ขอบคุณค่ะสำหรับคำแนะนำดี ๆ ที่มีให้

โดย maxjang เมื่อ 15 มิถุนายน 2010 เวลา 11:49 (เช้า) ในหมวดหมู่ ไม่ได้จัดหมวดหมู่ #
อ่าน: 1417

ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ อ่านแล้วรู้สึกดีใจ และคิดว่าที่ผ่านมาอาจมองเห็นปัญหาของตัวเองได้ไม่ชัดเจนเหมือนผงที่เข้าตาแล้วพยายามอยู่นานที่จะเขี่ยมันออก แต่ก็ไม่สามารถทำได้ อาจเป็นเพราะหนูสับสนวุ่นวายใจมากเกินไปจนมองไม่เห็นทางออก ความรู้สึกเหมือน ๆ กับว่าเดินอยู่ในเขาวงกตวนไปวนมาหาทางออกไม่เจอ หลายครั้งที่คิดว่าจะถอยหลังกลับไปจะดีไหม แต่มันถอยกลับไปไม่ได้แล้ว จะเดินหน้าต่อไปหรืออย่างไร หากจะเดินต่อแต่ไม่รู้จะไปทางไหน คิดสับสนไปหมด แต่ก็รู้สึกดีใจค่ะภูมิใจในตัวลูก ๆ ที่เขามีความคิดเป็นผู้ใหญ่และรู้สึกถึงหน้าที่ของตนเอง แต่ไม่อยากให้เขาต้องมารับมาเป็นภาระให้หนักตัวหนักใจเพราะสภาพของเขายังไม่พร้อมที่จะรับภาระในสิ่งที่เกินตัว หน้าที่ดูแลรับผิดชอบทุกชีวิตในครอบครัวเป็นหน้าที่ของผู้นำครอบครัว ส่งเสริมเขาจนกว่าจะช่วยตัวเองได้ จนเขายืนได้ด้วยตัวเองแล้วเขาจึงจะสามารถตอบแทนคุณบุพการี และผู้มีพระคุณได้โดยตัวเองไม่ลำบากเลย แต่ตอนนี้มันไม่ใช่ โดยเฉพาะลูกคนเล็กเขาเพิ่งจะอายุ 15 เองและกำลังอยู่ในวัยที่กำลังศึกษา หนูอยากให้เขาได้เรียนได้เต็มที่โดยไม่ต้องมาใส่ใจในปัญหาของครอบครัว คอยบอกและให้กำลังใจเขาเสมอว่าให้เขาทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด ไม่ต้องรับรู้ถึงปัญหาใด ๆ หนูและพี่ ๆ จะคอยปกป้องเขา และกำชับเขาตลอดเวลาว่าให้ดูแลพี่ ๆ และย่าให้ดี เพราะเรามีกันอยู่แค่นี้ เมื่อก่อนเด็ก ๆ จะคอยเป็นปฏิปักษ์กับย่าตลอดเวลา มีเถียงบ้าง ทะเลาะกันบ้างตามประสาวัยรุ่น แต่ด้วยสภาพครอบครัวที่มันเปลียนแปลงไป ทำให้ลูก ๆ เค้าเติบโตขึ้นและมองเห็นในสิ่งที่กำลังเป็นอยู่ จากความคิดที่เอาแต่ใจก็เปลี่ยนไปเป็นห่วงใยและสงสารย่ามากขึ้น ซึ่งหนูรู้สึกดีใจที่ลูก ๆ ทุกคนเป็นผู้ใหญ่มากขึ้นดูแลตัวเองได้ดีและรับมือกับสภาพการเปลี่ยนแปลงของครอบครัวได้ดี ไม่มีลูกคนไหนตำหนิติเตียนในสิ่งที่หนูทำเพราะเขาเข้าใจถึงสภาพการณ์ของหนู จากที่เราไม่เคยได้คุยกันในหลาย ๆ เรื่อง จะคุยกันแต่ในสิ่งที่เขาอยากจะคุย แต่ตอนนี้เราคุยกันทุกเรื่องแม้ตอนนี้จะอยู่ไกลกัน แต่ลูก ๆ ก็มาหาหนูบ่อยค่ะ มานั่งคุย มานอนค้างด้วย
ขอบคุณจริง ๆ ค่ะสำหรับคำแนะนำดี ๆ มันทำให้หนูรู้สึกว่าตอนนี้เราไม่ได้อยู่บนโลกนี้คนเดียว ยังมีใครอีกหลาย ๆ คน ที่เรายังไม่เคยได้ลองหันกลับไปดูไปมองไปคุยกับเขา แล้วเราจะรู้ได้อย่างไรว่าเขาอยากจะคุยอยากรู้จักกับเราหรือเปล่า ดีใจมากค่ะที่ได้มีโอกาสเข้ามาในลานแห่งนี้ทำให้หนูได้สัมผัสถึงความอบอุ่นที่หนูหามานาน คำปลอบโยนที่ดี การรับฟังที่ดี เพราะทั้งชีวิตไม่เคยมีใครฟังหนูเลย ในขณะที่หนูต้องคอยรับฟังในสิ่งที่เขาโยนมาใส่ ทำให้หนูเข้าใจว่าทุกคนอยากให้คนอื่นฟังเรื่องของตัวเอง แต่ในขณะเดียวกันไม่คิดที่จะรับฟังเรื่องของใคร หนูเคยปรึกษาปัญหาเหล่านี้กับเพื่อน แต่ส่วนใหญ่จะรับฟังอย่างเดียวและทำสีหน้าเหมือนกับว่ามันเป็นเรื่องของเธอ หนูจึงเก็บปัญหาไว้กับตนเอง ไม่คุยกับใคร ไม่บอกกับใคร ทำสีหน้าระรื่นทั้ง ๆ ที่อกตรมและเจ็บข้างใน แต่ตอนนี้เริ่มรู้สึกดีกับตัวเองแล้วค่ะเพราะได้มาอ่านคำแนะนำที่เพื่อนสนิทแท้ ๆ ไม่เคยให้ แต่หนูกลับได้รับจากมิตรใหม่ที่เรายังไม่เคยได้รู้จักได้เจอหน้ากัน ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ

« « Prev : แค่อยากหลุดจากกรอบ

Next : มิต้องสงสัย » »


ผู้ใช้ Facebook สามารถให้ความเห็นที่นี่ได้ โดยกด Like เพื่อแสดงตัว

4 ความคิดเห็น

  • #1 น้ำฟ้าและปรายดาว ให้ความคิดเห็นเมื่อ 15 มิถุนายน 2010 เวลา 2:58 (เย็น)

    ยินดีที่เห็นความสุขผลิบานในใจคุณอีกครั้งนะคะ

    ขอให้เบิกบาน และรักษาของขวัญอันล้ำค่าให้เค้าเติบโตอย่างรู้จักความเข้มแข็งในตัวเอง ภูมิใจที่เป็นคนดี และกระทำหน้าที่ตนอย่างรับผิดชอบ

    เอาใจช่วยให้เดินผ่านทุกเหตุการณ์อย่างเข้าใจค่ะ

    ขอบคุณที่เข้ามาในลานฯ นะคะ (แต่สงสัยจริง ๆ ว่า เจอลาน ฯ ได้ยังไงเอ่ย ?)

  • #2 sompornp ให้ความคิดเห็นเมื่อ 15 มิถุนายน 2010 เวลา 4:29 (เย็น)

    เมื่อไรเราเปิดใจ
    ในทุกพื้นที่ของลานฯ เรายินดีต้อนรับเสมอ
    และถ้าต้องการให้สิ่งที่เล่าเป็นเรื่องราวระหว่างเราในลานฯ แห่งนี้
    เราก็สามารถทำได้เช่นกัน
    ค้นหาความสุขในใจให้เจอนะคะ
    กำลังใจจากใครก็ไม่เท่ากับที่เราสร้างเอง
    สู้สู้สู้ค่ะ

  • #3 อัยการชาวเกาะ ให้ความคิดเห็นเมื่อ 16 มิถุนายน 2010 เวลา 7:33 (เช้า)

    เขียนตั้งเยอะแยะแล้วเนตหลุดครับ เอาเป็นว่าผมไม่เห็นด้วยที่กลัวลูกลำบาก ผมว่าลูกลำบากนั่นแหละดีเพราะเขาจะเป็นคนที่มีความอดทนสูง มีความรับผิดชอบ พี่น้องจะรักกัน ลองดูรอบๆตัวเราสิครับ ตระกูลที่ทะเลาะกันจะเป็นจะตายเป็นครอบครัวที่มีทรัพย์สินเงินทองทั้งนั้น เด็กที่มีความรับผิดชอบ เด็กที่มีความอ่อนน้อมถ่อมตน มักเป็นเด็กที่ฐานะไม่สู้ดี ครับ คุณมีหน้าที่ประคับประคองช่วยเหลือเขาตามสมควร แต่ให้กอดลูกเยอะๆบ่อยๆ และที่สำคัญควรคุยกับสามีเรื่องเงินว่าคุณขอเก็บเงินส่วนตัวจากน้ำพักน้ำแรงของคุณบางส่วน เพื่อเวลาคุณมีเรื่องเดือดร้อนในส่วนของลูกคุณจะได้ไม่ต้องมารบกวนเงินของครอบครัว แต่ขออภัยเพราะผมไม่ทราบอุปนิสัยของสามีคุณ อาจจะได้ผลหรือไม่ได้ผลก็ได้ นะครับ

  • #4 maxjang ให้ความคิดเห็นเมื่อ 16 มิถุนายน 2010 เวลา 1:34 (เย็น)

    คือสามีเป็นคนดื้อรั้นไม่ฟังเหตุผลของใคร เพราะเขาเป็นคนที่มีเหตุผลในตัวเองเยอะมาก แถมเป็นคนที่มีโลกส่วนตัวสูง เข้าถึงได้ยากอารมณ์ขึ้นลงบ่อย ๆ แต่เขาก็เป็นคนที่มีเหตุผลมากพอสมควร หากอธิบายให้เขาเข้าใจคงไม่มีปัญหาอะไรมากนัก ขอบคุณค่ะและเห็นด้วยในความคิดเห็นของคุณอัยการ


แสดงความคิดเห็น

ท่านอยากจะเข้าระบบหรือไม่


*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture. Click on the picture to hear an audio file of the word.
Click to hear an audio file of the anti-spam word


Main: 0.02669620513916 sec
Sidebar: 0.020566940307617 sec