คิดอยู่นานว่าจะเขียนว่าอย่างไรดี ดูโจทย์แล้วก็นะ

…สาระของเราหายไปไหนน้า…!!

กว่าจะเรียบเรียงได้ ตอบตามความรู้สึกจริงๆแล้วกันเนอะ

* ตอนนี้ทำอะไรอยู่? รู้สึกยังไง ?

ตอนนี้อยู่เวรที่หอสมุด  รู้สึกหิวข้าว เหนื่อยจัง จันทร์-อาทิตย์ ทำงานทุกวันเลย แต่การเหนื่อย ทำให้เรารู้ว่าเรายังมีชีวิตอยู่ เฝ้ามอง นิสิต นักศึกษาที่เดินเข้าห้องสมุด อนาคตของพวกเค้า คือ ความหวังของชาติ ชื่นชมในใจลึกๆ แต่ตอนนี้แก่นหิว

วันวันนึงทำอะไรบ้าง ?

วันๆหนึ่ง ทำงานประจำ วิเคราะห์หนังสือ อ่านหนังสือใหม่ที่ผ่านเข้ามาวันแล้ววันเล่า จัดแยกวิเคราะห์ ตามเนื้อหาขึ้นชั้น หนังสือบางเล่ม ภาพสวย เรื่องดีน่าอ่าน แต่พอหลุดพ้นจากมือเราไป ก็ลืมมันเสียนี้ จะวกกลับไปอ่านอีกทีก็ลืมเสียแล้ว เพราะฉะนั้นจะอ่านก็ต้องรีบอ่านตอนอยู่ในห้องเตรียมนั้นแหละ

นอกจากงานประจำ แล้ว เวรประจำคือสิ่งที่มนุษย์เงินเดือนอยากทำอยากมีเยอะๆ เลยต้องอยู่เวรๆๆ แล้วก็เวรๆๆ (เหมือนผู้เสียสละนะเนี่ย)

ตอนนี้กำลังหาลู่ทางทำงานเสริม อยากทำตอนที่มีแรงทำ อยากทำงานเยอะๆ มีตังค์เยอะๆ ให้ผู้มีพระคุณ แต่ก็อยากมีเวลาเยอะๆ เหมือนกัน ..!!

เดือนเดือนนึงทำอะไรบ้าง ?

เดือนหนึ่งๆ เก็บรวบรวมรายชื่อหนังสือใหม่ สรุปให้ผู้บริหาร สรุปปัญหาต่างๆเกี่ยวกับการใช้ฐานข้อมูลร่วมกันของห้องอ่านหนังสือคณะ เดือนๆหนึ่ง ตอบคำถาม ให้คำปรึกษาห้องอ่านต่างๆ คิดๆไปแล้วเราไม่ได้ให้ความรู้ห้องอ่านฯคณะเพียงอย่างเดียว ห้องอ่านก็ให้เราเหมือนกัน บางคำถามเราเองยังไม่รู้คำตอบเลยด้วยซ้ำ อาศัยช่วยๆกันหาคำตอบร่วมกันไป

ปีปีนึงทำอะไรบ้าง ?

ปีหนึ่งๆ เก็บตังค์ให้ได้เยอะๆ หาโน้นหานี้ทำ เพื่อใช้หนี้ชีวิต หนี้การศึกษา หนี้สังคม หึหึ ฟังดูดีเนอะ … ปีหนึ่ง เราได้อะไรจากที่ทำงานบ้าง แล้วเราให้อะไรกะที่ทำงานบ้าง คิดดูว่ามันสมเหตุสมผลกันไหม ช่วงเวลานั้นๆ อาจจะคิดว่าไม่เหมาะสมเท่าไหร่ พอเวลาผ่านไป มันสอนเราเองว่า ประสบการณ์วันเวลา ให้เรื่องดีๆที่ควรนำมาจดจำ และ สอนให้เราเรียนรู้ อย่างดีเลย

ตั้งแต่เกิดมาทำอะไรบ้าง ?

เกิดมาได้เรียนหนังสือ ได้ตอบแทนพ่อแม่ ถึงจะไม่สมบูรณ์นัก ก็ตาม ได้ทำตัวเป็นคนดีของสังคม (ถึงจะไม่มากแต่ก็พอใจ)

คิดดีทำดี กับตัวเองและคนรอบข้าง ก็ถือว่าทำให้โลกนี้น่าอยู่แล้วล่ะ

*** จบข่าวววววว ส่งการบ้านแล้วนะคะคุณหมอ  ****

ความกังวลเริ่มมาเยือนเรื่อยๆเมื่อในคอร์สที่เรียนอาจารย์มักจะเน้นให้พูด อ่าน  ภาษาอังกฤษเสมอๆอาทิตย์นี้อาจารย์ก็ให้โจทย์มา 5 ข้อให้เลือก 1 ข้อ

แต่งประโยคแล้วออกไปพูดหน้าชั้นเรียนอาจารย์เขียนชื่อเืพื่อนๆ แล้วออกไปจับฉลากทีละคน ผ่านไปคนแล้วคนเล่าไม่ถึงเราสักที โจทย์ที่เพื่อนร่วมชั้นเอาไปก็เหมือนๆกันคือ อะไีรที่ขาดไม่ได้เลย… ตอนแรกก็เอาข้อนี้แหละ แต่

ไม่อยา่กเหมือนใคร เลยเอา  ข้อ   Describe my worst day เหอๆๆ

พอถึงก็ 2 คนสุดท้ายของห้องซะแล้ว พอเริ่มเล่าแค่นั้นแหละ บอกว่าเลือกข้อ นี้ อาจารย์แซว your worst day about boyfriend ? อาจารย์รู้ได้ไงเนี่ย+++  เพื่อนในห้องเริ่มขำ

ประโยคเลยเริ่มต้นแบบผิดๆถูกๆที่ว่า

My worst day happen in last year, when i fall in love someone…………….เ้พื่อนในห้องโห่ แซว ขำ กันใหญ่ อาจารย์ยิ่งเป็นเอามาก….แซวกระจาย แต่ฟังไม่ออกว่าแซวว่าไร อุอุ

He is cute boy , look like korean star. but I can’t tell him about how i fell, next time i know from my friend he has boy friend..!!! เสียงโห่มาอีก ขำ แซว กันอีกระลอก ฮา กันเข้าไป ( My worst day นะเนี่ย)

I know he don’t like a girl he like a boy, He doesn’t like a girl he likes a boy my broken heart i’m so sad, that my worst day

ทุกคนในห้องขำน้ำตาเล็ดน้ำตาไหล… อาจารย์ก็ฮาไม่หยุดหย่อน นี่วันที่เลวร้ายของฉัน ไม่ใช่เรื่องตลกนะเนี่ย ซิกๆๆ

อาจารย์ก็ถามกลับมาว่า แล้วได้บอกเค้าไปหรือยังว่าชอบเค้า เนี่ย …. หุหุ  no way เลยอาจารย์์ !!!

เมื่อวานได้ไปเรียนภาษาอังกฤษมา อาจารย์ให้ลองอ่านประโยคติดกันเร็วๆ เรารึก็นึกว่าง่ายๆ

เลยจะลองเอามาให้่มิตรรักแฟนบล็อกลองอ่านกันว่าใครจะอ่านได้ชัดกว่ากันอิอิ

She sells sea shells on the sea shore

The shells that she sells are sea shells I’m sure.

So if she sells sea shells on the sea shore,

I’m sure that the shells are sea shore shells

และอีกประโยค

Betty bought a bit of butter,
But the bit of butter Betty bought was bitter.
So Betty bought a better bit of butter,
To make the bitter butter better

ใครอ่านได้ชัดที่สุดเร็วที่สุดรับรางวัลที่คุณหมอจอมป่วนนะเจ้าค่ะ อิอิ

เมื่อเดือนก่อนเห็นจดหมายเวียนเรื่องเรียนภาษาอังกฤษ เลยลองถามข้อมูลดู ถามเื่พื่อนๆ ว่าอยากเรียนไหม เพื่อนๆก็บอกโอเค ตามกันไปสมัคร 5 คน ไปสมัีครเรียนที่หน้าบ้าน NUIC  สมัครเรียน เสารอาทิตย์ 5โมง - 2 ทุ่ม หลักสูตร 99 ชั่วโมง โหะๆๆ กี่วันจบก็ไม่รู้

เมื่อวันศุกร์ก็มี Pre-test ก่อนเรียน แค่นี้ก็มึนจะแย่ แต่เอาน่า ลงเรียนไปแล้วไม่ให้เสียเวลา แล้ววันนี้ก็ได้มาเรียนจริงๆ เพื่อนร่วมเรียนส่วนใหญ่เป็นนิสิตปีสุดท้าย และยังมี คนทำงานแล้วอีกหลายคน อาจารย์สอนสนุก ไม่เครียดเลยสัีกนิด แม้ว่าบางคำจะไม่รู้เรื่องก็เถอะ

แต่ยังไงก็ต้องลุ้นดูว่าสุดท้ายแล้วจะพูดอังกฤษ หรือฟัง เค้าภาษาอังกฤษ ได้รู้เรื่องแค่ไหน เวลาผู้ใช้บริการที่เป็นต่างชาติมาจะได้ไม่พูดให้เมื่อยมืออีก หุหุ

สู้ต่อไปทาเคชิ …!!

เรื่องจริงของบรรณารักษ์

1. เค้าบอกว่าถ้าบรรณารักษ์สาวโสดที่อายุเกิน 30 ก็จะกลายเป็นสาวโสดตลอดไป ไม่จริ๊งงง!!
2. ถึงแม้ว่าหนังสือในห้องสมุดจะเยอะแยะมากมายเพียงใด แต่ก็มักจะถูกร้องเรียนว่าไม่มีหนังสือที่ผู้ใช้ต้องการ
3.บรรณารักษ์ถ้าอยู่ในที่ทำงานที่ไม่ใช่ห้องสมุดใหญ่โดยตรง ไปอยู่ตามคณะ ใครๆก็จะคิดว่าบรรณารักษ์ไม่มีงานทำ
4. ใครๆก็ไม่ค่อยเข้าใจว่าบรรณารักษ์ทำงานหนักยังไง (อันนี้ยากที่จะอธิบาย)
5. ไม่เป็นความจริงที่บรรณารักษ์ส่วนใหญ่จะดุและแก่ เพราะยังมีบรรณารักษ์ที่ใจดีที่สุดในโลกอยู่ที่ลานจอมแก่น อีกคน ฮ่าๆ

6. MARC 21 เป็นอีกเรื่องที่คนส่วนใหญ่ทั่วๆไปที่ไม่ใช่บรรณารักษ์คิดว่ามันไม่สำคัญแต่สำหรับบรรณารักษ์แล้วมันสำคัญมาก

กลับบ้านเข้าพรรษาซึมซับบรรยากาศบ้านๆซะนาน

 เวลาผ่านไปแปบเดียวเดี๋ยวเอารูปมาโชว์นะเจ้าคะ

…………อันนี้ทางเข้าบ้าน  ที่ยังไม่เจริญอย่างเห็นได้ชัด อิอิ

แล้วก็พาไปชมไร่มันสำปะหลังกะลังโตวันโตคืน ที่เห็นไกลๆโน้น คือ ต้นยางพารา

แล้วก็พาไปเก็บผลไม้ในสวน  ที่มีมะม่วง น้อยหน่า

ได้มาละ น้อยหน่า

จากลับแล้ว ฝนกำลังไล่มาอย่างช้าๆ

ได้เวลากลับซะแล้ว……..เจอกันใหม่ยังมีรูปอีกเพียบเลย อิอิ

ยินดีต้อนรับค่ะ………

กว่าจะสมัครได้ เหอๆๆ ลองแล้วลองอีก แต่รูปแบบสวยใช้ได้เลยแหละ

พัฒนาโน่นนิดนี่หน่อย อีกเดี๋ยวก็คงลงตัว ว่างๆแก่นจะเข้ามาเรื่องที่ทำงานใหม่ให้อ่านนะค่ะ

ตอนนี้กำลังเรียนรู้แบบหัวโตเลยแหละ

ขอบคุณที่อ่านจนจบค่ะ