่อเกิดจากสิ่งรอบ ๆ ตัว อย่างเช่น เราทำงานในออฟฟิศแล้วเจอกับสภาพแวดล้อมในการทำงานที่ไม่ดี มีแต่คนแก่งแย่งชิงดี อิจฉาตาร้อน การบริหารงานของผู้บริหารล้มเหลว ทำให้สภาพการณ์ภายในองค์กรวุ่นวาย สร้างความเดือดร้อนแก่พนักงานที่ทำงานจริงจังแต่ไม่มีใครมองเห็น มองเห็นแต่พนักงานที่ประจบสอพลอ แบบนี้พนักงานที่เค้าทำงานจริง ๆ แต่ผู้บริหารมองไม่เห็นผลงานอย่างนี้เค้าไม่ทุกข์หรือคะพี่ แล้วเค้าจะทำยังไงดีหรือคะ เปลี่ยนงานใหม่เพื่อหนีปัญหา หรือทนรับสภาพเดิม ๆ ต่อไป อันนี้ก็น่าคิดนะคะ เพราะส่วนใหญ่หนูก็เห็นเพื่อน ๆ หรือแม้แต่ตัวแฟนหนูเองเค้าก็นำปัญหากลับมาทุกข์ต่อที่บ้านทุกวันเลย ตัวหนูเองก็เริ่มจะทำใจได้กับความทุกข์ในใจแล้วล่ะค่ะ และคิดตามอย่างที่พี่ว่าทุกอย่างว่าอืมถูกต้องเลยล่ะ เราต้องทำตัวเราเองให้มีทุกข์น้อย ๆ จมจ่อมกับทุกข์นานเกินไปแล้วมั๊งเรา ตอนนี้เริ่มมีความสุขกับสิ่งที่ทำ และพร้อมเผชิญหน้ากับปัญหาทุกอย่าง เพราะปัญหาของเราเราต้องเป็นคนแก้ไขเองจึงจะถูกใช่ไหมคะพี่

  • #5 maxjang ให้ความคิดเห็นเมื่อ 31 สิงหาคม 2010 เวลา 5:27 (เช้า)

    เฮ้อ


แสดงความคิดเห็น

ท่านอยากจะเข้าระบบหรือไม่


*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture. Click on the picture to hear an audio file of the word.
Click to hear an audio file of the anti-spam word


Main: 0.01634407043457 sec
Sidebar: 0.011837959289551 sec