ก่อนอื่นมาดูรูปก่อนละกันจะได้ทำใจกับวีรกรรมสุดเห่ย อิอิ

ถ่ายที่ทุ่งดอกกระเจียว

สามโก๊ะ ณ จุดชมวิวเขาพังเหย

ผาหำหด

ดอกกระเจียวงาม ที่ชัยภูมิ

โก๊ะจิจัง  โก๊ะอ้ายจัง ที่ว่าแน่  มาเจอสามโจ๊ะ โก๊ะหลงตลอดยังต้องถอย อิอิอิ (ใช่ไหมพีี่ครูอึ่ง พี่อาราม)
………………………..

ก่อนไปเที่ยวชัยภูมิ เราสามคนได้นัดแนะกันเรียบร้อยเรื่องการออกเดินทาง และ น้องมิมได้นัดเพื่อนมาเที่ยวด้วย จุดหมายคือ จ.ชัยภูมิ เพื่อไปเที่ยวงานดอกกระเจียวบาน แหม! ตื่นเต้น เน๊าะจะได้ไปเที่ยว แต่พอเดินทางไปถึงจุดนัดทานกาแฟ พี่สุบอกว่าไปหาพ่อครูไหม ไปนอนที่นั่นกัน…  เหมือนรู้ใจน้องมิมกับราณีเลย เพราะคุยกันก่อนหน้าหนึ่งวันตอนน้องมิมมาอยู่ที่บ้าน พวกเราเนี่ย มองตาก็รู้ใจกัน แบบว่าพวกเดียวกัน (สงสัยพวกคนวันศุกร์มันมีลูกบ้า อิอิ) ตกลงเมื่อเที่ยวทุ่งดอกกระเจียว จะไปสวนป่าบ้านครูบา ว่าแล้ว ก็กดโทรศัพท์ ไปบอกครูบาก่อน เด๋วเกิดไปไม่เจอกัน จะไปแค่เยี่ยมนกยูงซะป่าว ๆ อิอิ ไปแบบไร้จุดประสงค์..อยากไปก็ไป.. อยากกอดครูบา แม่หวี และไปนอนตีพุงที่สวนป่า เหมือนปีที่แล้ว ที่สามสาวไปตะลอนทัวร์ตอนวันหยุดเข้าพรรษาเหมือนกัลลลลลลล อิอิ

เรื่องที่ว่าง่าย และราบเรียบ มันก็เกิดเฮี้ยน แหม มันช่างท้าทายสาววันศุกร์ซะจริง ๆ หลังจากเดินกันจนขาแทบหัก ที่ทุ่งดอกกระเจียวงาม แถมหลงเข้าไปดูทุ่งดอกกระเจียว ที่เขาไม่ไปกันอีก เพราะเส้นทางลำบาก แถมทางแฉะมาก…กกก เหมือนหลงเดินกันไปสามคนเลย เพราะระหว่างทางไม่มีใครผ่านมาให้เห็นซักคน

ในภาพ น้องมิมไม่ได้มีที่คาดผมนะคะ ทายซิค่ะอะไรอยู่บนหัวน้องมิม….

หลังจากกลับออกมา จากทุ่งดอกกระเจียวได้ แต่ละคนมีสภาพอิดโรยมาก ขาแทบหัก ปวดขา และเมื่อยเท้าเป็นที่สุด แหม… คิดว่าไปวัดเขากระไดม้า หฤโหดแล้ว ยังชิดซ้าย อิอิอิ.

น้องหนึ่ง เพื่อนน้องมิมอยากกลับกรุงเทพ ส่วนลูก ๆ พี่สุ กลับพิษณุโลกเลย  เลยเข้าไปส่งที่ตัวจังหวัดชัยภูมิ ออกเดินทางไป บ่ายโมงพอดี คิดว่าไงก็ทัน พอถึงตัวจังหวัด เจอช่างซ่อมรถข้างทางเลยถามว่าไป“ขนส่ง ทางไหน” แหม… หวังดีบอกเสร็จสรรพ แถมน้องมิมบอกว่า รู้ละไปทางไหน ชำนาญเส้นทางเพราะเคยขับรถมาสอบ ปรากฎว่า..ด่านแรกไปถึงก็เจอขบวนแห่เทียนพรรษา แต่แล้วก็ถึงจริง ๆ แต่เป็นขนส่งจังหวัด ไม่ใช่ขนส่งผู้โดยสาร แป่ววววว    โห…. เอาไงกันทีนี้  ก็ต้องถามตรงขบวนแถวนั้นต่อว่าไปศูนย์ท่ารถบขส.ไปทางไหน (คิดในใจหวังว่าคงถามถูกคนแน่แล้ว)เขาบอกว่าเลี้ยวขวา แล้วก็เลี้ยวขวาไปตลอดนะ  แหม! ค่อยโล่งอกหน่อย งานนี้มันมีฮาบนรถตลอดค่ะ เพราะ เข้าไปตามที่เขาบอก เป็นทางเล็ก ๆ ยังงงกันนี่ถนนหรือซอยฟะเนี่ย เพราะเข้าไปตามที่เขาบอก มีแต่ควายเดินอะ… งานเข้าแล้วซิ เลยกลับรถ กะออกทางเดิม ก่อนออก ยังเห็นคนตกปลา เลยถามเขาบอกว่าไปถูกแล้ว ออกขวาไปตลอดนะ (กลับรถอีกละ) แล้วถึงถนนใหญ่จึงไปซ้าย กว่าจะหลุดออกมาได้  เฮ้อ…เล่นเอาเหนื่อย ส่งน้องหนึ่งได้ ตอนบ่ายสาม (นี่เพียงแค่หลงแรกยังไม่เข็ดนะเนี่ย)

งานนี้ควักแผนที่มาดูเพื่อความแน่ใจ ขับรถกันมาเรื่อย ๆ จนถึงบัวใหญ่ สีดา ประทาย และไปทางชุมพวงเข้าเส้นทางตามแผนที่ พอถึงแยกชุมพวง

ราณี: เลี้ยวซ้ายเลยมิม

มิม  : พี่ราณีไม่เห็นเหรอ เลี้ยวขวาซิ เส้นทางตามหมายเลข 2226 (จำไม่ได้แม่นนะค่ะไม่ได้มีแผนที่ในมือ)

พี่สุ  : เอาไงเอากันไปโลด

ราณี: ตามใจแล้วกัน เสร็จก็เงียบ

พอขับรถไปเรื่อย ผ่านตลาดทางชุมพวง แหม! ในใจก็นึกถึงตอนมารับอ.หลิน มันเส้นทางนี้นี่ฝ่า อิอิ. ยังถามใช่ทางนี้เหรอ มันแปลก ๆ นะ สุดท้าย กลับรถ(อีกละ) เพราะผิดเส้นทางจริง ๆๆ เลยมาเยอะ  (หลงสอง อีกแระ อิอิอิ) แถม

หลังจากขับรถมาเรื่อย ๆ ก็ใกล้ถึง สตึกแล้วเรามาทางถูก ค่อยโล่งใจกันทั้งสามคน เราจะไปเดินสวนป่าต่อ เพราะคงไม่มืดแน่นอน มาถึงสตึกก็แวะเติมน้ำมันเต็มถังแหมตอนหลงเนี่ย ยังคิดกันต่างๆ นานา ว่าจะหาข้อแก้ตัวอะไรเมื่อไปถึงสวนป่าสาย ทั้งแวะซื้อน้ำยาล้างจาน หรือฟองน้ำดี หรือว่าจะเป็นแวะเดินตลาดดี ก่อนเข้าสวนป่า เจอทางแยก ต้องตามต่อที่บันทึกของพี่สุ  ที่นี่

จุดที่หลงเป็นจุดหลงเดียวกับตอนไปรับอ.หลิน ซึ่งไปทางพิมายเลย  หลงแล้ว…ก็หลงเล่ากลับรถกันสองรอบสามรอบ อิอิ  ถึงสามหลงกับสามโจ๊ะหลงป่า

เป็นเช่นฉะนี้แล คิดทีไรก็ขำก๊ากทุกทีซิ…เอ๊า อิอิอิ.

]]> http://lanpanya.com/rani/archives/54/feed http://lanpanya.com/rani/archives/47 http://lanpanya.com/rani/archives/47#comments Tue, 11 Nov 2008 17:10:55 +0000 rani http://lanpanya.com/rani/?p=47 มาแล้วตามคำเรียกร้อง แบบต้องรีบเขียนไม่งั้นเดี๋ยวไฟจะมอด ยิ่งโดนข้อหาไม่ยอมเขียนบันทึกซะด้วย อิอิ

เข้าเรื่องดีกว่า…. แบบว่าค้างจากเมื่อวานว่านัดพี่คอนฯไว้หกโมงเช้าที่โรงแรม และได้บอกทางโรงแรมให้จัดอาหารเช้าตั้งแต่ตี 5 ครึ่ง (ปกติโรงแรมจะเริ่มตอน 6 โมงเช้า เราเกรงว่าจะไม่ทัน เพราะเขาคงตรงเวลากันแบบเป๊ะๆ) ด้วยความที่มีชนักติดหลังคราวที่ครูบามากับลุงเอกและป้าจุ๋ม นาฬิกาปลุกในมือถือไม่ดัง ทำให้ตื่นสาย ไปไม่ทันตักบาตร ขายขี้หน้าจริง ๆ เลยเรา มาคราวนี้ไม่ให้พลาดตั้งมือถือไว้สองเครื่องเลย ทั้งของตัวเองและของน้องสาวตั้งแต่ตีห้า อาบน้ำแต่ตัวเสร็จตั้งแต่ตีห้าครึ่ง พ่อราณีโทรมาบอกหุงข้าวไว้ให้แล้ว และจะออกไปเอากับข้าวที่สั่งซื้อให้เขาทำไว้ตอนใกล้ ๆ 6 โมงเช้า เพื่อนำไปถวายเพล(ตอนแรกจะทำเอง แต่เกิดแอคซิเดนท์นิดหน่อยพ่อเลยไม่ให้ทำ) เลยแยกกันไป ราณีออกไปซื้อผลไม้ที่ตลาดผลไม้ใกล้บ้าน และโทรหาพี่สุ ตอน 05.45 น. พี่สุตะโกนเสียงอย่างดัง บอกว่าตื่นสาย ๆๆๆๆ สงสัยกำลังรน กลัวจะมาไม่ทันเลยโทรหาพี่สุบอกเจอกันตรงใกล้โลตัสแล้วกัน พี่คอนฯก็นัดรถตู้คันอื่นที่โลตัสเหมือนกัน กว่าจะลงตัว มัวรอกันไปรอกันมา กว่าจะออกได้ 7 โมงเช้า ยังคิดในใจเลยจะทันพระท่านฉันไหม เพราะท่านฉันมื้อเดียวตอนแปดโมง(อันนี้พี่คอนฯบอกไว้)

งานนี้พอขึ้นรถได้ พวกเราก็คุย คุย และก็คุยกัน ไม่รู้พี่เขาจะหูชากันหรือเปล่า ๆๆๆๆ แต่อย่างน้อย ตอนหลังก็ช่วยกันผสมโรงไปได้เยอะ เพราะหัวเราะไปตลอดทาง คณะฯ ของพี่คอนฯและพวกเราไปถึงตีนเขาประมาณ 8 โมงเช้านิดๆ เริ่มโปรแกรมก็เดินข้ามสะพานที่เป็นเหมือนสะพานแขวน พี่สุดูจะรักราณีมากเพราะเดินเกาะมือกันมาตลอด (จริงๆ พี่เขากลัวเพราะมันสั่น 555+)

รูป สะพานแขวน ที่เดินก่อนขึ้นเขาเล่นเอาพี่สุมึน (ภาพถ่ายจากยอดเขาใช้ซูมเอาค่ะ)

ขณะที่รอรถนั่ง ขึ้นไปไม่ไหว เพราะกลัวจะไปไม่ทัน ก็เลยเดินขึ้นไปเรื่อย ๆ กับพี่สุ จุ๊บแจง ท่านคอน และท่านอื่นๆ รถผ่านมาเลยฝากของที่จะถวายเพลให้ขึ้นไปกับรถด้วยเลย อิอิ.(จะได้ไม่หนัก) เดินไปพักไปตลอดทางเพราะทางเขานั้นสูงชัน และลื่นพอสมควรเพราะบางช่วงเป็นหินตัด เดิน ๆ ไปก็ยังได้มิตรภาพดี ๆ ระหว่างทางมาเป็นของแถมเพิ่มด้วย อิอิ . (โปรดทราบ ๆๆๆ ใครจะไปคราวหน้าโปรดฟิตร่างกายโดยด่วน เอิ๊ก ๆ) เมื่อขึ้นไปถึงยิ่งทึ่งใหญ่ เพราะชาวบ้านขึ้นไปช่วยงานเกือบทั้งตำบลเลย สรุปแล้วพระท่านรอให้เจ้าภาพขึ้นมาตักบาตรก่อนทำพิธี จากนั้น ชาวคณะ INET ก็ได้ขึ้นไปถวายเพล รับพรและกรวดน้ำ ชาวคณะ INET และชาวบ้านก็แยกย้ายกันทานอาหาร

ระหว่างที่พระยังฉันเพล ราณี พี่สุ และจุ๊บแจง(ลูกสาวคนสวยของพี่สุ) ก็ได้มาคุยกับชาวบ้าน และได้คุยกับนายก อบต.ชาติตระการ(มีตำบลชาติตระการด้วยใม่ใช่มีแต่อำเภอ) เขาดีใจมากเลย และให้พวกเราช่วยกันประชาสัมพันธ์ อำเภอชาติตระการ และช่วยกันพัฒนาวัดด้วย จากนั้นพวกเราก็แวบไปถ่ายรูป สวยๆ ไปดูได้ที่บันทึกพี่สุนะคะ click แต่ก็นำภาพวิวสวยๆ มาให้ชมกันด้วย

ภาพฝายน้ำที่ส่งให้ชาวบ้านได้ใช้ เพิ่งสร้างเสร็จตอนต้นปี 51 (ชาวบ้านบอกนะคะ)

เมื่อพระท่านฉันเพลเรียบร้อยก็เริ่มทำพิธี ถวายผ้ากฐินก่อน แล้วโปรยทาน (รูปต่างๆ ก็บันทึกพี่สุตาม link ด้านบนค่ะ) ส่วนปัจจัย รวบรวมกันทีหลังค่ะ เพราะทะยอยมา มาแล้ว มาอีก ไม่จบสิ้น ตัวเลขยอดรวมแก้ไขกันประมาณ 12 ครั้ง ที่เพิ่มขึ้นมาต้องยกประโยชน์ให้โฆษกค่ะ เพราะพูดเหมือนมีสาลิกาลิ้นทอง ทำให้มียอดเพิ่มขึ้นกว่า 10% โดยมียอดเงินรวมอยู่ที่ 228,359 บาท เมื่อการถวายผ้าจบลง พระกรานกฐิน ก็ถือว่าพิธีเสร็จสมบูรณ์ หลังจากนั้น เป็นการโปรยทาน (ราณีเพิ่งเห็นพิธีเต็ม ๆ ก็วันนี้แหละ) ส่วนปัจจัยต่างๆ กับเครื่องกฐิน อยู่ศาลาข้างล่างที่เป็นศาลาเล็ก ได้ถวายทีหลัง เพราะเยอะมากนำขึ้นศาลาใหญ่ไม่ได้ ท่านต้องมารับด้านล่าง เมื่อถวายปัจจัยเสร็จ หลวงพ่อก็เทศก์ให้ฟังทุกคนฟัง แต่คนฟังกับมีอยู่ไม่กี่ท่าน (คงเพราะขึ้นศาลาไม่ได้ ด้วยพื้นที่อันจำกัด)

ราณีก็ได้นั่งแอบฟังอยู่ด้านหลัง ได้ข้อคิดธรรมะหลายอย่าง เช่น คนเรามีโอกาสทำประโยชน์ได้ตลอดเวลา ถ้ารู้จักที่จะทำ และคนเรารู้จักพอใจในสิ่งที่มี เท่าที่เป็นอยู่ จะใช้ชีวิตได้อย่างเป็นสุข (แบบสรุปตามความเข้าใจของตัวเองนะคะ )

จากนั้นราณี พี่สุ จุ๊บแจง รวมทั้งพี่คอน ก็เดินลงจากวัดพร้อมด้วยชาวบ้านหลาย ๆ ท่าน บางส่วนก็ได้ลงไปก่อนหน้านี้แล้ว เมื่อลงได้ประมาณ 50 เมตร รถที่จะไปรับคนด้านบนก็ขึ้นมา พี่คอนฯและพี่สุ ก็เสียสละอย่างยิ่ง ที่จะติดรถขึ้นไปก่อน เพื่อที่จะนั่งรถลงมา (แบบกลัวว่ารถจะเต็มก่อนเที่จะแวะรับกลางทางเลยชิงนั่งขึ้นไป555+ ) ด้วยความตั้งใจของเราจะเดินทั้งขึ้นและลง จึงไม่ขึ้นรถไปด้วย โอ้โห..แฮะ ขนาดขาขึ้นว่ายาก เหนื่อยแล้ว ขาลง สุดยอด…ด มาก เพราะทั้งชันและลื่น แบบแทบไถลลง กลัวก็กลัวว่าจะวัดพื้นที่เขาก่อนที่เขาจะทำถนนเสร็จ อีกละยุ่งเลย เดินไปก็คุยกับชาวบ้านแถวนี้ได้รู้อะไรมากมาย นี่แหละคือมิตรภาพที่ได้ระหว่างทาง พวกเราลงไปถึงก่อนที่รถที่ไปรับคนด้านบนจะลงมาสักห้านาที นี่ขนาดเดินนะ เนี่ย หุหุ

จากนั้นก็ก็แยกย้ายรถใครรถมัน พวกเราได้แว๊บทัวร์ ไปเที่ยวน้ำตกชาติตระการ ไปดูที่บันทึกพี่คอนฯได้เพราะพี่เขาถ่ายรูปไว้เยอะค่ะ ที่นี่ ทอดกฐินที่วัดป่าเขากระไดม้า อ.ชาติตระการ พิษณุโลก จากนั้นก็มุ่งหน้ากลับสู่ตัวเมือง ขอบคุณพี่คอนฯสำหรับกาละแมแสนอร่อย ของฝากจากตลาดสามชุก ขอบคุณทุกท่านที่ทนอ่านจนจบนะคะ

เรื่องที่เขียนในบันทึก เป็นแบบเรื่องเล่าสู่กันฟังนะคะ ไม่ได้เขียนในเชิงวิชาการใดๆ ทั้งสิ้น เวลาอ่านกรุณาใช้ใจอ่านด้วยคะ อย่าใช้ทฤษฎีมาวัด..อุอุ ถ้ายังไม่เข้าใจลองอ่านชื่อลานนะคะ จริงไหมพี่สุ

บางส่วนภายในพิพิธภ้ณฑ์

เมื่อเจอกันทักทายกันรีบพาเข้าไปดู ไม่คิดว่าพี่เขาจะฮาได้ขนาดนี้ เลยลดอาการเกร็งไปเลย ทำให้กล้าที่จะคุย อุอุ แหมยังมีแอบถ่ายรูปพวกเราตอนทีเผลอซะด้วย เด๋วเอาคืนคราวหน้าทีเผลอ ขณะที่กำลังอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ โทรศัพท์พี่เขาก็ดัง เขาคุยอยู่แป๊บ แต่ดันไม่บอกเราว่ากลุ่มรถตู้ที่มานั้นถึงวัดแล้ว สงสัยพี่แกคงเอาคืน ฐานให้รอ อิอิ (คิดเอง) มาบอกตอนจะออกจากพิพิธภัณฑ์แล้ว เลยนัดเจอกัน ศาลสมเด็จพระนเรศวร ซึ่งประดิษฐานอยู่ที่พระราชวังจันทร์ เข้าไปศึกษาได้ที่นี่ รายละเอียดคร่าวๆ พวกเราก็มาถึงก่อนเหมือนเดิม เดินดูไปและเข้าไปกราบองค์สมเด็จฯแล้วมาถ่ายรูป ปรากฏว่ากว่าท่านคอนและคณะมาก็ปิดซะแล้ว ห้าๆๆๆ แต่ก็ยังแอบซูมถ่ายรูปมาให้ชมได้ในบันทึก

ภาพรอบๆ ศาลสมเด็จพระนเรศวร และพระราชวังจันทร์

จากนั้นก็พาไปเช็คอินที่โรงแรม แอบกังวลใจลึกๆ ว่าพวกเขาจะอยู่กันได้หรือปล่าวเนี่ย แต่คิดได้ไม่นาน ก็ปล่อยคอนเวิร์ส(ทางใครทางมัน อิอิ) เพื่อที่จะรีบไปบ้าน เพราะนัดพวกพี่ๆ เขามาทานอาหารที่บ้าน แถมย้ำว่าไปถูกนะคะ แต่ค่อนข้างมั่นใจคงไปถูก เพราะมีตัวช่วย เมื่อล่วงหน้าไปได้ก็รีบไปเตรียมของเพราะมากันหลายท่าน ตอนกิน โห!!! คิดถึงเฮียเหลียงขึ้นมา แต่ช้ากว่าพี่คอนเขา พี่เขาฝากความระลึกถึงผ่านลานเจ๊าะแจ๊ะไปเรียบร้อยแล้ว ที่นี่ ก่อนพวกที่จะกลับมาโรงแรม แม่ราณีแถมท้ายด้วยน้ำชาพร้อมทั้งขนมปังกระเทียมปิดท้าย  ทำแบบกะทันหัน ไม่มีเวลาเตรียมตัวมาก และก็ไม่ได้ถ่ายรูปให้ดูด้วย เพราะทุกคนมัวแต่กินๆๆ และก็กิน อุอุ หลังจากทานกันเสร็จก็เกรงพวกเขาจะเหนื่อยกัน ก็ทุ่มกว่าเกือบสองทุ่มแล้ว เลยขนของที่จะนำไปกฐินในวันรุ่งขึ้น ใส่รถตู้ที่มากัน พร้อมนัดเวลาที่เจอกันตอนเช้า ให้เรียบร้อย พอรถเขาออกไปราณีก็กลับบ้านตัวเอง มานึกได้ อ้าวววว ลืมพาพี่เขาไปทานไอศกรีมซาหริ่ม ที่แสนอร่อยนี่หว่า เฮ้อๆๆๆ ไม่เป็นไร คราวหน้าแล้วกัน ปลอบใจตัวเอง อุอุ ไว้อ่านต่อพรุ่งนี้ตอนวันไปวัดนะคะ นัดพี่เขาไว้หกโมงเช้า กงล้อธรรมะ (รถตู้ อิอิ.) ที่จะเริ่มออกเดินทางไปที่วัดเขากระไดม้าพร้อมกับรถพี่คอนที่มีราณีพี่สุและจุ๊บแจงติดสอยห้อยตามไปด้วย 

รอติดตามอ่านตอนที่สองได้นะคะ เสร็จเมื่อไรคงโพสลงลานได้ ห้าๆๆๆ

          วันนี้ได้ฤกษ์ เขียนบันทึกใหม่ซักที สงสัยเป็นวันปล่อยผี (ฮาโลวีน) อุอุ แต่จริงๆ ก็มีชนักติดหลังที่ไม่ได้เขียนบันทึกซะนาน  ขอเขียนเรื่องเบา ๆ  แต่อ๊ะ ๆ อย่าคิดว่าเขียนเรื่องนุ่นหรือสำลีนะค่ะ  แบบว่าเขียนเรื่องต้นไม้นะคะ   แต่ตอนเสร็จก็พอดูได้ แต่ตอนทำเนี่ย หลายวันเชียว

หลังจากทำความสะอาดพื้น และรื้อต้นไม้เสร็จแล้ว สภาพก็ยังรกรุงรังเหมือนเดิม ฮ่าๆๆ

          ตั้งแต่รื้อต้นไม้ที่มีเต็มไปหมด จนมันอัดแน่น ล้างพื้น  เลือกต้นไม้ใหม่ ตัดแต่งต้นไม้ ล้างอ่างบัวใหม่ ใส่ดินใส่ปุ๋ยเพิ่ม (ไม่ได้ทำคนเดียวนะจ้ะ) แหมตอนรื้อนะคะ ฝนไม่มีพอเริ่มทำเท่านั้น ฝนเทกระหน่ำเลย ทั้งวัน อิอิ. แต่ก็รื้อและล้างพื้นจนเสร็จ  มองอีกที อิอิ.โล่งไปเลย เพราะย้ายที่วาง และบางต้นต้องไปพักฟื้นอีกบ้านค่ะ ทำแบบเล็กๆ นะคะ เนื่องจากร้านเป็นตึกแถว ไม่มีพื้นที่เลย จัดได้ตามอัตภาพที่มี พื้นที่เล็ก ๆ

ย้ายอ่างบัวมาไว้ข้างประตูทางเข้าแทน

          บ่าย ๆ กะไปซื้อโอ่งน้ำที่มีน้ำล้น (ไม่รู้เรียกถูกป่าว) แต่ดูไปไม่ถูกใจ เลยซักอัน ไปเห็นม่านน้ำเล็กๆ ชอบค่ะ เพราะชอบขนาดใหญ่ตอนเห็นที่วัดเจ้าแม่กวนอิมหยกขาว บนเขาสมอแข

ในที่สุดก็สำเร็จ อิอิ. แต่ไม่สมบูรณ์

         ต้นไม้น้ำก็เป็นของเดิมทั้งหมด รวมกล้วยไม้นะคะ แต่ซื้อเพิ่มก็เป็นไม้ดอกเล็กๆ เท่านั้น รูปที่ลงยังไม่เสร็จดี พรุ่งนี้จะนำรูปตอนเสร็จมาให้ดูนะคะ หุหุ

 แบบสมบูรณ์แล้วค่ะ     

 

พระพุทธชินราชงามเลิศ

ถิ่นกำเนิดพระนเรศวร

สองฝั่งน่านล้วนเรือนแพ

หวานฉ่ำแท้กล้วยตาก

ถ้ำและน้ำตกหลากตระการตา

          ตื่นมาแต่เช้าตรู่ย่ำรุ่ง เวลา 04.45 น. ใช้มือถือปลุกเหมือนเดิม แต่เป็นสองเครื่องกันพลาด และ้โชคดีที่มีสองเครื่อง เพราะ เครื่องที่ใช้อยู่ไม่ดังจริงๆ เหมือนเดิม ไม่รู้มาเกเร เอาสองวันนี้ได้ไง แต่คราวนี้ถ้าพลาด เฮ้อ! คิดไม่ออกเลย ว่าจะออกหมู่หรือจ่า โดนเผาในบันทึกแหง ๆ คิๆๆ นัดป้าจุ๋มตีห้าครึ่ง เข้าไปรอแป๊บ ทุกท่านก็เดินลงมา เลยได้นำทีมไปตลาดแต่เช้า ต่างจังหวัดเวลาตักบาตรต่างจากกรุงเทพฯ ถ้าเกิน 06.30 น. พระท่านกลับวัดหมดแล้ว เวลาตามวิถีชีวิตของแต่ละท้องถิ่นนั่นเอง

          ตลาดเช้ากลางใจเมือง เดินไปไม่ถึงสิบนาทีก็ถึงแล้ว เป็นตลาดสด มีของขายเหมือนที่อื่น ๆ พวกเราซื้อดอกไม้และของตักบาตร ก็ตักบาตร ได้รูปมาฝากสวย ๆ ทั้งนั้นเลย จากนั้นลุยเดินตลาด แวะศาลพ่อปู่ดำ ซึ่งเป็นทหารเอกของ รัชกาลที่ 1 ตรงศาลนั้น มีกำแพงเมืองเก่าด้วย และเดินกลับโรงแรมเวลา เสียดายมีเวลาเพียงชั่วโมงเดียวไม่งั้น ได้พาไปเดินริมน้ำ ชมสวนชมน่าน ที่เป็นแหล่งรวมของนักออกกำลังกาย มีทั้ง แอโรบิค ไทชิ รำกระบอง แถมมีเครื่องออกกำลังกาย หลายชนิดด้วย ไว้คราวหน้าละกันนะคะ ต้องมาซักสามสี่วัน ถึงจะเที่ยวทั่วพิษณุโลก คุณหมอมารับ ไปส่งลุงเอกที่สนามบิน เนื่้องจากลุงเอกต้องไปเป็นวิทยากรที่ชลบุรี หลังจากส่งเสร็จก็พาไปทานอาหารเช้า ร้านดังของจังหวัด อิอิ

ตลาดยามเช้า วิถึชีวิตคนเมือง

          ช่วงเช้าคุณหมอพาไปพิพิธภัณฑ์จ่าทวี ได้ข่าวว่าป้าจุ๋มและเฮียเหลียงชอบท่ากระแดะหรือกระเดียดกระด้ง แหมติดใจซะไม่มี เมื่อรับหมอเบิร์ดมาก็รวมพลไปที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม วรมหาวิหาร (วัดใหญ่) ซึ่งเป็นที่ประดิษฐานขององค์พระพุทธชินราช และวัดนางพญา ซึ่งเป็นวัดเก่าแก่ เหมือนกัน แวะไปทานก๋วยเตี๋ยวห้อยขาป้ากฐิน ซึ่งมีมาตั้งแต่ พ.ศ. 2500 จากนั้นไปทานอาหารเวียดนามต่อ บ่ายสอง พ่อครูไปเป็นวิทยากรในเรื่องบทบาทท้องถิ่นกับการจัดการศึกษา เทศบาลนครพิษณุโลก งานนี้พูดโดนใจ อิอิ. จากนั้นกลับมาส่งเฮียเหลียง พี่หยง และหมอเบิร์ด ร่ำลากันที่โรงแรม

ท่ากระแดะ หรือกระเดียดกระด้งที่ป้าจุ๋มและเฮียช้อบ ชอบ

          ลูกหว้าแวะมาหาที่โรงแรม เลยชวนไปบ้านคุณหมอสุธีและทานข้าวด้วย บ้านคุณหมอปลูกต้นไม้เยอะมาก  แถมแอบอวดรูปตอน ๆ อีก อิอิ อยากรู้ต้องถามป้าจุ๋ม ว่าเห็นรูปนู้ดจอมป่วนไปกี่ภาพ หุหุ  จากนั้น ทาน ข้าวกันที่ ร้านอาหารบ้านไม้ ร้านนี้สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ เสด็จมาหลายครั้งคะ เพราะทำอาหารไทยพื้นบ้าน ได้ดี แถมอร่อย  บรรยากาศสบาย ๆ อย่าบอกใครเชียว อิอิ (แอบบอก) และส่งครูบาป้าจุ๋ม เกือบสี่ทุ่ม ปิดฉากลงอย่างสวยงามสำหรับสองแคว สำหรับ คราวหน้าจะพาไปเที่ยวถ้ำค้างคาว และถ้ำสวย ๆ ที่อ.เนินมะปราง ไปเที่ยวน้ำตกที่ชาติตระการ (ยั่วๆๆ คราวหน้าจะได้มาอีก อิอิ)