จัดการเตรียมการเรื่องอาหารเย็นไปได้สักครู่ก็มีเสียงชวนดังขึ้นมาว่า “แม่ไปช๊อปปิ๊งกัน”  เมื่อได้ยินฉันก็ออกปากว่า “เออดีนะ แม่อยากดูหนังอยู่เชียว”

เมื่อเหลียวดูเวลาอยู่ ก็มีเสียงบอกเล่าลอยมาเข้าหูว่า “วันนี้ค่าตั๋วหนังแพง จะดูหนังให้เลือกไปดูวันพุธ เพราะโรงหนังจะลดราคาตั๋วลงมาครึ่งหนึ่ง”  อืม แปลได้เลยว่า่ลูกกำลังบอกฉันว่าวันนี้อย่าดูเลยหนังนะ เข้าใจสิ่งที่เขาต้องการบอกจึงไม่โต้แย้งอะไรบอกเขาไปว่า “เอานะ เดี๋ยวแม่ขอกินข้าวก่อน” สรุปแล้วก่อนออกจากบ้าน เลิกความตั้งใจจะดูหนังได้ เลื่อนออกไปกันก่อน

เข้าไปเดินบริเวณห้างใหญ่ที่มีความหมายชื่อแปลว่าดอกบัวแล้ว ในใจไม่ได้มีรายการของสินค้าอะไรที่ตั้งใจซื้อ ก็เลยเดินดูสินค้าตามลูกชายไปเรื่อย แล้วตาก็เตะใจให้เอ๊ะกับสินค้าที่ใช้ชื่อ “น้ำตาลไม่หวาน low sugar” ที่เห็นตรงหน้า

หยิบจับติดมือขึ้นมาดู พลิกอ่านที่ฉลาก จึงเข้าใจทำไมใช้คำ “ไม่หวาน”

ไม่หวานที่สื่อความในชื่อ เขาเทียบเปอร์เซ็นต์น้ำตาลจริงแท้ที่อยู่ในรูปเดิมๆค่ะ

น้ำตาลไม่ว่าจะเป็นน้ำตาลเกร็ดแบบน้ำตาลทรายฟอกขาวและไม่ฟอกขาว หรือจะเป็นน้ำตาลธรรมชาติหรือน้ำตาลก้อนแบบใช้เติมกาแฟ ที่มีอยู่เดิมเป็นน้ำตาลจริงแท้ร้อยเปอร์เซ็นต์เต็ม แต่เจ้าสินค้าใหม่เป็นน้ำตาลที่มีน้ำตาลจริงแท้ลดไปเหลือไม่ถึงร้อยเปอร์เซ็นต์ จำนวนของส่วนที่ลดหายไปมีสารที่เรียกชื่อว่า “แอสพาเทม” เข้ามาแทนที่ค่ะ

สินค้าหลายชนิดที่ระบุว่าไม่มีน้ำตาล ก็ใช้สารเคมีตัวนี้แหละค่ะ

วันนี้เพิ่งได้รู้เรื่องใหม่ที่ความรู้ทำให้สะดุ้ง ตระหวัดนึกอดีตเห็นภาพน้องครูอึ่งชอบเคี้ยวอะไรๆหลังอาหารค่ะ

รู้แล้วนึกภาพแล้วไม่ช้า รีบนำมาบอกต่อเพื่อเตือนใจให้อ่านฉลากอาหารก่อนบริโภคอะไรที่โฆษณาว่าไม่หวานกันค่ะ

เจ้าสารตัวนี้เป็นสารที่มีฟอร์มาลินอยู่ในตัว โดยสลายตัวให้ฟอร์มัลดีไฮด์และกรดฟอร์มิกที่อุณหภูมิ ๓๐ องศาเซนติเกรด

ฟอร์มาลินหรือฟอร์มัลดีไฮด์คือสารตัวเดียวกันนะคะ ที่ร.พ.ฉันเขาใช้ดองเนื้อคนไม่ให้เน่า

เรื่องนี้เตือนภัยไว้ให้สังคมรู้โดย รศ.สุชาตา ชินะจิตร ผู้ช่วยผอก.สกว.ค่ะ

“ข่าวการร้องเรียนของพ่อแม่ต่อหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ เมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2548 ว่าลูกไปซื้อของจากร้านขายขนม แต่เมื่อเปิดออกมามันเป็นอะไรที่กินไม่ได้และอันตรายด้วย ข่าวที่ว่ามีรูปการ์ตูนมีแต่ภาษาจีนคนขายก็คิดว่าเป็นขนม ดีว่าแม่เอะใจลองชิมจึงรู้ว่ามันไม่ใช่เพราะแตะนิดเดียวก็ลิ้นชา ตามข่าวสืบต่อไปว่ามันเป็นผงที่ให้ความร้อนเมื่อละลายน้ำ”

เรื่องนี้เป็นอุทาหรณ์สอนใจว่าไม่มีใครอ่านตัวอักษรเหล่านั้น โดยเฉพาะผู้นำมาขายก็อ้างได้ว่าอ่านภาษาจีนไม่ออก

คำถามก็คือ ผลิตภัณฑ์แบบนี้เข้ามาได้อย่างไร ทางไหน จึงมาวางขายเหมือนขนมเด็กได้

เรื่องนี้อาจเป็นเรื่องสุดวิสัยที่พ่อแม่จะดูแลลูก แต่ไม่ควรละความพยายามที่จะสอนต่อไปให้เด็กรู้จักอ่านฉลากจนเป็น
นิสัย

การสอนเรื่องความปลอดภัยในโรงเรียนก็ใช้วิธีแทรกซึมให้ฝึกได้จากการอ่านแทนที่จะอ่านจากตำราเรียนเพียง
อย่างเดียว

หาป้ายฉลากมาให้เด็กได้หัดอ่านด้วย เด็กก็จะได้เรียนรู้จากชีวิตจริง สภาพจริง แล้วก็ใช้ประโยชน์ในชีวิตจริงด้วย

แต่มีสิ่งหนึ่งที่ต้องแก้ความเข้าใจผิด คือ เด็กเข้าใจว่าถ้ามีป้าย อย. แปลว่ากินได้ ปลอดภัย

ในความเป็นจริงฉลาก อย. มีหลายประเภท  เพราะมีหลายผลิตภัณฑ์เพื่อการอุปโภคบริโภค

ในความเป็นจริงหน้าตาและรายละเีอียดของฉลากผลิตภัณฑ์ก็มีความหลากหลาย เรื่องรายละเอียดก่อนเข้าตลาดก็มีหน่วยราชการเข้ามาเกี่ยวข้องตามกฏหมายถึง ๔ กระทรวงทีเดียว ไม่น่าเชื่อเลย

ชวนไปอ่านเรื่องฉลากผลิตภัณฑ์เพื่อช่วยกันนำไปใช้และสอนเด็กต่อให้ช่างสังเกต  ชวนไปอ่านเรื่องฉลากอาหารใหม่เพื่อประกอบความเข้าใจด้วยค่ะ

ให้เกิดความเข้าใจที่ถูกกว่าว่า ” เห็นฉลาก อย. แล้วไม่ใช่เรื่องกินได้ทุกอย่างไป” ได้นิสัยเตือนใจตัวให้อ่านฉลากก่อนลงมือใช้งาน ซึ่งจะช่วยป้องกันการเกิดกรณีที่ไม่คาดคิดมาก่อนได้ค่ะ

ไมโครเวฟระเบิดเพราะไข่

นึกถึงแล้วก็เอ๊ะ สโลแกนนี้จะช่วยอะไรพี่ท่านทั้งสองได้อีกหรือเปล่า  วันก่อนนี้ตั้งใจจะนำเรื่องเมนูยำถั่วพูของพ่อครูบามาแยกแยะดูหน่อย วันนี้็ใช้โอกาสคุยเรื่องนี้ยกมาใช้เรียนรู้ประโยชน์ของสโลแกนนี้ดูหน่อยซะเลยดีกว่า

พ่อครูบาบรรยายว่าสูตรยำถั่วพูที่ปรุงขึ้นนั้นใส่ถั่วพู กุ้งลวก งาดำคั่ว ไข่ต้ม หอมซอย ตะลิงปลิง พริกสด ใบสะระแหน่ ใบชะพลูเป็นส่วนผสม ใช้น้ำปลาเป็นเครื่องปรุงรส

จะชวนให้ตามมาเรียนรู้วิธีใช้สโลแกนและวิธีแปลงสโลแกนนำไปใช้ ลืมบอกเล่าเก้้าสิบกันไปว่าสโลแกนนี้นำหลักการวิเคราะห์อาหารของนักโภชนาการมาประยุกต์ใช้อย่างง่ายๆไว้ค่ะ

มาดูวิธีของนักโภชนาการกันค่ะ เวลาที่เขาจะปรุงอะไรให้ได้แคลอรี่อย่างไร เขาใช้การตวงส่วนผสมค่ะ เวลานำวิธีของเขามาประยุกต์ใช้ต่อตามหลักสโลแกนดังกล่าวก็ใช้วิธีเขี่ยๆวัตถุดิบมารวมๆกันให้มองเห็นภาพของหมวดอาหารก่อนถูกนำมาผสมกันค่ะ

เมื่อใช้หลักนี้ไปเขี่ยๆยำถั่วพูตามภาพจะได้ส่วนของผัก ไข่ และกุ้ง เขี่ยเแล้วก็มองเห็นหมวดอาหารหลักๆ 3 หมวดด้วยกันเนอะค่ะ

การเขี่ยด้วยตาแล้วมองๆจนเห็นหมวดอาหารที่ต้องการแล้วตักกับข้าวเป็นสัญชาตญาณติดตัวของผู้คนอยู่โดยอัตโนมัติ  สำหรับคนกินมังสวิรัติ โชคดีกว่าที่ไม่ต้องเขี่ย แค่ไม่ปนกุ้งลงไปผสม ก็มองเห็นหมวดอาหารง่ายแล้วเนอะค่ะ

ทีนี้มาดูเวลา่กินข้าว  ส่วนใหญ่จะตักข้าวใส่จานก่อน ตักกับข้าวราดลงบนข้าวทีหลัง เป็นกันอย่างนี้ส่วนใหญ่เช่นเดียวกันไม่ว่าจะกินมังหรือไม่มัง

ทีนี้มาดูเคล็ดลับที่ฉันแนะนำให้ใช้ว่าให้กินพืชหนักกว่าสัตว์  เมนูนี้ของพ่อครูเข้าเค้าเป๊ะกับความหมายพืชมากกว่าสัตว์ที่แนะนำไว้ แล้วยิ่งตักกับราดข้าวยิ่งเข้าเค้าหนักพืชแน่ๆอยู่แล้ว   ยิ่งใครกินข้าวมากกว่ากับยิ่งไม่พูดถึงทำตรงเคล็ดลับที่บอกได้ร้อยปูเซ็งเต็ม

อ้าวแล้วมีอะไรอีกยังงั้นหรือจึงนำเรื่องสโลแกนมาเล่า มีอีกค่ะมีอีก ไม่งั้นก็คงไม่นำมาเล่าสู่กันฟังค่ะ เรื่องที่มีอยู่คือ สำหรับคนที่หนักกินพืช(รวมข้าว)นั้น ยังมีเรื่องต้องระวังกับอาหารหมวดข้าว แป้งกันต่่อ

ใช่แล้วฉันกำลังบอกว่า เคล็ดลับเรื่อง “กินพืชหนักกว่าสัตว์” นั้นยังมีเรื่องต่อ ในประเด็นของเรื่องอื่นที่ไม่ใช่เรื่องของกรดยูริกนะคะ

วันนี้นำมาเพิ่มให้เพื่อปรับต่อ แล้วจะได้ไม่ต้องลุ้นกับผลตรวจสุขภาพเรื่องเลือดหวานขึ้นกัน คนที่เลือดไม่หวานอยู่แล้วยิ่งดีใหญ่พาตัวห่างออกมาได้อีกไกลเลยค่ะ

สโลแกนที่ว่าคือคำนี้ “ผักครึ่งหนึ่งอย่างอื่นครึ่งหนึ่ง”  เป็นเคล็ดลับที่นำมาบอกต่อจาก “กินพืชมากกว่าสัตว์”  2 เคล็ดลับนี้้เมื่อนำมาใช้ร่วมกันให้แปลความเข้าใจอย่างนี้นะคะ  “ในส่วนผักครึ่งหนึ่งเป็นผักล้วนๆไม่รวมข้าวและผลไม้อยู่ด้วย”

กินพืชมากกว่าสัตว์ จึงมาสู่การได้อาหารจากผักครึ่งหนึ่ง โดยมีข้าว ผลไม้และอย่างอื่นอยู่ในส่วนอีกครึ่งหนึ่งของมื้อนั้นๆนะคะ

กินอย่างนี้ได้ เลือดที่หวานจะลดหวานลงไปได้มากมายค่ะ

ปรับลดกินอย่างนี้ได้ ทีละมื้อ คนที่อ้วนจะลดอ้วนลงไปได้อีกมากมายค่ะ

กลับไปดูที่การตักยำถั่วพูราดข้าวกันอีกทีสำหรับคนว่าที่เบาหวานนะคะ  จะกินให้ได้ผักครึ่งหนึ่งอย่างอื่นครึ่งหนึ่งแบบเมนูมังสวิรัติ ก็ต้องลดข้าวลง เพิ่มยำถั่วพูที่เคยกินขึ้นไปอีกให้กลายเป็นยำถั่วพูมากกว่าข้าวใช่ไหมละคะ และเพื่อไม่ให้โปรตีนขาด มื้อนี้ก็จำเป็นต้องเพิ่มไข่เข้าไปแทนส่วนของข้าวที่ลดลงไปด้วยเช่นกัน

อ้อ แล้วก็อย่าลืมนะคะ ดูเรื่องผักเอาไว้ให้ห่างเรื่องของไตซะด้วย สำหรับคนที่เสี่ยงโรคไตหรือเป็นโรคไตไปแล้ว

ขอชวนกันมาดูเมนูที่เคยทักท้วงพ่อครูไว้ในเรื่องเติมฟักทองลองวิชากันดูหน่อย

พอมองออกกันหรือยังว่าทั้งๆที่เมนูนี้ได้กินพืชมากกว่าสัตว์อยู่แล้ว ทำไมฉันจึงยังทักและท้วงว่าอย่ากินอย่างนี้เลยเพราะจะทำให้เลือดมันหวาน

ก่อนจบขอชวนพ่อครูไปอ่านเรื่องเศรษฐกิจพอเพียงของพ่อหลวงอีกครั้งค่ะ ตอนนี้ลองใคร่ครวญใหม่กับเรื่องนี้ในอีกมุมจะดีมากๆ ขอชวนให้ใคร่ครวญจนเข้าใจหลักคิดที่พ่อหลวงได้แฝงนัยไว้  ใคร่ครวญให้หลายมุมแล้วจะเข้าใจว่าทำไมฉันจึงพูดเรื่องเบาหวานและเศรษฐกิจพอเพียงในวันที่ไปเยี่ยมคณะของอุ๊ย

หลักคิดนี้แหละค่ะที่กำลังชี้ชวนให้ใคร่ครวญกับมัน “ความพอประมาณ ความมีเหตุมีผล การมีภูมิคุ้มกัน” เป็นหลักคิดที่ฉันใช้กับงานฉันมาตลอดเลยนะคะ ขอบอก

ฉันเคารพองค์่พ่อหลวงก็เป็นเพราะพระองค์ท่านลึกซึ้งยิ่งนัก ในทุกห้วงอณูของความคิดพระองค์ท่านมีแต่ความรักที่มอบให้กับทุกผู้คน สมแล้วที่เป็นพระราชบุตรของสมเด็จพระบิดาแห่งการแพทย์ไทย

แล้วทุกๆความคิดของพระองค์ช่วยคนและสังคมได้ในทุกสถานการณ์ได้ด้วย ขอเพียงแต่คนเข้าใจความนัยของความคิดที่พระองค์ท่านได้แฝงเอาไว้เท่านั้นเอง

บันทึกอื่น

1. เคยได้ยินคำนี้ไหม “ผักครึ่งหนึ่ง อย่างอื่นครึ่งหนึ่ง”

2. ชวนมาทำความรู้จักพืชอาหารเพื่อปรับฐานความเข้าใจให้ตรงกันก่อนค่ะ

3. สุดแต่ใจจะไขว่คว้า

3. รวบยอดไว้หน่อย….กินยังไงให้ห่างไกลเก๊าท์

ตัวอย่างเรื่องหนึ่งที่สังเกตเห็นของผู้คนที่ใช้ชีวิตในสังคมเมืองคือคนรุ่นเก่าไม่สามารถทำให้คนรุ่นหลังอีกทั้งเด็กๆรุ่นเล็กชอบกินผัก ผลไม้ได้เหมือนกับตน  ฉันเห็นว่านี่คือการสะสมและบั่นทอนความแข็งแรงของพลังแห่งสังคมที่ซ่อนอยู่ในอีกรูปหนึ่ง และอยากให้ช่วยกันเพิ่มความแข็งแรงให้

ที่จริงในภาคโรงเรียนก็มีการสอนสั่งเติมความรู้ให้ แต่ในภาคปฏิบัติแม่แบบของเด็กทำให้เห็นเจนตามีน้อย  แม่แบบก็ไหลตามสังคมบริโภคจนตัวจมถีบตัวขึ้นได้อย่างยากเย็น  ก็มีแต่เติมความรู้ให้ไปในยามที่ต้องการนำไปใช้เท่านั้นเอง

ในยุคที่ผู้คนเปลี่ยนคอของตนเป็นจีน-ฝรั่ง-แขก-ตามแบบคนกรุง การเสพเครื่องดื่มสำคัญอย่างเช่น ชา กาแฟ โกโก้  เครื่องดื่มสำเร็จรูปชูกำลัง ตามกระแสโฆษณาเป็นที่แพร่หลาย กลิ่นหอมของเหล่าต้นไม้ที่นำชิ้นส่วนมาผลิตนั้นยวนใจให้ละวางไม่ลง  ก็มีเรื่องที่ควรรู้ในส่วนตัวของมันส่งผลอะไรกับสุขภาพบ้าง

เครื่องดื่มที่เอ่ยชื่อไปล้วนมีคาเฟอีนอยู่ในตัวมัน กาแฟว่ามีมากในชาที่ดื่มก็มีไม่น้อย เพียงแต่รูปของการปรุงการดื่มลงพุงนั้นทำให้คาเฟอีนในชาเหลือน้อยกว่ากาแฟ

สีชามิใช่ตัวบอกว่าเข้มมีคาเฟอีนมาก ยี่ห้อที่มีคาเฟอีนมากมี ชาเชียว ชาดำ ชาอูหลง

กาแฟยี่ห้อไหนก็ล้้วนมีคาเฟอีนอยู่มากไม่ต่างกัน ความต่างกลับอยู่ที่กระบวนการคั่วเม็ดก่อนนำมาปรุง  ชนิดที่เวลาคั่วสั้นๆนั้นมีคาเฟอีนมากกว่าที่คั่วนานๆ

เทียบระหว่างกาแฟ ชา โกโก้ เครื่องดื่มอย่างหลังมีคาเฟอีนน้อยที่สุด

เครื่องดื่มชูกำลังไม่มีชนิดไหนที่ไม่มีคาเฟอีนผสมอยู่  ที่น่าห่วงคือน้ำอัดลมก็ผสมคาเฟอีนลงไปไว้ด้วย

เมื่อเข้าสู่ร่างกาย อวัยวะที่จัดการให้คาเฟอีนออกฤทธิ์ได้คือ ตับ

คาเฟอีนที่ดื่มกินจะคงเหลือแค่ครึ่งเดียวในร่างกาย เวลาที่คงอยู่มีความยาวนานราว 4 ชั่วโมง อีกครึ่งถูกขับทิ้ง แต่ถ้ามีภาระที่ร่างกายต้องดูแลเพิ่ม เช่นตั้งครรภ์ หรือว่าได้ยาฮอร์โมนเพศ คาเฟอีนกลับอยู่ในร่างกายนานเป็นเกือบครึ่งวัน ส่วนคนเป็นโรคตับ คาเฟอีนยิ่งอยู่นานเป็นหลายวันเกือบเท่าๆเกลือแกง

ที่ดื่มกาแฟแล้วเป็นสุข มีเหตุให้เชื่อว่าน่าจะ่มีการหลั่งซีโรโทนินออกมาในร่างกาย (ซึ่งเรื่องนี้ยังไม่มีข้อพิสูจน์ที่เชื่อได้)  ที่แน่ๆคือคาเฟอีน มีฤทธิ์เหมือนกับยาขยายหลอดลม ยาขยายหลอดเลือด และยาขับปัสสาวะ และฤทธิ์นี้ชา โกโก้มีอยู่มากกว่ากาแฟ

คนจีนดื่มชาจีนเวลาที่บริโภคอาหารเนื้อสัตว์มันๆ มีเหตุผลเนื่องมาจากฤทธิ์ของคาเฟอีนช่วยย่อยไขมันให้ดูดซึมง่าย

คาเฟอีนนั้นให้พิษถ้าหากบริโภคจำนวนมาก อย่างเช่นน้ำอัดลม ถ้าดื่มไปเรื่อยๆจนถึงจำนวน 2-3 ลิตร จะเกิดพิษ แล้วก็วิธีล้างพิษทำได้แค่ 2 วิธีและเป็นวิธีที่ไม่สบายตัวทั้งนั้นเลย นั่นคือล้างท้องหรือไม่ก็ล้างไต

พิษอ่อนของคาเฟอีน คือ ทำให้ระคายกระเพาะอาหารให้เป็นแผล ทำให้ลำไส้อักเสบ ทำให้เกิดอาการหูรูดกระเพาะอาหารทำงานผิดปกติจนน้ำย่อยอาหารไหลท้น ( ทางการแพทย์เรียกว่า โรคกรดไหลย้อน)  ทำให้เกิดการแท้งบุตรได้จากฤทธิ์กระตุ้นการหดรัดตัวของกล้ามเนื้อเรียบ

พิษอีกอย่างที่สำคัญคือ ทำให้ทารกในครรภ์เป็นโรคหัวใจได้

ในกาแฟยังมีเจ้าสารตัวนี้ Ochratoxin A ซึ่งเป็นพิษที่มีเชื้อโรคเป็นต้นตอนำมาให้แถมพิษตัวนี้สามารถก่อมะเร็งตับไตได้

ส่วนผสมของคาเฟอีนไม่รู้จากตำราก็ไม่สามารถรู้จากฉลากบริโภคได้เลยเพราะไม่มีน้ำอัดลม กาแฟ ชายี่ห้อไหนที่ระบุไว้ให้รู้  ตอบยากอยู่เหมือนกันว่าด้วยเหตุใดจึงไม่สามารถทำให้มีการระบุไว้ด้วย  มีข้อมูลของผู้บริโภคที่ทำงานดูแลสังคมบอกไว้ให้รู้ ดูแลแล้วพบอะไรตามอ่านกันเองก็แล้วกัน  อย.ได้ทำหน้าที่ให้ข้อมูลแก่สื่อเพื่อประชาสัมพันธ์่แต่ข่าวทำไมเงียบ ช่วยกันหาข้อมูลก็คงได้รู้

กาแฟพร่องคาเฟอีนมิได้หมายถึงไร้ซึ่งคาเฟอีน  หากแต่เติมคาเฟอีนไว้จำนวนน้อย

คาเฟอีนที่ทำให้เกิดพิษ คือ ระดับตั้งแต่ 400 มก.ขึ้นไป

ลองดูส่วนผสมของคาเฟอีนในเครื่องดื่มต่างๆดูหน่อยนะคะ ปริมาณที่นำมาบอกนี้คำนวณจากเครื่องดื่มจำนวน 360 มล. :

น้ำอัดลม 61 มก.

นมช็อกโกแลต 12 มก.

กาแฟพร่องคาเฟอีน 2-8 มก.

กาแฟกึ่งสำเร็จรูป  10-110 มก.

ชา 25-50 มก.

กาแฟผสมเห็ดหลินจือยี่ห้อไบโอรี่ชี่ 11.5 มก.

มีข้อมูลโชว์อยู่บ้างว่าเครื่องดื่มอะไรมีคาเฟอีนเท่าไร ไปดูกันเองแล้วกัน

ในตัวของคาเฟอีนมีกรดชนิดหนึ่งที่มีฤทธิ์ทำให้การย่อยน้ำตาลเกิดขึ้นเป็นระลอกคล้ายๆการย่อยข้าวกล้อง แล้วตัวมันก็ยังทำให้น้ำตาลที่ย่อยได้เปลี่ยนไปเก็บเป็นน้ำตาลที่ตับเก็บสะสมมากขึ้นด้วย ซึ่งผลนี้ถูกนำมาใช้โฆษณากาแฟ ชาว่าดีต่อสุขภาพคนเบาหวาน

ที่จริงดีนั้นดีอยู่แต่จะดีก็ต่อเมื่อคนเป็นเบาหวานไม่ได้กินยาเบาหวานอยู่ ถ้ากินโดยมียาเบาหวานอยู่แล้วไม่ดี ปริมาณที่่ดื่มต้องเกิน 3 แก้วต่อวันด้วยนะ อย่างนี้สรุปเอาเองนะคะว่าดีแน่หรือเปล่า

ฤทธิ์ฝาด ฤทธิ์เขื่อนๆของชา กาแฟนั่นแหละค่ะคือรสของกรดตัวนี้

การมีฤทธิ์ขยายหลอดเลือดทำให้ร่างกายปล่อยทิ้งปัสสาวะได้เพิ่มขึ้น ฤทธิ์ย่อยไขมันเร็วและช่วยให้ปล่อยปัสสาวะเพิ่มเป็นฤทธิ์ที่ไปทำให้กรดยูริกในเลือดเพิ่มขึ้น

ฉะนั้นของกินได้ที่มีคาเฟอีนส่งผลต่อระดับยูริกในเลือดสูงทั้งน้านนนนนนนนนน : ชา กาแฟ น้ำอัดลม เครื่องดื่มชูกำลัง โกโก้ ไอติม รสกาแฟ รสช็อกโกแลต  และอะไรก็แล้วแต่ที่มีส่วนผสมของชา กาแฟ โกโก้

สิ่งหนึ่งที่มีอยู่ในชามากคือธาตุโปตัสเซียม ดังนั้นจึงไม่แปลกที่สมัยก่อนโน้นในยามที่ไม่มีน้ำเกลือแร่ เวลาถ่ายท้องจนเพลีย ผู้คนดื่มชาแล้วรู้สึกดีขึ้น

ในชา กาแฟมีโปตัสเซียมจึงไม่แปลกที่ดื่มแล้วรู้สึกว่ามีหัวใจที่เต้นเร็วเกิดขึ้นได้ด้วย

มีเคล็ดนำมาฝากว่าอาการที่บอกว่าดื่มชา กาแฟมากไปสังเกตได้จากท้องอืด อึดอัดค่ะ

เดี๋ยวนี้มีเทคโนโลยีใหม่ ที่ฝรั่งคิดค้นขึ้นเพื่อลดคาเฟอีน ขอชวนตามไปดูกันว่าเป็นอะไรหรือ แล้วตัดสินใจเองนะคอกาแฟทั้งหลายว่าจะหามาใช้หรือเปล่า

หลังจากชั่งผลที่จะมีต่อตัวท่านระหว่างด้านบวกและลบของของกินที่มีคาเฟอีนเหล่านี้แล้วยังดื่มกิน ก็ขอเคารพการตัดสินใจ ไม่ว่ากันค่ะ

ก่อนจบมีเรื่องขอฝากคุณครูและผู้ใหญ่ทั้งหลายให้ช่วยกันดูแลเด็กๆกันหน่อย  ฝากเพราะเด็กคือผู้ที่ชอบกินไอติม-ขนมใส่ช็อกโกแลตกันที่ซู๊๊ด  ผู้ใหญ่บางคนก็ชอบไอติม-ช็อกโกแลต เพียงแต่เด็กเขาไม่มีวุฒิภาวะเพียงพอสำหรับการตัดสินใจเลือกกินอะไร ไม่กินอะไรเหมือนผู้ใหญ่เน้อ

การยั้งมือในที่นี้มีความหมายอยู่ที่ “ลดตักมาใส่ปากให้น้อยลง มิใช่ยุติการตักมากิน” นะคะ

ลองมาแยกที่เครื่องปรุงรสกันก่อนว่ามีอะไรลบๆที่พึงระวังบ้างไหม เป็นลบในแง่ของโรคสำคัญที่พบบ่อยๆเกี่ยวข้องอยู่ก็แล้วกัน :

เปรี้ยว (มะนาว   น้ำมะขามเปียก) : แหล่งให้รสเปรี้ยว 2 แหล่งนี้โอค่ะ…สำหรับคนเป็นเบาหวานที่ไม่มีปัญหาของไต ตา

แต่ถ้ามีปัญหาของไตเสื่อม ตาเสื่อม งดมะขามเปียก หาน้ำผลไม้สดรสเปรี้ยวอย่างอื่นมาใช้แทนซะดีๆ

เค็ม (ซีอิ๊วขาว 2 ช้อนโต๊ะ เกลือ 1-2 ช้อนโต๊ะ) : แหล่งให้รสเค็มนี้ ถ้า้ปรับแยกไว้ให้เติมแบบน้ำจิ้มแทนการใส่คลุกลงไปจะเอื้อโอกาสแห่งความปลอดภัยต่อสุขภาพมากขึ้น มีใครที่ติดรสชาดเค็มจัดก็จะได้คอยดูแลกัน ใครที่ดูแลตัวเองได้เวลากินก็จะปลอดภัยมากขึ้น

ถ้าคลุกปนลงไปในยำทั้งหมดตามปริมาณนี้  เกลือเกินมากกว่าที่กำหนดให้มากมายหลายเท่าเลยเชียว

หวาน (น้ำตาล 1-2 ช้อนชา) :  ถ้าทำได้แบบเดียวกับเครื่องปรุงรสเค็ม  ก็เหมาะสำหรับการดูแลคนเป็นเบาหวานและว่าที่เบาหวาน ตรงที่ไม่เผลอไปทำให้เกิดน้ำตาลในเลือดเกินให้เสียใจที่ไปเบียดเบียนกันโดยไม่ได้เจตนา ถึงแม้ว่าปริมาณที่กำหนดไว้นี้ไม่ได้มากไปกว่าที่ควรแล้วก็ตาม

มัน (ถั่วลิสงคั่ว 1-2 ช้อนโต๊ะ) : แยกออกจะดีเช่นเดียวกันตรงที่เอื้อโอกาสให้คนเบาหวานที่มีตา ไตแล้ว คนอ้วน คนไตเสื่อมจากอะไรก็แล้วแต่ได้มีโอกาสเลือกไม่ใส่เพื่อเพิ่มความปลอดภัยให้กับตัวเองได้

ทีนี้มาแยกดูเรื่องผักกันหน่อยน่าจะดีไม่น้อย  รายการของยำเมนูที่เสนออยู่นี้มีผักสมุนไพรผสมอยู่ถึง 24 ชนิดทีเดียวเชียวนะ ส่วนใหญ่เป็นผักพื้นบ้านซะด้วย ซึ่งดีมากๆ :

ใบแม็ก  ใบกระโดนน้ำ  ใบมะยม  ผักลิ้นปี่  ใบชะพลู  ใบว่านกาบหอย  ใบขนุนอ่อน  หัวปลี   ผักอ่อมแซบ  ดอกสะเดา  ผักสลัด

แตงกวา  ถั่วพุ่ม  ถั่วงอก คะน้า  ยอดมันแกว  ยอดบวบลวก  ยอดฟักข้าวลวก  ยอดเสาวรสลวก  ดอกแคกะทิ ดอกแคหางลิง

สะระแหน่  ต้นหอม  กระเทียม  มะเขือเทศ

แยกแล้วก็พอมีข้อชี้มุมให้มองได้บ้างอย่างนี้เพื่อป้องกันทีเผลอจากความอร่อยของผักของผู้กิน :

สำหรับคนที่เป็นเบาหวาน หรือว่าที่เบาหวาน ก็ให้เล็งระวังจำนวนบริโภคของมะเขือเทศ ต้นหอม ถั่วพุ่มให้มากไว้ เพราะว่าเจ้าผักพวกนี้เพิ่มน้ำตาลในเลือดให้สูงขึ้นจากความหวานของตัวมันให้

สำหรับคนที่มีเรื่องกรดยูริกสูงในเลือด ก็ให้เล็งระวังเรื่องของผักยอด ผักหน่อให้มากไว้

สำหรับคนที่ไตเสื่อมนั้น เพื่อให้ได้กินผัก ก็ให้เลือกผักที่จะนำมาทำยำให้เหมาะควรกับตัวก็แล้วกัน สามารถเลือกดูโดยเทียบกับรายการผักที่เคยนำมาเล่าสู่กันฟังก่อนหน้าแล้ว อย่าลืมมองทั้งในแง่่มุมของการมีฟอสฟอรัสต่ำและการมีโปตัสเซียมต่ำกันนะคะ

บันทึกอื่น

1. ชวนมาเรียนรู้เรื่องเค็มๆกันหน่อย

2. ผักที่คนโรคไตวายกินได้ คนเบาหวานควรระวังอะไรมั๊ย

3. กลัวไตไม่่ดี กินผักก็ให้ระวังด้วย

4. สมุนไพรปรุงกลิ่น-รสที่มีผลต่อไต

5. ข้าวเมนูไหนเหมาะกับคนไข้เบาหวาน

6. อีกมุมของผัก-ผลไม้ที่คนเป็นโรคไต-หัวใจ-ความดันโลหิตสูงควรรู้จักไว้

ผักที่มีโปแตสเซียมต่ำถึงปานกลาง (100-250 มิลลิกรัม) ใน 100 กรัม :

แตงกวา   แตงร้าน

มะระ  มะเขือ มะเขือเทศ

ฟักเขียว บวบ น้ำเต้า

หัวผักกาดขาว   หอมใหญ่  แห้ว   กระหล่ำปลีดิบ

หน่อไม้ไผ่ตง  ถั่วงอก

พริกหวาน  ถั่วฝักยาว  ถั่วแขก

ผักกาดขาวปลี ผักกาดกรอบ

ผลไม้ที่มีโปแตสเซียมต่ำ (100-200 มิลลิกรัม) :

แอบเปิ้ล องุ่น เชอรี่ ลูกพลัม สตรอเบอรี่  น้ำองุ่น น้ำแอบเปิ้ล

สับปะรด แตงโม  เงาะ  มังคุด

ลองกอง พุทรา ชมพู่

ผักที่มีโปแตสเซียมสูง (250-450 มิลลิกรัม) :

เห็ด

หน่อไม้ฝรั่ง

บลอคโคลี่  ดอกกะหล่ำ  แขนงกะหล่ำ  ใบผักคะน้า

มันเทศ แครอท  มันฝรั่งทอด

ผักโขม ผักบุ้ง ผักกวางตุ้ง ผักกาดขาว  ผักตำลึง  ใบแค

น้ำมะเขือเทศ

ผลไม้ที่มีโปแตสเซียมสูง (201-450 มิลลิกรัม) :

กล้วยทุกชนิด  มะม่วงสุก  มะปราง  ขนุน  ทุเรียน

แคนตาลูป ฮันนีดิว ลูกพลับ  มะละกอสุก กระท้อน

แอบปริคอทสด-แห้ง  อโวคาโด

น้ำแครอท น้ำมะพร้าว น้ำส้ม น้ำพรุน ลูกพรุน

มะขามหวาน กล้วยตาก กีวี

ฝรั่ง น้อยหน่า ลำไย

แต่ละวันควรบริโภคโปตัสเซียมเข้าไปสักเท่าไรยังไม่มีข้อมูลมาบอกกันค่ะ

ความปลอดภัยต่อสุขภาพตามเกณฑ์ที่ใช้ในทางการแพทย์กำหนดให้พยายามคงค่าในเลือดไม่ให้เกิน 20 กรัม/ลิตรของเลือดเท่านั้นเอง

การเหลืออยู่ของโปตัสเซียมในเลือดนั้นมีกลไกเกี่ยวข้องกับการขับทิ้งของเกลือแกงและการทำงานของไตด้วย

ค่าที่ตรวจพบในเลือดจึงมิใช่ค่าที่ได้จากอาหารโดยตรงนะคะ

ที่เคยบอกไว้ว่าโปตัสเซียมสามารถทำให้หัวใจเต้นช่าช่าช่าได้นั้น จะเกิดขึ้นในกรณีที่ค่าในเลือดสูงเกิน 20 กรัม/ลิตร ซึ่งสามารถพบในคนที่อวัยวะสำคัญอย่างไต หัวใจมีปัญหาให้ต้องซ่อมแซมหรือเสื่อม

คนที่ตับมีปัญหาจะพบกับเรื่องหัวใจเต้นจังหวะช่าช่าช่านี้ได้เมื่อมีเรื่องของการทำงานไม่สอดคล้องกับอวัยวะสำคัญๆที่กล่าวถึงไว้ข้างต้นนะคะ

คนที่เสียน้ำเกลือแกงออกจากตัวแล้วเพลีย  สมควรได้โปตัสเซียมทดแทนด้วยเหตุผลว่า  โปตัสเซียมนั้นเป็นลูกแหง่คอยตามติดแอบตามออกมาหนีเที่ยวเสมอเวลาที่น้ำเกลือแกงถูกปล่อยออกจากร่างกาย  ไม่ทดแทนกล้ามเนื้อจะอ่อนเปลี้ยจนทำอะไรไม่ได้เอาซะเลย แล้วหัวใจก็มีปัญหาไปด้วยเช่นกัน

ดังนั้นเวลาดื่มน้ำมากเพื่อขับเกลือเค็มจนฉี่มากแล้วไม่เพลีย แสดงว่าได้เติมโปตัสเซียมให้ร่างกายไว้แล้วโดยไม่รู้ตัว

อย่างไรก็ให้สังเกตตัวเองเอาไว้นะคะ ฉี่บ่อยแล้ว เพลียเมื่อไร ให้นึกถึงไว้ 2 เรื่องได้เลย เรื่องหนึ่งคือเลือดหวาน อีกเรื่องคือเติมโปตัสเซียมทดแทนให้ตัวเองน้อยไป

ขอชวนย้อนไปเยี่ยมๆมองๆ ๑๒ เซียนกันอีกครั้ง  อ้าวจำไม่ได้ซะแล้วหรือค่ะว่าเคยรู้จัก ๑๒ เซียน กันแล้ว ลืมแล้วไม่เป็นไรกลับไปเยี่ยมทบทวนความจำของท่านใหม่ได้  วันนี้จะชวนท่านไปทำความรู้จักกับพวกเขากันอีกครั้งเพื่อให้จำเขาได้ค่ะ

รู้จักเขาแล้วท่านก็ควรที่จะจำพวกเขาได้ จำได้แล้วก็ขอชวนให้ท่านนึกถึงเหตุการณ์ว่าำพวกเขาเข้ามาสัมพันธ์กับตัวท่านได้อย่างไรเพื่อความเข้าใจที่ท่านจะลงมือจัดการความสัมพันธ์ระหว่างกันให้เกิดความลงตัวไงละคะ  ลงตัวแล้วสุขภาพดีๆที่ท่านต้องการก็จะมาหาได้ในเร็วพลันค่ะ

มีเรื่องยากของคนที่ใช้ชีวิตแบบสังคมเมืองในเรื่องของอาหาร หลายๆครั้งผู้คนก็เลี่ยงอาหารที่สร้างปัญหาให้ตัวเองซึ่งสังคมจัดให้ไม่ได้ แต่ละคนจึงพึงมีหลักในการจัดการความสัมพันธ์กับ ๑๒ เซียนให้มั่นเพื่อสุขภาพของตัวเองอย่างเข้าใจ

ด้วยเป็นคนหนึ่งที่ใช้ชีวิตแบบสังคมเมืองเรื่องอาหาร เวลาทำงานทำให้ไม่มีเวลาในเรื่องของการเตรียมอาหารด้วยตนเองได้บ่อยครั้งนัก บันทึกนี้ฉันจึงได้ลองใช้เคล็ดลับดูแลสุขภาพตนให้ไม่หม่นหมองศรีดูทีรึ เริ่มต้นจากธงโภชนาการที่มีเรื่องดีๆ ผสมผสานความรู้ที่ฉันมีประยุกต์สู่การนำไปใช้ในชีวิตประจำวันอย่างง่ายๆ  ลองแล้วพบว่าพฤติกรรมการกินที่ใช้หลักธงโภชนาการนั้นป้องกันการเพิ่มขึ้นของกรดยูริกในเลือดได้แต่ยังไม่สามารถป้องกันได้หมด ต้องจัดการปรับเรื่องการดื่มน้ำสะอาดให้เพียงพอพร้อมไปด้วยกับการงดเติมอาหารที่ให้กรดยูริกสูงได้เข้าไปในร่างกายจึงสามารถป้องกันได้มากที่สุด พบเคล็ดแล้วจึงได้นำมาบอกเล่าสู่กันฟังยังไงละคะ

ถือโอกาสสรุปเป็นเคล็ดลับไปใช้ประโยชน์ในชีวิตประจำวันเพื่อลดอาการโรค ป้องกันโรคเก๊าท์ โรคไตที่เกิดจากกรดยูริกแบบตัดเสื้อฟรีไซส์ไว้ให้อ่านกันอีกครั้งนะคะ ไม่หวงกันหากว่าใครจะนำไปใช้กับตัวเองด้วย

หนึ่ง   แต่ละมื้อให้หนักพืชมากกว่าเนื้อสัตว์

สอง   ลดรสชาดจากน้ำตาล เกลือ ใส่ให้น้อยๆ (น้ำตาลไม่เกิน 4 ช้อนชาต่อวัน เกลือไม่เกิน 1 ช้อนชาต่อวัน หรือโซเดียมไม่เกิน 2 กรัมต่อวัน)

สาม   แต่ละวันให้บริโภคไขมันให้น้อยที่สุด น้อยกว่าแป้งและโปรตีนหลายๆเท่า

สี่       ดื่มน้ำให้เพียงพอ ( 30 เท่าของน้ำหนักตัว ใช้หน่วยปริมาตรเป็น มล. ดื่มมากขึ้นเมื่อหนักบริโภคเกลือ น้ำตาล)

สี่       ลด ละ เลิกการเติมอาหารที่ให้กรดยูริกได้สูงในมื้อที่กินหนักในเรื่องที่สอง-สามและหย่อนเรื่องที่สี่

ส่วนเรื่องราวเบื้องหลังที่มาของเคล็ดลับที่สรุปมาบอก มีเรื่องมากที่ควรทำความเข้าใจให้กระจ่างไว้ด้วย มีตัวช่วยอยู่ในบันทึกต่างๆในลานแห่งนี้อยู่แล้วบางส่วน ใครที่ป่วนกับความเข้าใจที่มีของตัวหรืออยากทำความเข้าใจเพื่อนำไปใช้งานต่อในงานหน้าที่ที่เกี่ยวข้อง สามารถย้อนไปอ่านบันทึกที่สนใจกันได้ค่ะ

บันทึกอื่น

1. ๑๒ เซียนที่ทำให้กรดยูริกในเลือดสูงขึ้นได้

2. งานเลี้ยง…กับกรดยูริก

3. เอ๊ะๆกับ..กรดยูริกสูง..อยู่เหมือนกันนะ

4. แล้วยังไงอีก…กับกรดยูริกสูง

5. อากาศหายใจ…เกี่ยวอะไรมั๊ยกับกรดยูริก

6. แหล่งอาหารที่เป็นต้นแหล่งให้กรดยูริคเกิดขึ้นในร่างกาย (พิวรีน)

7. การดื่มน้ำ….มีเรื่องที่ควรรู้และพิจารณาอยู่นะ

8. ชวนมาเรียนรู้เรื่องเค็มๆกันหน่อย

9. หวานเป็นลม ขมเป็นยา

10. อยู่ห้องแอร์ ใช้พัดลม…กับเรื่องกินเค็ม

11. อาหารนี้เค็มนะรู้หรือเปล่า

มีเรื่องในบางเช้าที่ฉันรู้สึกตัวว่ามีเหงื่อรินไหลทั้งๆที่อากาศไม่ร้อน เคยเอะใจถามลูกน้องว่าร้อนไหม แล้วเอ๋อกับคำตอบที่พบว่าตัวเองแปลกกว่าใครในวันนั้นๆให้บ่อยไป

การเล่าเรื่องแก้มลิงใ้ห้ข้อสะกิดใจกับเรื่องเหงื่อแล้วก็เกิดคำถาม จึงมา้ใคร่ครวญและสังเกตสิ่งที่เกิดขึ้นเชื่อมโยงไปถึงเรื่องของอาหารที่ได้กินในช่วงไม่กี่วันนี้  พบว่าในบางเช้าที่ร้อนจนเหงื่อชุ่มเป็นเวลาที่ตามหลังมื้ออาหารที่ไปกินจากนอกบ้านของวันก่อนหน้าทุกทีไป

นึกได้เรื่องของเหงื่อว่ามีความไม่ชอบในสังคมเข้ามาเกี่ยว ผันเปลี่ยนค่านิยมจนบัดเดี๋ยวนี้ใครปล่อยให้มีเหงื่อคนนั้นเชย

ไปทวนตำราที่เคยเรียนซะหน่อย ได้ความมาว่าเหงื่อที่ชุ่มตัวของนักกีฬาขับเกลือแกงได้มากถึง 5 กรัมต่อวันได้เลย เหงื่อยังแถมหน้าที่นำโปตัสเซียมที่สามารถทำให้หัวใจเต้นจังหวะช่าช่าช่าออกมาทิ้งได้ด้วยในจำนวนถึง 20 กรัมต่อวัน ความรู้นี้มีความหมายให้สนใจแล้วเอ๊ะ อืม ดูเหมือนจะลืมไปเลยว่าเหงื่อมันก็มีรสเค็มด้วยเหมือนกัน

งั้นการปล่อยให้เหงื่อออกชุ่มๆในแต่ละวันแต่ละเวลา ก็เป็นกลไกของการลดเค็มที่ีธรรมชาติให้มา่ในตัวที่ดีเนอะ ไม่ต้องทำอะไรยุ่งยากแค่ปล่อยให้มันมีก็โอแล้วสำหรับความสบายๆภายในที่ได้แลกคืนมา

ชักน่าสนใจแล้วซิ  หันมาสังเกตคนสมัยนี้ เอ๊ะเวลามีเหงื่อจะร้องหา พัดลม-แอร์มีไหมอยู่ร่ำไป หรือไม่ก็บ่น ร้อนๆๆๆๆๆ บ่นแล้วก็พาตัวออกไปเที่ยวห้างเดินห้างให้เย็น เหงื่อแห้งแล้วแทนที่จะกลับบ้านก็เฉไฉร่ำไรหาความสบายต่อ  คนเดี๋ยวนี้เลยไม่มีเหงื่อเพราะคุ้นชินกับการไม่ยอมให้เหงื่อมาเป็นเพื่อนเอาซะเลยนี่ี

เมื่อไม่ยอมให้มีเหงื่อ กลไกธรรมชาติในตัวก็บิดเบี้ยวไป กลายเป็นดองเค็มเนื้อในร่างกายแบบดองปลาเค็มไปเลยนะนี่  นึกภาพออกแล้ว เข้าใจแล้วๆ  อือ การปรับพฤติกรรมตามสมัยทำให้เกิดพิษภัยหลายอย่างเลยเชียว ไม่น่าเชื่อเลย

รักสบายแล้วป่วยกายและจะตามมาด้วยป่วยใจได้นี่สมควรใคร่ครวญใหม่ซะแล้วนะท่านนะ  ฉันดีใจกับตัวเองที่ไม่พัฒนาตามสมัย ไม่มีแอร์ ไม่มีพัดลมก็สามารถดำรงตนอยู่ได้สบายๆ ไม่รู้ตัวเลยว่าโชคดีที่ความเชยได้ช่วยเอาไว้มากมาย

บ่อยครั้งเมื่อนั่งทำงานในบ้าน บางวันทำงานสบายแบบเบิร์ดๆ บางวันก็ระ่เบิดกับยุงกวน  อย่างนี้แปลได้ว่า่ยุงที่มากวนนั้นเป็นเพราะกลิ่นตัวก็เป็นได้เนอะ

ตำราเขาบอกว่ากินหวาน กินมัน เค็ม ทำให้ความร้อนในร่างกายเพิ่มขึ้นมาแน่นอนๆ  อากาศที่ปล่อยออกมาหลังจากมีการเผาผลาญและใช้งานก็ให้คาร์บอนไดออกไซด์  ยุงชอบคาร์บอนไดออกไซด์จึงบินมาหาเสื้อผ้าด้วยกลิ่นที่มันว่าหอม  จึงฝากสิ่งที่ตำราบอกให้สังเกตการตามรู้ตัวเองกันต่อไป เผื่อใครจะมีเคล็ดลับป้องกันยุงที่ได้มาจากการฝึกตนเรื่องอาหารการกินที่เปลี่ยนกลิ่นตัวไว้ช่วยคน

ตอนที่นั่งเขียนบันทึกนี้่อยู่ยุงบินมาเกาะตัวอยู่เหมือนกัน ก่อนหน้าที่ยุงจะมาหามีเหงื่อชุ่มตัวอยู่พักใหญ่แล้ว เหงื่อซึมและเหงื่อแห้ง สลับกันไปอยู่เรื่อยๆ แล้วมื้อเที่ยงวันนี้ก็ไปกินอาหารนอกบ้านมาอีกแล้ว มื้อใหญ่ซะด้วย อย่างนี้ก็ใช้บอกได้นะซิเนอะว่าใครที่ยุงชอบเกาะกินเลือดมากกว่าคนอื่นเป็นคนที่ยังกินหวาน มัน เค็มมากเกินไป  หากใครจะนำการโดนยุงตอมไปใช้เป็นสัญญาณเตือนว่ามื้อก่อนกินอาหารเค็ม หวาน มันมากไป แล้วเปลี่ยนแปลงปรับปรุงมื้ออาหารในมื้อต่อมาซะ ก็ไม่ว่ากันนะคะ ใช้ไปได้เลย

เหงื่อช่วยขับเกลือ งั้นก็ดีนะซิสำหรับคนกินเค็มโดยไม่สามารถควบคุมความเค็มในอาหารได้อย่างที่ตั้งใจ  ปล่อยตัวให้เหงื่อออกโดยไม่ต้องเล่นกีฬาจะดีกว่ามั๊ย ยิ่งถ้าออกกำลังจนได้เหงื่อด้วยยิ่งช่วยขับเกลือออกได้มากขึ้นยิ่งดีใหญ่ซิน่า

รู้ว่าไม่ใช้แอร์ ไม่ใช้พัดลมช่วยให้สุขภาพดีได้กันแล้ว จึงถือโอกาสชวนให้ละเลิกลดการใช้แอร์-พัดลมเพื่อปรับธรรมชาติของตัวซะใหม่เพื่อดูแลสุขภาพตนให้ปลอดภัยจากเรื่องอาหารเค็มนอกบ้านที่ชีวิตสมัยใหม่ชักนำไป เริ่มกันเลยดีมั๊ยค่ะ

สังเกตดูว่าเมื่อไรที่ดื่มน้ำน้อยหรือดื่มไม่พอหลังการกินเค็ม เมื่อนั้นจะร้อนและเหงื่อมาก ความรู้นี้นำมาใช้ในกรณีมีข้อจำกัดของการดื่มน้ำหรือการเข้าห้องน้ำเพื่อปลดปล่อยได้ เลือกขับเหงื่อแทนการดื่มน้ำสลับไปบ้างก็็ใช้ได้อยู่ค่ะ

สังเกตว่าเมื่อไรที่ดื่มน้ำมาก ปากคอจมูกจะไวกับรสเค็ม เมื่อไรที่ดื่มน้ำน้อย ปากคอจมูกแห้งและไม่ใคร่รู้สึกเรื่องเค็ม เมื่อไรที่ปากคอจมูกแห้งเหงื่อก็ปรากฎกายมาให้รู้สึกแทน แต่ก่อนก็เอะใจที่เป็นคนขี้ร้อนไปได้โดยไม่มีเหตุอะไรให้ร้อนสักหน่อย เมื่อเข้าใจเรื่องเค็มกับเหงื่อ เดี๋ยวนี้ดีใจที่เป็นคนมีเหงื่อทุกวัน รู้สึกเย็นสบายทุกครั้งหลังเหงื่อแห้งหายไป จนคุ้นชินมันแล้ว

เหงื่อช่วยให้สุขภาพดี วันดีขึ้นวันใหม่ของปีใหม่อีกวันอย่างนี้ ขอชวนท่านหันมาให้ความรักเหงื่อของตัวเองกันหน่อย คุ้นชินและทำได้แล้ว ก็ขอให้ช่วยกันเปลี่ยนวัฒนธรรมทันสมัยซะใหม่ ชี้ชวนให้เด็กๆหันไปซูฮกใครที่ไม่ใช้แอร์ ไม่ใช้พัดลมเป็นฮีโร่ด้วยเถิด เด็กๆจะได้เกิดโลกทัศน์ใหม่ที่ไม่ติดความทันสมัยที่พาตัวไปจนตรอกกับโรคภัยที่วิทยาศาสตร์สร้างให้โดยไม่ได้เจตนา

แล้วก็ชั่งใจเหมือนกันว่าเล่าไปเล่าไปเรื่อยๆแบบสโลว์โมชั่นเพราะปั่นบันทึกไม่ทันอย่างนี้จะทำให้คนเข้ามาอ่านรู้สึกอย่างที่น้องฑูรเคยสะท้อนไว้หรือเปล่า “เนี่ยอ่านบันทึกของพี่หมอเจ๊แล้วไม่กล้ากินอะไรเลย”

เรื่องของอาหารมันมีอะไรของมันซ่อนลึกอยู่มากมาย ทั้งเรื่องที่รู้เผินๆ รู้แล้ววางไว้ รู้แล้วนำมาใช้ครึ่งๆกลางๆอยู่ แล้วยังมีว่าเมื่อผู้คนยิ่งรู้มาก ยิ่งทำให้ใช้ปฏิกิริยาป้องกันตัวเองที่หลากหลายเข้าไปอีกจนบานปลายเป็นโรคทำตัวเองก็มีมากมาย

วันนี้จึงมาขอให้ท่านที่เข้ามาอ่านวิเคราะห์ปฏิกิริยาป้องกันตัวเองพร้อมไปกับการรู้ไว้แต่ขอให้ยังไม่ว่าก่อนนะคะ  ฟังหูไว้หู หน่วงตัวเองให้ช้าไว้ๆ เพื่อท่านจะได้ใช้ปฏิกิริยาป้องกันตัวเองให้เหมาะควรสร้างสุขภาพ ไม่สร้างโรคใหม่ให้เกิดขึ้นจากข้อมูลที่มีไม่พอ

กลไกป้องกันตัวที่รู้แล้วว่าเลยแล้วสร้างโรคใหม่ก็มีตัวอย่างดังที่น้องหนิงได้ผูกโยงให้ข้อสังเกตเรื่องอาการของคุณสามีเรื่องการกินผลไม้แลกเปลี่ยนไว้เตือนใจกันแล้ว

เคยเล่าเรื่องการกินเกลือเกินกับการกินผลไม้และผักและทีเผลอของการได้เกลือเกินจากเครื่องดื่มรูปแบบต่างๆเอาไว้เมื่อนานมาแล้ว ในตอนนั้นไม่คาดว่าจะต้องนำเรื่องระดับนาโนมาบอกเล่าเก้าสิบกันอย่างเช่นวันนี้เลยค่ะ ไหนๆแล้วก็ว่ากันต่อเรื่องธาตุที่ให้รสเค็มอีกตัวคือเจ้าโปตัสเซียมบ้างก็แล้วกัน เพื่อใช้ในการปรับเรื่องการกินให้เหมาะควรลงตัว

เคยเล่าเรื่องอากาศหายใจกับกรดยูริกให้อ่านกันแล้ว วันนี้ขอเล่าเรื่องอากาศหายใจกับโปตัสเซียมกันหน่อย  แปลกใจไหมที่เล่าว่ามันไปเกี่ยวอะไรกับอากาศหายใจอีกตัวแล้ว

ชวนให้นึกถึงเวลาเห็นการเผาต้นไม้ ใบหญ้ากันหน่อย เห็นแล้วบ่นเพราะรู้ว่ากระบวนการเผาไหม้ทำให้เกิดคาร์บอนไดออกไซด์เพิ่มขึ้นใช่ไหม บ่นเพราะห่วงว่าทำให้โลกร้อนขึ้นใช่ไหม  เชื่อหรือไม่ว่าโปตัสเซียมเกี่ยวข้องกับอากาศหายใจอีตรงการเกิดคาร์บอนไดออกไซด์นี่แหละ

เอ๊ะใช่ไหมว่าโปตัสเซียมไปเกี่ยวยังไงกับคาร์บอนไดออกไซด์ได้  เกี่ยวตรงที่มันซ่อนตัวอยู่ในรูปของขี้เถ้าที่เราเห็นกันค่ะ  ขี้เถ้านี้จะปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์ออกมาจากตัวเรื่อยๆเมื่อมีความร้อนรอบตัวของมันสูงขึ้น

พระธรรมชาติคงจะรู้จักฤทธิ์ของมันดีจึงควบคุมปรากฏการณ์นี้โดยจมมันไว้ใต้น้ำที่ก้นทะเลหรือก้นทะเลสาบซึ่งเป็นที่เย็นไปซะเลย

ในธรรมชาติโปตัสเซียมจะไม่ก่อโทษเมื่อจมมันไว้ที่ก้นทะเล  ในร่างกายเราก็มีน้ำทะเลอยู่แล้วใช่ไหม  งั้นในร่างกายที่จะเจอโปตัสเซียมก็น่าจะเป็นส่วนที่จมอยู่ในน้ำทะเลด้วยใช่ไหม  ที่เล่าไว้ว่าน้ำเกลือแกงในร่างกายอยู่นอกเซลเป็นส่วนใหญ่ อยู่ในเซลเป็นส่วนน้อย ช่วยให้เดาว่าแหล่งที่จมโปตัสเซียมไว้ในร่างกายอยู่ที่ไหนได้นะคะ  ใช่แล้วค่ะ  ฉันกำลังจะบอกว่าโปตัสเซียมในร่างกายถูกจมไว้่ในเซลค่ะ

ที่ผ่านมาเวลาพูดกันถึงเรื่องโปตัสเซียมในทางการแพทย์ มักจะเป็นแง่มุมของการเติมจากอาหารหรือยาเข้าไปซะมากกว่า บันทึกนี้ยังไม่ขอพูดไปถึงเรื่องราวเดิมๆเหล่านี้นะคะ  แต่จะต่อในแง่มุมที่พ่อครูมาเล่าว่า “สังเกตตัวเอง ยังมีพลังความร้อนในร่างกายอยู่มาก จะพยายามพักผ่อน นอนมาก เดินรอบบ้าน” ว่าชวนให้นึกถึงเรื่องอะไรได้บ้างค่ะ

เคยเล่าแล้วว่ามีเรื่องของการเผาถ่าน 3 ชนิดในร่างกายเพื่อให้ได้พลังงานมาทำให้ร่างกายอบอุ่น ตรงนี้เองที่เกิดขี้เถ้าเป็นผลพวงค้างเติ่งอยู่ในร่างกายได้ไม่ว่าการเผาไหม้นั้นจะสมบูรณ์หรือไม่ มีขี้เถ้าและมีความร้อนอยู่ด้วยกันเห็นหรือยังว่าเกิดอะไรขึ้น นี่แหละคือกลไกที่ทำให้เกิดคาร์บอนไดออกไซด์ออกมาจากตัวผู้คนและระบายออกมาทางลมหายใจสู่อากาศ

ในเมื่อความอบอุ่นที่เกิดขึ้นกับร่างกายกลายเป็นร้อนอย่างที่พ่อครูรู้สึก ก็แปลว่าขณะนี้มีการปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์ไว้ภายในร่างกายของพ่อครููสูงอยู่มากมาย  และนี่คือเหตุที่ทำให้พ่อครูรู้สึกไม่สบายกับการหายใจอยู่นั่นแล้ว  ส่วนสาเหตุที่เป็นที่มาของความร้อนที่รู้สึกอยู่นั้นให้กลับไปดูที่สัดส่วนของถ่านชนิดต่างๆที่อาหารให้มาค่ะ  ขอฟันธงว่ายังกินอาหารมันหรือหวานที่เข้าเกลืออยู่เป็นประจำค่ะ

ตามๆดูสัดส่วนของอาหารที่พ่อครูกินอยู่ที่สวนป่านั้น ดูเหมือนจะหนักไปในเรื่องของความหวาน ความเค็มอยู่นะคะ อาหารนี้จะให้ขี้เถ้าออกมานะคะ การปรับลดสัดส่วนน้ำตาลทั้งในเครื่องดื่มและแหล่งอาหารที่ให้ถ่านกลูโคสได้ทั้งหมดลงโดยพลันทำอย่างไรได้บ้างนั้น ลองยืดหยุ่นจากหลักที่ธงโภชนาการแนะนำไว้้ค่ะ  ปรับได้แล้วจะดีกับเรื่องว่าที่เบาหวานและช่วยเรื่องการปล่อยเกลือโซเดียมออกจากร่างกายได้ด้วยค่ะ

ที่ฟันธงว่ายังกินอาหารมันไปอยู่นั้นเพราะเหตุว่าการเผาถ่านกรดไขมัน(ได้จากไขมันพืช-สัตว์) นั้นให้ความร้อนเป็น 4 เท่าของถ่านน้ำตาลกลูโคส(่ได้จากแป้ง-น้ำตาล-ข้าว) และถ่านกรดอะมิโนที่ได้จากโปรตีน (เนื้อสัตว์-ถั่ว-นม)

ในวันไหนที่มีอาการร้อนอย่างที่บอกแล้วละก็ แนะนำให้พิเคราะห์ดูเมนูไข่ เมนูที่มีการใช้น้ำมัน และความเค็มของวัตถุดิบเป็นพิเศษหน่อยนะคะ แล้วปรับลดให้เหมาะกับอาการของตัวค่ะ

เพื่อให้ง่ายขอชี้ไปที่เมนูใส่เต้าเจี๊ยว เครื่องดื่มที่ทำจากผลไม้รสเปรี้ยวมากๆค่ะ ที่ขอให้ปรับลดเกลือ น้ำตาลด่วน!!!!!!!!!!!!!!!!

เรื่องใบย่านาง จะนำมาเขียนให้อ่านตามลำดับต่อๆไปก็แล้วกันค่ะ

บันทึกอื่น

1. หวานลมปากกับอ้อยตาลหวานลิ้น และเค็มปากใช้อย่างไรจึงรู้กินพอดีหรือเปล่า

2. เปรี้ยวหวาน รสกลมกล่อม

3. มาต่ออีกหน่อยเรื่อง เปรี้ยว หวาน เค็ม

4. ไออุ่น ไอร้อน และการใช้เคล็ดลับ

5. ปรับน้ำตาลให้เป็นกัลยาณมิตร