หมาเลี้ยงนอกบ้าน
อ่าน: 680น้องสาวผมเลี้ยงหมานอกบ้านไว้ฝูงใหญ่ หมดไปหลายรุ่นแล้ว มาจนรุ่นปัจจุบัน มีตัวนี้อาวุโสและคุ้นเคยกับน้องและหลานมากที่สุด หลานตั้งชื่อว่าโสรยา
ไม่รู้เหมือนกันว่าถ่ายรูปเค้ามาทำไม — แล้วทำไมจะต้องมีเหตุผลอธิบายทุกอย่างด้วย
“หมาผมหาย” (ไม่ใช่ของผมหรอกครับ)
1 ความคิดเห็น
โดย Logos เมื่อ 21 กันยายน 2008 เวลา 0:47 ในหมวดหมู่ ข้อคิดชีวิต ปรัชญา ศาสนา, ประสบการณ์ชีวิต #
อ่าน: 501 ๑๑ ธันวาคม ๒๕๑๑
หมาผมหาย
หมาไทยสีดำ ตัวผู้ อายุได้ขวบกับหนึ่งเดือน ใครเรียกชื่อว่าสีหมอกก็คงจะเข้ามาหา
ไม่แปลกประหลายอะไร และคงไม่สำคัญสำหรับใคร
แต่ผมทุกข์มากเกินกว่าจะบอกใครได้
นานมาแล้วที่ผมสลัดความมักใหญ่ใฝ่สูงทิ้งไปจากตัว
นานมาแล้วที่ไม่นึกถึงลาภยศสรรเสริญ หรือแม้แต่ความรัก ความเข้าใจจากเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน
นานมาแล้วที่ผมไม่สนใจต่อคำนินทา และไม่กลัวการขู่เข็ญ คุกคาม วันหนึ่ง ๆ ก็คิดแต่ประโยชน์ท่าน ไม่คิดถึงประโยชน์ตน ความว้าเหว่ทางใจมีอยู่ประมาณมิได้…..เพราะยังเป็นปุถุชน
หมาไทยสีดำตัวเดียวเท่านั้น ที่ทำให้อดทนต่อความว้าเหว่นั้น เพราะเวลาออกจากบ้านมันก็คอยส่ง กลับถึงบ้านมันก็คอยรับ เวลาอยู่บ้านมันก็อยู่ใกล้ตัว เป็นสิ่งเดียวเท่านั้นที่รู้สึกว่าอยู่ใกล้ เวลาไม่อยู่บ้านก็มีความรู้สึกว่า มีอะไรที่รักผม ไว้ใจผมโดยไม่มีเงื่อนไข คอยอยู่ทางบ้าน
