ลานชีวิต

ช่วงสองสัปดาห์ที่ผ่านมา ผมได้พานักศึกษาคณะเกษตรศาสตร์ ปีที่ ๑ จำนวน ๒๐ คน ไป “เรียนรู้ชีวิต” ที่วัดป่าสวนธรรมร่วมใจ ด้วยความช่วยเหลือของประธานเครือข่ายข้าวคุณธรรม (พ่อวิจิตร บุญสูง) ทีจังหวัด ยโสธร

ก่อนไปผมได้ปฐมนิเทศสองรอบ

รอบแรกได้เน้นสาระสำคัญของการเรียน และการฝึกงาน

โดยเน้นอธิบายว่า การฝึกงานที่สัมผัสของจริงจะทำให้การเรียนมีเป้าหมาย และมีประสิทธิภาพมากขึ้น

และการไปวัดป่าสวนธรรมจะทำให้ได้มีโอกาสเรียนรู้ทั้ง

• ธรรมะกับชีวิต
• การเกษตรพอเพียง
• เกษตรอินทรีย์
• ชุมชนกับการพัฒนา

ผมก็ได้อธิบายตั้ง ๒ รอบ

แต่เมื่อวันประเมินผลการฝึกงาน

แทบทุกคนบอกว่า

ตอนแรก ไม่ทราบว่าจะให้มาทำอะไร

แต่ตอนนี้ รู้แล้ว

ผมก็กึ่งงง กึ่งประหลาดใจ ว่า

ทำไมจึงเป็นเช่นนี้

ผมจึงพยายามอธิบายให้ตัวเองเข้าใจว่า

คงเป็นที่ “ระดับ” ของความเข้าใจ

โดยเฉพาะ เมื่อเปรียบเทียบกันระหว่าง

ความเข้าใจเมื่อฟัง กับ ความเข้าใจเมื่อมาเห็นและสัมผัสจริงๆ

มันน่าจะต่างกันมาก

จนทำให้เสมือนหนึ่ง “เดิม….เข้าใจเพียงเล็กน้อยเท่านั้น”

นี่ ผมคิดแบบ “เชิงบวก” แบบสุดๆ แล้ว

แต่ก็ดีใจที่การฝึกงานได้ผลตามคาดทุกประการ

อย่างน้อยก็ในระยะสั้น

ระยะยาวคงต้องดูกันต่อไปครับ