เด็กคนนี้เป็นเด็กที่อ้วนที่สุดในโลก ณ วันนี้ค่ะ

ตอนที่ไปเห็นมัน ในใจร้องโอ้โหว่า แมวอะไรตัวอ้วนใหญ่จัง เปิดดูภาพมันแล้วรู้สึกว่าคนถ่ายภาพเรื่องนี้มานี่เก่ง ที่เตือนสติได้ดีในเรื่องการดูแลสุขภาพ เรื่องราวนี้ฉันว่ามันสอนใจเรื่องของความพยายาม ก็เลยนำมาให้ดูกันค่ะ

การนำเอาเรื่องตดมาบันทึกใหม่ครั้งนี้ ฉันว่ามันทันสมัยไม่เบานะค่ะ ก็เรากำลังค้นหาแหล่งพลังงานอยู่ไม่ใช่รึค่ะ  ตามมาอ่านซิค่ะว่า ตดกับพลังงานมันเกี่ยวอะไรกันบ้าง

เชื่อไหมว่า คนที่ตดบ่อยที่สุดในโลก ตดให้ก๊าซตั้ง 8 ลิตรต่อวัน  แล้วอย่างนี้ก็สามารถนำไปอัดถังเป็นก๊าซหุงต้มได้ซิ   ในตดประกอบด้วยก๊าซไฮโดรเจน และ มีเธนนะค่ะ    เรื่องที่เคยสร้างกระแสเรื่อง ตดติดไฟได้ คือ รัฐมนตรีเกาหลีใต้คนหนึ่ง แกเรียบเรียงหนังสือเรื่อง Does a Fart Cath Fire?  ขึ้นเพื่อให้เด็กเกาหลีใต้หันมาสนใจวิทยาศาสตร์

คนทั่วไปตดให้ ก๊าซพอบรรจุในลูกโป่งได้ 1 ลูกค่ะ   หญิงให้ลมตดได้น้อยกว่าชาย เพราะสรีรตัวเล็กกว่า  คนที่ตดบ่อยที่สุดในโลก ตดวันละ 34 ครั้ง  คนปกติตดวันละ 10 ครั้ง  หญิงกับชายมีสิทธิตดบ่อยได้เท่าๆกัน การตดบ่อยหรือไม่บ่อยขึ้นกับอาหารที่กิน

คุณแม่บ้านทั้งหลายที่ไม่ต้องการซื้อก๊าซหุงต้ม ทำได้ไม่ยากเลยค่ะ ก็แค่ปรุงอาหารเหล่านี้ให้คุณผู้ชายบริโภคในจำนวนมากพอค่ะ

อาหารที่กินแล้วตดมาก  มีถั่ว บร็อคโคลี  กะหล่ำ  อาหารไขมันและน้ำมัน  อาหารที่มีสาร Sorbitol  อาหารค้างคืนที่นำมาอุ่นใหม่ซ้ำแล้วซ้ำเล่ากินแล้วทำให้ตดบ่อย

การกินถั่ว บร็อคโคลี กะหล่ำน้อยกว่า 25 กรัม/วัน ทำให้ตดไม่บ่อย

การปรุงอาหารที่มีขิง อบเชย เป็บเปอร์มินต์ กำมะถันผสมอยู่ ทำให้ได้ก๊าซน้อย  คุณแม่บ้านที่ประสงค์จะได้ก๊าซจากคุณผู้ชายพึงจำไว้นะค่ะ

ความอายที่เกิดขึ้นจากตด มาจากเรื่องของเสียงและกลิ่น  น่าจะมีคนที่ไม่เคยรู้ว่ากลิ่นในตดเกิดจากอะไร  ฉันจึงขอนำมาเล่าสู่กันฟังใหม่ค่ะ

กลิ่นเหม็นในตดเกิดจากสาร 3 ตัว คือ ก๊าซไข่เน่า  methanethiol และ dimethyl sulphide  ฉะนั้น สวยไม่สวย สาวไม่สาว หญิงหรือชาย มีสิทธิตดเหม็นเท่ากัน  ส่วนที่กินถั่วแล้วตดเหม็นเกิดจากตัวสารที่เรียกว่า alpha-galactoside

ถ้ากินแล้วนั่งๆนอนๆหรือยืนนิ่งๆนานๆ  มื้อนั้นอย่ากินถั่วเพลิน ถั่วสามารถเพิ่มทรวดทรงองค์เอวให้ตุ๊ยนุ้ยได้มากเช่นเดียวกับการกินข้าวเยอะๆด้วยน้ำมันที่อยู่ในตัวมัน  ถั่วไหนให้น้ำมันมาก ถั่วนั้นเพิ่มหุ่นอวบๆให้มากเช่นกัน

ส้มก็ป้อนพลังงานได้ ซึ่งต้องใช้จำนวนมากในการให้พลังงาน ดูภาพจากคลิปแล้ว ต้องการรู้ว่าใช้ส้มกี่ผล ให้นำจำนวนชิ้นหารด้วย 4 ก็จะรู้จำนวนผลส้ม แต่ว่าก็เปลืองส้มจังแฮะ

สงครามยังไม่เกิด แต่มีการล่อเอาเถิดสงครามเกิดเมื่อไรก็ได้

วันนี้ไปทำงาน มีหนังสือราชการสั่งเตรียมความพร้อม หลายคนในฝ่ายต่างก็เข้าใจไปว่าเรื่องราวร้ายๆไม่สามารถเกิดใกล้ตัว

แต่จากประสบการณ์ตั้งแต่เกิดภัยสึนามิและหลายมุมที่ได้พบข่าวสารมาก่อนจากบรรดาชาวบ้านธรรมดา สัญชาตญาณกลับบอกว่าการคิดไปว่าเรื่องราวร้ายๆจะเกิดไม่ได้ใกล้ตัวเป็นเรื่องประมาทของใจ

แวบหนึ่งที่เห็นจุดที่บอกระบุในหนังสือแจ้งนั้น ตัดสินใจฉับพลันชวนลูกน้องประชุม

วิเคราะห์เรื่องราวหลายเรื่องหลายมุมร่วมกันย้อนอดีตสมมติเหตุการณ์เพื่อจัดระดับสถานการณ์เตรียมรับมือเหตุการณ์

วิเคราะห์กันไปหลากหลายสถาน ประมวลสถานการณ์และความเกี่ยวข้อง

บอกลูกน้องไปตรงๆ ปรึกษางานคราวนี้ขอให้เป็นตัวของตัวเอง

คิดออกนอกกรอบที่เคยมอบหมายไว้ให้ มีเหตุการณ์ลักษณะใดอย่างใดสามารถเกิดขึ้นใกล้ตัวได้บ้างให้ช่วยกันตรึกตรอง

ชวนมาคิดมาหาคำตอบเพราะมองเห็นแต่ภาพว่าการตามข่าวที่เห็นอยู่นั้นคนตามดูคิดว่าตัวเองไม่เกี่ยวและอยู่นอกวง

แล้วเมื่อต้องเกี่ยวจะขาดซึ่งความพร้อม เมื่อถึงวันจะพากันเข้าตาจน ทำงานไม่หมด รับงานไม่ไหว ลงมือช้าไป งานบานปลาย

กำลังคนที่เรามีเป็นน้ำน้อยเมื่อเทียบงานทั้งในพื้นที่รั้วร.พ.และนอกรั้ว  ชวนให้มองให้เห็น

ลงมือคุยแล้วก็กำหนดวัตถุประสงค์วันนี้ขอเพียงแ้ก้จุดอ่อนการประสานงานภายในฝ่ายได้แล้วเรื่องอื่นไว้ว่ากันอีกภายหลัง แค่นี้พอใจแล้ว

บรรยากาศดีๆของวันนี้เกิดขึ้นเมื่อหลายคนเริ่มรู้สึกว่าเรื่องที่เห็นในข่าวถ้าเกิดขึ้นที่นี่มีเรื่องราวลงมือทำภายใต้งานมอบหมายและงานอาสา

ได้ข้อสรุปมาเป็นเรื่อง “เฝ้าระวัง”

ทำความเห็นให้ตรงกันว่า “เฝ้า” เฝ้าอะไร  “ระวัง” ระวังอะไร

บอกกล่าวให้เห็นประเด็นต่างเพื่อให้เห็นข้างว่าเลือกข้างให้อะไร

ในฐานะคนทำงานสร้างสุขให้กับสาธารณะ มีเรื่อง “พึงละ”  “ตั้งสติ” อะไร

เลือกข้างได้หรือไม่ เลือกแล้วจะเกิดอะไรขึ้นต่อองค์กร

หนึ่งเรื่องที่บอกคือเรื่องความเป็นสากลของเครื่องหมายกากบาทสีแดงหรือเขียวที่เดี๋ยวนี้เปลี่ยนไปเพราะการเลือกข้าง

กลางจางหายไป กลายเป็นสีต่างๆแทนแถมด้วยแบ่งพวก

คนเป็นกลางไม่ระบายสีใจตามใครก็ถูกเบียดเบียนทั้งๆที่ปรารถนาดีพาตัวเข้าไปช่วย

ขอพรรคพวกไปตรงๆว่าไม่ว่าใจใครสีอะไร เมื่อลงมือทำหน้าที่ขอให้ใช้ “สติ” ดูแลการงาน แล้วทำหน้าที่ “เป็นกลาง” ให้กับทุกๆสีด้วย

รับรู้ว่ามีหลายคนกระอักกระอ่วนกับการพูดตรงๆในวันนี้ แต่ถือว่าจำเป็นต้องพูดแล้วหละ

สถานการณ์ที่เคยผ่านมาก่อนของแต่ละคนได้ถูกนำมาถอดบทเรียนก่อนสรุปทำอะไรนับจากวันนี้ในหลายรูปแบบ

สถานการณ์หนึ่งๆมีเรื่องแตกต่างของการทำหน้าที่ ระดับความเข้มข้นของงาน และการจัดงานในทีม

ทบทวนด้วยกันเพื่อเตรียมความพร้อมก่อนเกิด แล้วร่วมรับรู้ใครไปช่วยใคร ใครรับหน้าที่ทำอะไรก่อนเกิดเรื่องราวก็จะไม่ล่าช้าเมื่อเหตุเกิดขึ้นจริง

บอกกับพรรคพวกว่าอยากได้ผลของการคุยเป็นระดับเตือนภัยไว้ใช้เรียกหาสื่อสารกัน เมื่อสื่อสารถึงกันทีมงานจะได้เข้าใจแล้วลงมือทำงานแบบไม่ต้องสั่ง ทำได้อย่างนี้ในสถานการณ์รีบด่วนเมื่อมาช่วยกันเตรียมงานก็ลงมือทำงานกันได้เร็ว

ถือว่าวันนี้การคุยกันมีคุณภาพ ทุกคนรับรู้บทบาทและเข้าใจระดับเตือนภัย มีข้อตกลงมอบหมายงานสื่อสาร ใครแจ้งข่าวใคร ใครรับไม้แจ้งต่อ พื้นที่ทำงานใครลงไปทำงานตรงไหนกันบ้าง

สบายใจขึ้นระดับหนึ่งที่ได้เห็นการรับรู้ของทุกคน

สบายใจที่มุมมองต่อการติดตามสถานการณ์ของพรรคพวกเปลี่ยนไปจากการตามลุ้นแบบเชียร์มวยกลายเป็นตามเรียนรู้เพื่อนำมาใช้ลงมือทำหน้าที่ช่วยคนที่ตัวเองมีบทบาทเกี่ยวข้องให้เกิดความปลอดภัย  ทั้งต่อผู้ได้รับความช่วยเหลือและตัวเองด้วย

บันทึกนี้ขอสรุประดับเตือนภัยที่หน่วยเล็กๆของฉันตกลงกันทำขึ้นใช้ภายในหน่วย อีกทั้งใช้ประสานทีมภายนอกเพื่อทำงานร่วมกันเอาไว้ใช้งานต่อไป ใครเห็นประโยชน์และจะนำไปใช้บ้างก็ยินดีนักค่ะ

ระดับที่ ๑ วิเคราะห์สถานการณ์จากสภาพเหตุการณ์ที่เกิดเมื่อวันที่ ๑๒ มีค. ได้ข้อสรุปกันว่างานด่วนที่สุดที่มีโอกาสลงมือทำและต้องระดมทีมเป็นเรื่องการรับอุบัติเหตุหมู่จากการสัญจรหนาแน่นที่ทำให้เกิดบาดเจ็บหมู่มากได้   การเตรียมการรับ เป็นเรื่องงานเดิมๆที่ทำกันอยู่บ่อยแล้ว  ให้เพิ่มความไวไปที่การกลั่นกรองข่าวสารว่าระดับเปลี่ยนเร็วไปสู่ระดับสูงขึ้นหรือยัง

เพื่อจัดการกำลังคนให้ลงตัวและไวพอกับสถานการณ์ก็เปลี่ยนหน้าที่ของคนเสียใหม่ คนเก่งวิเคราะห์ข้อมูลที่เคยให้อยู่ออฟฟิศก็จัดให้ไปอยู่ร่วมกับทีมประชาสัมพันธ์ที่ทำหน้าที่แจ้งข่าวสารแก่ผู้มาติดต่อ จะได้ช่วยรวบรวมแยกแยะข้อมูลข่าวสารที่เข้ามาสู่มือและประเมินสถานการณ์ของระดับที่เปลี่ยนได้ไวที่สุด

คนที่สามารถเป็นลูกมือพยาบาลได้ ขอแบ่งให้ไปช่วยตรงจุดรับญาติของผู้เสียชีวิต และดูแลผู้เสียชีวิตให้ไม่อุจาดตา ใครติดของมีค่าติดตัวมาก็ให้ลงมือช่วยฝ่ายการเงินทำทะเบียนเก็บให้จนกว่าจะพบญาติ  บาดแผลตรงไหนมีอุจาดตาหรือดูไม่งามก็ลงมือช่วยปกปิดทำให้สะอาดตาเพื่อให้เกียรติผู้ตาย

ส่วนหนึ่งของคนก็แบ่งไปดูแลระบบขยะไม่ให้เกะกะตกหล่นทั่วไป เพื่อป้องกันการแพร่กระจายเชื้อคู่ขนานกันไป

ย้ำกันไว้ว่าเป้าประสงค์ของการแจ้งข่าวกันอยู่ที่ “แจ้งข่าวสารเพื่อให้ตื่นข่าว” จะได้ทันการกับการกลับตัวเพื่อรับสถานการณ์แต่ละระดับของทีม เพื่อให้ได้ทีมมาพร้อมหน้าทันกับระดับเหตุการณ์

กรองข่าวเป็นเรื่องรองลงมา ตกลงกันว่าเมื่อใครกรองได้ ให้ส่งข่าวเสริมยืนยัน ใครที่ได้รับรู้แจ้งข่าวสารเพื่อให้ตื่นข่าว ให้ทำหน้าที่ทวนสอบตามช่องทางสะดวกที่ตนถนัดทำเพื่อค้นหาและกรองข่าวด้วยตัว เองด้วย จะได้ตัดสินใจลงมือทำอะไรกับสถานการณ์ในครอบครัวและการทำงานของตัวได้ลงตัวตามกาล

ระดับที่ ๒ วิเคราะห์สถานการณ์มีเรื่องระดับ ๑ คู่ขนานไปกับมีคนเจ็บป่วยด้วยเหตุไปอยู่ผิดที่  ในสถานการณ์คนไม่เชื่อใจกันก็ให้ เลือกทำในส่วนที่สามารถลงมือได้อย่างปลอดภัยเมื่อเข้าไปในพื้นที่

คนที่สามารถประสานการสนับสนุนรองรับในส่วนที่สามารถลดโรคระบาดได้  ส้วมสะอาด น้ำใช้สะอาด มีสบู่ใช้พร้อม ให้รับไปเตรียมความพร้อมของหน่วยงานอื่นๆที่ควรประสานก่อนหน้า

รู้เขารู้เราใครช่วยเตรียมการล่วงหน้าให้เกิดระบบการดูแลกันและกันในท่ามกลางหมู่ชนได้ก็ให้เริ่มประสานการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ให้ความรู้ในตัวคนช่วยการอยู่ร่วมให้เกิดความหมาย

ใครที่สามารถจัดการความรู้การดูแลตนเองซึ่งจำเป็นในสถานการณ์เฉพาะหน้าได้ก็ให้เตรียมการจัดทำเอกสารการกลั่นกรองเหตุของการป่วย การดูแลการป่วยที่ทำด้วยตัวเองได้  ดูแลไม่ได้จะนำส่งอย่างไร ส่งผ่านใบปลิวหรือเอกสารเสริมความรู้ ประสานการส่งผ่านความรู้โดยมอบใส่มือคนในแนวหน้าที่อยู่ท่ามกลางหมู่ชนช่วยดูแลคนคนละไม้คนละมือให้ด้วย

ใครทำงานตรงศูนย์ข้อมูลให้ตื่นตัวค้นหาการป่วยแบบกลุ่มก้อนซึ่งหมายถึงเริ่มมีการระบาดของโรค ตื่นตัวให้ทันเวลาว่ามีอะไรเกิดขึ้นบ้าง  เมื่อไรพบมีมากกว่าหนึ่งคนให้แจ้งข่าวพลัน เพื่อการปรับเปลี่ยนหน้าที่รองรับของผู้คนในทีมได้ทัน

ระดับที่ ๓ วิเคราะห์สถานการณ์มีเรื่องระดับ ๑+๒ ที่เพิ่มมาด้วยหน่วยเคลื่อนที่เร็วออกไปรองานในพื้นที่ในลักษณะหน่วยปฐมพยาบาลประจำพื้นที่ หรือมีเหตุการณ์ของการป่วยแบบระบาดจากโรคอะไรก็ได้ที่ติดต่อกันได้เร็วเมื่อมีคนหนาแน่นอย่างใดอย่างหนึ่ง

เมื่อถึงระดับนี้ให้มีการเปลี่ยนหน้าที่ ใครทำหน้าที่ออกไปในพื้นที่ ใครอยู่ประจำที่ ใครเป็นหน่วยเสริมกำลังนอกพื้นที่ ใครประสานงานเรื่องการเตรียมวัสดุอุปกรณ์สำหรับการทำงานทันทีในพื้นที่เพื่อคุมโรคระบาด  ใครรับข่าวสารและส่งต่อข่าวสารเพื่อรับลูกกันให้ทันกับสถานการณ์ของหน้างานให้ได้ข่าวสารที่เร็วที่สุด  ใครประสานงานกับพขร.เพื่อเสริมรถออกไปทำงานในพื้นที่ ใครรีบลูกต่อจากใคร ใครทำงานต่อเรื่องอะไร

ระดับที่ ๔ วิเคราะห์สถานการณ์เป็นเรื่องระดับ ๓ + มีการปะทะแล้วมีคนเสียชีวิตจำนวนน้อยๆที่สถานที่ภายในร.พ.รับได้ ชาวบ้านร้านช่องในพื้นที่ชุมนุมปิดบ้านหนีตายจากพื้นที่

เมื่อถึงระดับนี้ ขอให้ทุกคนที่ออกไปนอกร.พ.กลับมาสู่ที่ตั้งเพื่อระดมกำลังช่วยคนบาดเจ็บกันก่อน สถานการณ์ระดับนี้ยืดเยื้อยาวนานได้ ความเป็นไปได้ของการดูแลหน้างานก็คือเตรียมการจัดทีมหมุนทำงานแบบเวรเปลี่ยนผลัด คนทำงานจะไม่ล้าและทำงานได้ตลอดรอดฝั่งอย่างยังมีพลังเต็มร้อย

ระดับที่ ๕ วิเคราะห์สถานการณ์เป็นเรื่องระดับ ๔ + มีผู้เสียชีวิตจำนวนมากที่จำเป็นต้องมีทีมจัดการสถานที่รองรับภายนอกและดูแลผู้เสียชีวิตอย่างให้เกียรติเหมือนเหตุการณ์สึนามิ

วันนี้เมื่อคุยถึงสถานการณ์ ๒ ระดับหลังนี้คิดไม่ออกเลยท่าน ด้วยกำลังคนมีอยู่แค่หยิบมือเท่านั้น

การรองรับชาวบ้านที่ต้องการพึ่งพาอาศัยในชุมชนยังเป็นเรื่องปวดหัว ควรทำอะไร????????????????????? และทำอะไรได้บ้าง ยังมองไม่ออกเลย

อืม….ไม่ว่าสีไหนก็ทำให้เดือดร้อนอำมาตย์(ข้าราชการ)อย่างเราได้โหม๊ดเลย……อย่างนี้ยังจะมาบอกว่า…ไม่เอาอำมาตย์อีกแนะ….มันน่า…..นักเชียว

นัดกันว่าติดตามสถานการณ์กันแล้ว วันพุธเช้าจะประชุมกันต่อไป

ใครที่เข้ามาอ่านจะช่วยแจม ชี้่ช่อง ชี้แนะอะไรยินดีรับฟังความเห็นเน้อ  ใครคาดว่าจะอาสาสนับสนุนอะไรก็เตรียมการกันไว้เถิด มีโอกาสได้ช่วยแน่นอนไม่ว่าเรื่องเกิดพื้นที่ไหน

ใครไม่รู้ว่าจะทำอะไร ก็ตัดสินใจเรื่องเป็นกองกำลังสนับสนุนเสบียงให้พวกเราเหล่าอำมาตย์ก็ทำได้นะคะ  ตอนเกิดสึนามิ พรรคพวกในร.พ.ฉันทำงานกันได้ตลอดรอดฝั่งก็ด้วยมีกองหนุนอย่างนี้มาช่วยด้วยนั่นแหละค่ะ

ช่วยกันคนละไม้คนละมือ ช่วยกันดูแลคนภายใต้ความสามารถที่ทำเองได้เป็นกุศลที่ยิ่งใหญ่

ซึ่งจะเป็นกำลังใจให้พ่อของเราสบายใจขึ้นบ้างนะคะ

๑๕ มีนาคม ๒๕๕๓

จัดการเตรียมการเรื่องอาหารเย็นไปได้สักครู่ก็มีเสียงชวนดังขึ้นมาว่า “แม่ไปช๊อปปิ๊งกัน”  เมื่อได้ยินฉันก็ออกปากว่า “เออดีนะ แม่อยากดูหนังอยู่เชียว”

เมื่อเหลียวดูเวลาอยู่ ก็มีเสียงบอกเล่าลอยมาเข้าหูว่า “วันนี้ค่าตั๋วหนังแพง จะดูหนังให้เลือกไปดูวันพุธ เพราะโรงหนังจะลดราคาตั๋วลงมาครึ่งหนึ่ง”  อืม แปลได้เลยว่า่ลูกกำลังบอกฉันว่าวันนี้อย่าดูเลยหนังนะ เข้าใจสิ่งที่เขาต้องการบอกจึงไม่โต้แย้งอะไรบอกเขาไปว่า “เอานะ เดี๋ยวแม่ขอกินข้าวก่อน” สรุปแล้วก่อนออกจากบ้าน เลิกความตั้งใจจะดูหนังได้ เลื่อนออกไปกันก่อน

เข้าไปเดินบริเวณห้างใหญ่ที่มีความหมายชื่อแปลว่าดอกบัวแล้ว ในใจไม่ได้มีรายการของสินค้าอะไรที่ตั้งใจซื้อ ก็เลยเดินดูสินค้าตามลูกชายไปเรื่อย แล้วตาก็เตะใจให้เอ๊ะกับสินค้าที่ใช้ชื่อ “น้ำตาลไม่หวาน low sugar” ที่เห็นตรงหน้า

หยิบจับติดมือขึ้นมาดู พลิกอ่านที่ฉลาก จึงเข้าใจทำไมใช้คำ “ไม่หวาน”

ไม่หวานที่สื่อความในชื่อ เขาเทียบเปอร์เซ็นต์น้ำตาลจริงแท้ที่อยู่ในรูปเดิมๆค่ะ

น้ำตาลไม่ว่าจะเป็นน้ำตาลเกร็ดแบบน้ำตาลทรายฟอกขาวและไม่ฟอกขาว หรือจะเป็นน้ำตาลธรรมชาติหรือน้ำตาลก้อนแบบใช้เติมกาแฟ ที่มีอยู่เดิมเป็นน้ำตาลจริงแท้ร้อยเปอร์เซ็นต์เต็ม แต่เจ้าสินค้าใหม่เป็นน้ำตาลที่มีน้ำตาลจริงแท้ลดไปเหลือไม่ถึงร้อยเปอร์เซ็นต์ จำนวนของส่วนที่ลดหายไปมีสารที่เรียกชื่อว่า “แอสพาเทม” เข้ามาแทนที่ค่ะ

สินค้าหลายชนิดที่ระบุว่าไม่มีน้ำตาล ก็ใช้สารเคมีตัวนี้แหละค่ะ

วันนี้เพิ่งได้รู้เรื่องใหม่ที่ความรู้ทำให้สะดุ้ง ตระหวัดนึกอดีตเห็นภาพน้องครูอึ่งชอบเคี้ยวอะไรๆหลังอาหารค่ะ

รู้แล้วนึกภาพแล้วไม่ช้า รีบนำมาบอกต่อเพื่อเตือนใจให้อ่านฉลากอาหารก่อนบริโภคอะไรที่โฆษณาว่าไม่หวานกันค่ะ

เจ้าสารตัวนี้เป็นสารที่มีฟอร์มาลินอยู่ในตัว โดยสลายตัวให้ฟอร์มัลดีไฮด์และกรดฟอร์มิกที่อุณหภูมิ ๓๐ องศาเซนติเกรด

ฟอร์มาลินหรือฟอร์มัลดีไฮด์คือสารตัวเดียวกันนะคะ ที่ร.พ.ฉันเขาใช้ดองเนื้อคนไม่ให้เน่า

เรื่องนี้เตือนภัยไว้ให้สังคมรู้โดย รศ.สุชาตา ชินะจิตร ผู้ช่วยผอก.สกว.ค่ะ

“ข่าวการร้องเรียนของพ่อแม่ต่อหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ เมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2548 ว่าลูกไปซื้อของจากร้านขายขนม แต่เมื่อเปิดออกมามันเป็นอะไรที่กินไม่ได้และอันตรายด้วย ข่าวที่ว่ามีรูปการ์ตูนมีแต่ภาษาจีนคนขายก็คิดว่าเป็นขนม ดีว่าแม่เอะใจลองชิมจึงรู้ว่ามันไม่ใช่เพราะแตะนิดเดียวก็ลิ้นชา ตามข่าวสืบต่อไปว่ามันเป็นผงที่ให้ความร้อนเมื่อละลายน้ำ”

เรื่องนี้เป็นอุทาหรณ์สอนใจว่าไม่มีใครอ่านตัวอักษรเหล่านั้น โดยเฉพาะผู้นำมาขายก็อ้างได้ว่าอ่านภาษาจีนไม่ออก

คำถามก็คือ ผลิตภัณฑ์แบบนี้เข้ามาได้อย่างไร ทางไหน จึงมาวางขายเหมือนขนมเด็กได้

เรื่องนี้อาจเป็นเรื่องสุดวิสัยที่พ่อแม่จะดูแลลูก แต่ไม่ควรละความพยายามที่จะสอนต่อไปให้เด็กรู้จักอ่านฉลากจนเป็น
นิสัย

การสอนเรื่องความปลอดภัยในโรงเรียนก็ใช้วิธีแทรกซึมให้ฝึกได้จากการอ่านแทนที่จะอ่านจากตำราเรียนเพียง
อย่างเดียว

หาป้ายฉลากมาให้เด็กได้หัดอ่านด้วย เด็กก็จะได้เรียนรู้จากชีวิตจริง สภาพจริง แล้วก็ใช้ประโยชน์ในชีวิตจริงด้วย

แต่มีสิ่งหนึ่งที่ต้องแก้ความเข้าใจผิด คือ เด็กเข้าใจว่าถ้ามีป้าย อย. แปลว่ากินได้ ปลอดภัย

ในความเป็นจริงฉลาก อย. มีหลายประเภท  เพราะมีหลายผลิตภัณฑ์เพื่อการอุปโภคบริโภค

ในความเป็นจริงหน้าตาและรายละเีอียดของฉลากผลิตภัณฑ์ก็มีความหลากหลาย เรื่องรายละเอียดก่อนเข้าตลาดก็มีหน่วยราชการเข้ามาเกี่ยวข้องตามกฏหมายถึง ๔ กระทรวงทีเดียว ไม่น่าเชื่อเลย

ชวนไปอ่านเรื่องฉลากผลิตภัณฑ์เพื่อช่วยกันนำไปใช้และสอนเด็กต่อให้ช่างสังเกต  ชวนไปอ่านเรื่องฉลากอาหารใหม่เพื่อประกอบความเข้าใจด้วยค่ะ

ให้เกิดความเข้าใจที่ถูกกว่าว่า ” เห็นฉลาก อย. แล้วไม่ใช่เรื่องกินได้ทุกอย่างไป” ได้นิสัยเตือนใจตัวให้อ่านฉลากก่อนลงมือใช้งาน ซึ่งจะช่วยป้องกันการเกิดกรณีที่ไม่คาดคิดมาก่อนได้ค่ะ

ไมโครเวฟระเบิดเพราะไข่

นึกถึงแล้วก็เอ๊ะ สโลแกนนี้จะช่วยอะไรพี่ท่านทั้งสองได้อีกหรือเปล่า  วันก่อนนี้ตั้งใจจะนำเรื่องเมนูยำถั่วพูของพ่อครูบามาแยกแยะดูหน่อย วันนี้็ใช้โอกาสคุยเรื่องนี้ยกมาใช้เรียนรู้ประโยชน์ของสโลแกนนี้ดูหน่อยซะเลยดีกว่า

พ่อครูบาบรรยายว่าสูตรยำถั่วพูที่ปรุงขึ้นนั้นใส่ถั่วพู กุ้งลวก งาดำคั่ว ไข่ต้ม หอมซอย ตะลิงปลิง พริกสด ใบสะระแหน่ ใบชะพลูเป็นส่วนผสม ใช้น้ำปลาเป็นเครื่องปรุงรส

จะชวนให้ตามมาเรียนรู้วิธีใช้สโลแกนและวิธีแปลงสโลแกนนำไปใช้ ลืมบอกเล่าเก้้าสิบกันไปว่าสโลแกนนี้นำหลักการวิเคราะห์อาหารของนักโภชนาการมาประยุกต์ใช้อย่างง่ายๆไว้ค่ะ

มาดูวิธีของนักโภชนาการกันค่ะ เวลาที่เขาจะปรุงอะไรให้ได้แคลอรี่อย่างไร เขาใช้การตวงส่วนผสมค่ะ เวลานำวิธีของเขามาประยุกต์ใช้ต่อตามหลักสโลแกนดังกล่าวก็ใช้วิธีเขี่ยๆวัตถุดิบมารวมๆกันให้มองเห็นภาพของหมวดอาหารก่อนถูกนำมาผสมกันค่ะ

เมื่อใช้หลักนี้ไปเขี่ยๆยำถั่วพูตามภาพจะได้ส่วนของผัก ไข่ และกุ้ง เขี่ยเแล้วก็มองเห็นหมวดอาหารหลักๆ 3 หมวดด้วยกันเนอะค่ะ

การเขี่ยด้วยตาแล้วมองๆจนเห็นหมวดอาหารที่ต้องการแล้วตักกับข้าวเป็นสัญชาตญาณติดตัวของผู้คนอยู่โดยอัตโนมัติ  สำหรับคนกินมังสวิรัติ โชคดีกว่าที่ไม่ต้องเขี่ย แค่ไม่ปนกุ้งลงไปผสม ก็มองเห็นหมวดอาหารง่ายแล้วเนอะค่ะ

ทีนี้มาดูเวลา่กินข้าว  ส่วนใหญ่จะตักข้าวใส่จานก่อน ตักกับข้าวราดลงบนข้าวทีหลัง เป็นกันอย่างนี้ส่วนใหญ่เช่นเดียวกันไม่ว่าจะกินมังหรือไม่มัง

ทีนี้มาดูเคล็ดลับที่ฉันแนะนำให้ใช้ว่าให้กินพืชหนักกว่าสัตว์  เมนูนี้ของพ่อครูเข้าเค้าเป๊ะกับความหมายพืชมากกว่าสัตว์ที่แนะนำไว้ แล้วยิ่งตักกับราดข้าวยิ่งเข้าเค้าหนักพืชแน่ๆอยู่แล้ว   ยิ่งใครกินข้าวมากกว่ากับยิ่งไม่พูดถึงทำตรงเคล็ดลับที่บอกได้ร้อยปูเซ็งเต็ม

อ้าวแล้วมีอะไรอีกยังงั้นหรือจึงนำเรื่องสโลแกนมาเล่า มีอีกค่ะมีอีก ไม่งั้นก็คงไม่นำมาเล่าสู่กันฟังค่ะ เรื่องที่มีอยู่คือ สำหรับคนที่หนักกินพืช(รวมข้าว)นั้น ยังมีเรื่องต้องระวังกับอาหารหมวดข้าว แป้งกันต่่อ

ใช่แล้วฉันกำลังบอกว่า เคล็ดลับเรื่อง “กินพืชหนักกว่าสัตว์” นั้นยังมีเรื่องต่อ ในประเด็นของเรื่องอื่นที่ไม่ใช่เรื่องของกรดยูริกนะคะ

วันนี้นำมาเพิ่มให้เพื่อปรับต่อ แล้วจะได้ไม่ต้องลุ้นกับผลตรวจสุขภาพเรื่องเลือดหวานขึ้นกัน คนที่เลือดไม่หวานอยู่แล้วยิ่งดีใหญ่พาตัวห่างออกมาได้อีกไกลเลยค่ะ

สโลแกนที่ว่าคือคำนี้ “ผักครึ่งหนึ่งอย่างอื่นครึ่งหนึ่ง”  เป็นเคล็ดลับที่นำมาบอกต่อจาก “กินพืชมากกว่าสัตว์”  2 เคล็ดลับนี้้เมื่อนำมาใช้ร่วมกันให้แปลความเข้าใจอย่างนี้นะคะ  “ในส่วนผักครึ่งหนึ่งเป็นผักล้วนๆไม่รวมข้าวและผลไม้อยู่ด้วย”

กินพืชมากกว่าสัตว์ จึงมาสู่การได้อาหารจากผักครึ่งหนึ่ง โดยมีข้าว ผลไม้และอย่างอื่นอยู่ในส่วนอีกครึ่งหนึ่งของมื้อนั้นๆนะคะ

กินอย่างนี้ได้ เลือดที่หวานจะลดหวานลงไปได้มากมายค่ะ

ปรับลดกินอย่างนี้ได้ ทีละมื้อ คนที่อ้วนจะลดอ้วนลงไปได้อีกมากมายค่ะ

กลับไปดูที่การตักยำถั่วพูราดข้าวกันอีกทีสำหรับคนว่าที่เบาหวานนะคะ  จะกินให้ได้ผักครึ่งหนึ่งอย่างอื่นครึ่งหนึ่งแบบเมนูมังสวิรัติ ก็ต้องลดข้าวลง เพิ่มยำถั่วพูที่เคยกินขึ้นไปอีกให้กลายเป็นยำถั่วพูมากกว่าข้าวใช่ไหมละคะ และเพื่อไม่ให้โปรตีนขาด มื้อนี้ก็จำเป็นต้องเพิ่มไข่เข้าไปแทนส่วนของข้าวที่ลดลงไปด้วยเช่นกัน

อ้อ แล้วก็อย่าลืมนะคะ ดูเรื่องผักเอาไว้ให้ห่างเรื่องของไตซะด้วย สำหรับคนที่เสี่ยงโรคไตหรือเป็นโรคไตไปแล้ว

ขอชวนกันมาดูเมนูที่เคยทักท้วงพ่อครูไว้ในเรื่องเติมฟักทองลองวิชากันดูหน่อย

พอมองออกกันหรือยังว่าทั้งๆที่เมนูนี้ได้กินพืชมากกว่าสัตว์อยู่แล้ว ทำไมฉันจึงยังทักและท้วงว่าอย่ากินอย่างนี้เลยเพราะจะทำให้เลือดมันหวาน

ก่อนจบขอชวนพ่อครูไปอ่านเรื่องเศรษฐกิจพอเพียงของพ่อหลวงอีกครั้งค่ะ ตอนนี้ลองใคร่ครวญใหม่กับเรื่องนี้ในอีกมุมจะดีมากๆ ขอชวนให้ใคร่ครวญจนเข้าใจหลักคิดที่พ่อหลวงได้แฝงนัยไว้  ใคร่ครวญให้หลายมุมแล้วจะเข้าใจว่าทำไมฉันจึงพูดเรื่องเบาหวานและเศรษฐกิจพอเพียงในวันที่ไปเยี่ยมคณะของอุ๊ย

หลักคิดนี้แหละค่ะที่กำลังชี้ชวนให้ใคร่ครวญกับมัน “ความพอประมาณ ความมีเหตุมีผล การมีภูมิคุ้มกัน” เป็นหลักคิดที่ฉันใช้กับงานฉันมาตลอดเลยนะคะ ขอบอก

ฉันเคารพองค์่พ่อหลวงก็เป็นเพราะพระองค์ท่านลึกซึ้งยิ่งนัก ในทุกห้วงอณูของความคิดพระองค์ท่านมีแต่ความรักที่มอบให้กับทุกผู้คน สมแล้วที่เป็นพระราชบุตรของสมเด็จพระบิดาแห่งการแพทย์ไทย

แล้วทุกๆความคิดของพระองค์ช่วยคนและสังคมได้ในทุกสถานการณ์ได้ด้วย ขอเพียงแต่คนเข้าใจความนัยของความคิดที่พระองค์ท่านได้แฝงเอาไว้เท่านั้นเอง

บันทึกอื่น

1. เคยได้ยินคำนี้ไหม “ผักครึ่งหนึ่ง อย่างอื่นครึ่งหนึ่ง”

2. ชวนมาทำความรู้จักพืชอาหารเพื่อปรับฐานความเข้าใจให้ตรงกันก่อนค่ะ

3. สุดแต่ใจจะไขว่คว้า

3. รวบยอดไว้หน่อย….กินยังไงให้ห่างไกลเก๊าท์

ตัวอย่างเรื่องหนึ่งที่สังเกตเห็นของผู้คนที่ใช้ชีวิตในสังคมเมืองคือคนรุ่นเก่าไม่สามารถทำให้คนรุ่นหลังอีกทั้งเด็กๆรุ่นเล็กชอบกินผัก ผลไม้ได้เหมือนกับตน  ฉันเห็นว่านี่คือการสะสมและบั่นทอนความแข็งแรงของพลังแห่งสังคมที่ซ่อนอยู่ในอีกรูปหนึ่ง และอยากให้ช่วยกันเพิ่มความแข็งแรงให้

ที่จริงในภาคโรงเรียนก็มีการสอนสั่งเติมความรู้ให้ แต่ในภาคปฏิบัติแม่แบบของเด็กทำให้เห็นเจนตามีน้อย  แม่แบบก็ไหลตามสังคมบริโภคจนตัวจมถีบตัวขึ้นได้อย่างยากเย็น  ก็มีแต่เติมความรู้ให้ไปในยามที่ต้องการนำไปใช้เท่านั้นเอง

ในยุคที่ผู้คนเปลี่ยนคอของตนเป็นจีน-ฝรั่ง-แขก-ตามแบบคนกรุง การเสพเครื่องดื่มสำคัญอย่างเช่น ชา กาแฟ โกโก้  เครื่องดื่มสำเร็จรูปชูกำลัง ตามกระแสโฆษณาเป็นที่แพร่หลาย กลิ่นหอมของเหล่าต้นไม้ที่นำชิ้นส่วนมาผลิตนั้นยวนใจให้ละวางไม่ลง  ก็มีเรื่องที่ควรรู้ในส่วนตัวของมันส่งผลอะไรกับสุขภาพบ้าง

เครื่องดื่มที่เอ่ยชื่อไปล้วนมีคาเฟอีนอยู่ในตัวมัน กาแฟว่ามีมากในชาที่ดื่มก็มีไม่น้อย เพียงแต่รูปของการปรุงการดื่มลงพุงนั้นทำให้คาเฟอีนในชาเหลือน้อยกว่ากาแฟ

สีชามิใช่ตัวบอกว่าเข้มมีคาเฟอีนมาก ยี่ห้อที่มีคาเฟอีนมากมี ชาเชียว ชาดำ ชาอูหลง

กาแฟยี่ห้อไหนก็ล้้วนมีคาเฟอีนอยู่มากไม่ต่างกัน ความต่างกลับอยู่ที่กระบวนการคั่วเม็ดก่อนนำมาปรุง  ชนิดที่เวลาคั่วสั้นๆนั้นมีคาเฟอีนมากกว่าที่คั่วนานๆ

เทียบระหว่างกาแฟ ชา โกโก้ เครื่องดื่มอย่างหลังมีคาเฟอีนน้อยที่สุด

เครื่องดื่มชูกำลังไม่มีชนิดไหนที่ไม่มีคาเฟอีนผสมอยู่  ที่น่าห่วงคือน้ำอัดลมก็ผสมคาเฟอีนลงไปไว้ด้วย

เมื่อเข้าสู่ร่างกาย อวัยวะที่จัดการให้คาเฟอีนออกฤทธิ์ได้คือ ตับ

คาเฟอีนที่ดื่มกินจะคงเหลือแค่ครึ่งเดียวในร่างกาย เวลาที่คงอยู่มีความยาวนานราว 4 ชั่วโมง อีกครึ่งถูกขับทิ้ง แต่ถ้ามีภาระที่ร่างกายต้องดูแลเพิ่ม เช่นตั้งครรภ์ หรือว่าได้ยาฮอร์โมนเพศ คาเฟอีนกลับอยู่ในร่างกายนานเป็นเกือบครึ่งวัน ส่วนคนเป็นโรคตับ คาเฟอีนยิ่งอยู่นานเป็นหลายวันเกือบเท่าๆเกลือแกง

ที่ดื่มกาแฟแล้วเป็นสุข มีเหตุให้เชื่อว่าน่าจะ่มีการหลั่งซีโรโทนินออกมาในร่างกาย (ซึ่งเรื่องนี้ยังไม่มีข้อพิสูจน์ที่เชื่อได้)  ที่แน่ๆคือคาเฟอีน มีฤทธิ์เหมือนกับยาขยายหลอดลม ยาขยายหลอดเลือด และยาขับปัสสาวะ และฤทธิ์นี้ชา โกโก้มีอยู่มากกว่ากาแฟ

คนจีนดื่มชาจีนเวลาที่บริโภคอาหารเนื้อสัตว์มันๆ มีเหตุผลเนื่องมาจากฤทธิ์ของคาเฟอีนช่วยย่อยไขมันให้ดูดซึมง่าย

คาเฟอีนนั้นให้พิษถ้าหากบริโภคจำนวนมาก อย่างเช่นน้ำอัดลม ถ้าดื่มไปเรื่อยๆจนถึงจำนวน 2-3 ลิตร จะเกิดพิษ แล้วก็วิธีล้างพิษทำได้แค่ 2 วิธีและเป็นวิธีที่ไม่สบายตัวทั้งนั้นเลย นั่นคือล้างท้องหรือไม่ก็ล้างไต

พิษอ่อนของคาเฟอีน คือ ทำให้ระคายกระเพาะอาหารให้เป็นแผล ทำให้ลำไส้อักเสบ ทำให้เกิดอาการหูรูดกระเพาะอาหารทำงานผิดปกติจนน้ำย่อยอาหารไหลท้น ( ทางการแพทย์เรียกว่า โรคกรดไหลย้อน)  ทำให้เกิดการแท้งบุตรได้จากฤทธิ์กระตุ้นการหดรัดตัวของกล้ามเนื้อเรียบ

พิษอีกอย่างที่สำคัญคือ ทำให้ทารกในครรภ์เป็นโรคหัวใจได้

ในกาแฟยังมีเจ้าสารตัวนี้ Ochratoxin A ซึ่งเป็นพิษที่มีเชื้อโรคเป็นต้นตอนำมาให้แถมพิษตัวนี้สามารถก่อมะเร็งตับไตได้

ส่วนผสมของคาเฟอีนไม่รู้จากตำราก็ไม่สามารถรู้จากฉลากบริโภคได้เลยเพราะไม่มีน้ำอัดลม กาแฟ ชายี่ห้อไหนที่ระบุไว้ให้รู้  ตอบยากอยู่เหมือนกันว่าด้วยเหตุใดจึงไม่สามารถทำให้มีการระบุไว้ด้วย  มีข้อมูลของผู้บริโภคที่ทำงานดูแลสังคมบอกไว้ให้รู้ ดูแลแล้วพบอะไรตามอ่านกันเองก็แล้วกัน  อย.ได้ทำหน้าที่ให้ข้อมูลแก่สื่อเพื่อประชาสัมพันธ์่แต่ข่าวทำไมเงียบ ช่วยกันหาข้อมูลก็คงได้รู้

กาแฟพร่องคาเฟอีนมิได้หมายถึงไร้ซึ่งคาเฟอีน  หากแต่เติมคาเฟอีนไว้จำนวนน้อย

คาเฟอีนที่ทำให้เกิดพิษ คือ ระดับตั้งแต่ 400 มก.ขึ้นไป

ลองดูส่วนผสมของคาเฟอีนในเครื่องดื่มต่างๆดูหน่อยนะคะ ปริมาณที่นำมาบอกนี้คำนวณจากเครื่องดื่มจำนวน 360 มล. :

น้ำอัดลม 61 มก.

นมช็อกโกแลต 12 มก.

กาแฟพร่องคาเฟอีน 2-8 มก.

กาแฟกึ่งสำเร็จรูป  10-110 มก.

ชา 25-50 มก.

กาแฟผสมเห็ดหลินจือยี่ห้อไบโอรี่ชี่ 11.5 มก.

มีข้อมูลโชว์อยู่บ้างว่าเครื่องดื่มอะไรมีคาเฟอีนเท่าไร ไปดูกันเองแล้วกัน

ในตัวของคาเฟอีนมีกรดชนิดหนึ่งที่มีฤทธิ์ทำให้การย่อยน้ำตาลเกิดขึ้นเป็นระลอกคล้ายๆการย่อยข้าวกล้อง แล้วตัวมันก็ยังทำให้น้ำตาลที่ย่อยได้เปลี่ยนไปเก็บเป็นน้ำตาลที่ตับเก็บสะสมมากขึ้นด้วย ซึ่งผลนี้ถูกนำมาใช้โฆษณากาแฟ ชาว่าดีต่อสุขภาพคนเบาหวาน

ที่จริงดีนั้นดีอยู่แต่จะดีก็ต่อเมื่อคนเป็นเบาหวานไม่ได้กินยาเบาหวานอยู่ ถ้ากินโดยมียาเบาหวานอยู่แล้วไม่ดี ปริมาณที่่ดื่มต้องเกิน 3 แก้วต่อวันด้วยนะ อย่างนี้สรุปเอาเองนะคะว่าดีแน่หรือเปล่า

ฤทธิ์ฝาด ฤทธิ์เขื่อนๆของชา กาแฟนั่นแหละค่ะคือรสของกรดตัวนี้

การมีฤทธิ์ขยายหลอดเลือดทำให้ร่างกายปล่อยทิ้งปัสสาวะได้เพิ่มขึ้น ฤทธิ์ย่อยไขมันเร็วและช่วยให้ปล่อยปัสสาวะเพิ่มเป็นฤทธิ์ที่ไปทำให้กรดยูริกในเลือดเพิ่มขึ้น

ฉะนั้นของกินได้ที่มีคาเฟอีนส่งผลต่อระดับยูริกในเลือดสูงทั้งน้านนนนนนนนนน : ชา กาแฟ น้ำอัดลม เครื่องดื่มชูกำลัง โกโก้ ไอติม รสกาแฟ รสช็อกโกแลต  และอะไรก็แล้วแต่ที่มีส่วนผสมของชา กาแฟ โกโก้

สิ่งหนึ่งที่มีอยู่ในชามากคือธาตุโปตัสเซียม ดังนั้นจึงไม่แปลกที่สมัยก่อนโน้นในยามที่ไม่มีน้ำเกลือแร่ เวลาถ่ายท้องจนเพลีย ผู้คนดื่มชาแล้วรู้สึกดีขึ้น

ในชา กาแฟมีโปตัสเซียมจึงไม่แปลกที่ดื่มแล้วรู้สึกว่ามีหัวใจที่เต้นเร็วเกิดขึ้นได้ด้วย

มีเคล็ดนำมาฝากว่าอาการที่บอกว่าดื่มชา กาแฟมากไปสังเกตได้จากท้องอืด อึดอัดค่ะ

เดี๋ยวนี้มีเทคโนโลยีใหม่ ที่ฝรั่งคิดค้นขึ้นเพื่อลดคาเฟอีน ขอชวนตามไปดูกันว่าเป็นอะไรหรือ แล้วตัดสินใจเองนะคอกาแฟทั้งหลายว่าจะหามาใช้หรือเปล่า

หลังจากชั่งผลที่จะมีต่อตัวท่านระหว่างด้านบวกและลบของของกินที่มีคาเฟอีนเหล่านี้แล้วยังดื่มกิน ก็ขอเคารพการตัดสินใจ ไม่ว่ากันค่ะ

ก่อนจบมีเรื่องขอฝากคุณครูและผู้ใหญ่ทั้งหลายให้ช่วยกันดูแลเด็กๆกันหน่อย  ฝากเพราะเด็กคือผู้ที่ชอบกินไอติม-ขนมใส่ช็อกโกแลตกันที่ซู๊๊ด  ผู้ใหญ่บางคนก็ชอบไอติม-ช็อกโกแลต เพียงแต่เด็กเขาไม่มีวุฒิภาวะเพียงพอสำหรับการตัดสินใจเลือกกินอะไร ไม่กินอะไรเหมือนผู้ใหญ่เน้อ