ลานน้ำฟ้าและปรายดาว

ไม่ได้ตั้งใจจะจั่วหัวบันทึกด้วยคำถามติดๆกันสองบันทึกแบบนี้เล้ย แต่เป็นความฝันเล็กๆที่ถูกทำให้ปิ๊งด้วยบันทึกนี้์ของพี่ชายคนดีศรีดงหลวงที่เปรียบเหมือนจิ๊กซอว์ชิ้นสำคัญทำให้ภาพฝันเป็นรูปร่าง..

ขอเกริ่นเล่าความเป็นมาก่อน เพราะอาจมีคนสงสัยว่ามายุ่งกับเรื่องนี้ได้อย่างไร หึหึหึ…..เริ่มจากสนใจอาหาร จึงมองเห็นโยงใยอันซ่อนเร้นของอาหารที่ส่งต่อความรับผิดชอบ ความรัก (ไม่รักคงไม่หาให้กิน) ฯลฯ เป็นรูปธรรม จับต้องได้ เป็นภาษาสากลสื่อไปได้ทั่วโลก (คงไม่มีใครไม่กิน?) ขนาดตายยังเคาะโลงให้มากินเลย.. ดังนั้นแม้จะไม่้มีหน้าที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้โดยตรง แต่ก็พาตัวเข้าไปยุ่งเกี่ยวจนได้และต่อเนื่องติดพันมายาวนานเพราะ”ชอบ” .. นี่แหละค่ะคือเหตุผลว่าทำไมถึงมายุ่งเรื่องอาหาร น้ำ การเพาะปลูก การเกษตร ฯลฯ เพราะสิ่งเหล่านี้เกี่ยวพันกับความสุขอย่างยั่งยืนของมนุษย์น่ะสิคะ

อ่านต่อ »

โดยทั่วไปร่างกายและอารมณ์ของเรามีความสามารถรับมือกับความเครียดได้ 5 ระดับ คือ
1. ระดับประสิทธิภาพสูงสุด (Peak Performance) ระดับนี้ แม้หมดวันก็ยังสดชื่นค่ะ รู้สึกเหมือนงานที่ทำกระตุ้นให้กระฉับกระเฉงยิ่งขึ้น

2. ระดับสมดุล (Balance) ควบคุมสถานการณ์ได้ อาจจะเหนื่อยในตอนเย็นบ้าง แต่พอได้พักผ่อนนอนหลับแล้ว ตื่นมาก็มีแฮงเหมียนเดิม

3. ระดับเครียด (Strain) ยังจัดการสถานการณ์ได้อยู่แต่ต้องใช้พลังงานมากจนตอนเย็นรู้สึกหมดเรี่ยวแรงไม่อยากทำอะไร และตอนเช้าก็รู้สึกว่าการจะฟื้นตัวให้สดชื่นเหมือนเดิมนั้นยากขึ้นเรื่อยๆ

4. ระดับหมดไฟ (Burnout) เกือบจะคุมสถานการณ์ไม่ได้แล้วววว เหมือนไฟฉายที่ถ่านใกล้หมด หรือนาฬิกาที่เดินช้าลงเรื่อยๆ สมาธิลดลง เฉื่อยชาไม่อยากได้ใคร่ดี ลืมตาตื่นขึ้นมาก็หมดแรง รู้สึกว่าเครื่องใกล้จะดับลงไปทุกที ระดับนี้ถ้าไม่รีบแก้ไขสถานการณ์จะเข้าสู่ระดับที่ห้าได้ในเวลาไม่ช้าไม่นานค่ะ

5. ระดับแตกหัก (Breakdown) ร่างกายและอารมณ์เข้าถึงจุด”หยุดทำงาน” คือไม่สามารถทำหน้าที่การงานได้ตามปกติอีกต่อไป ต้องหยุดเพื่อรับการรักษาตัว

อ่านต่อ »

ก้าวล่วงเข้าปีใหม่เพียงไม่ถึงหนึ่งนาที เสียงจุดพลุหลากสีดังก้องประสานจากหลายแห่ง ความดังและแรงสั่นสะเทือนทำให้ตื่นมายืนดู เคล้ากับเสียงเห่าขรมของเจ้าสี่ขาในบ้าน จึงได้คิดว่าทุกครั้งที่มีเสียงพลุ เจ้าตัวจุดจะเห่าสนั่นหวั่นไหวทุกคราวไป ในขณะที่อีกตัวนอนนิ่งเงียบแม้จะกลัวแบบเดียวกัน

อ่านต่อ »