<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="WordPress/2.5.1" -->
<rss version="0.92">
<channel>
	<title>ลานโรงเรียน</title>
	<link>http://lanpanya.com/maeyai</link>
	<description>ชีวิตที่ฝั่งฝัน</description>
	<lastBuildDate>Tue, 03 Jan 2017 06:50:33 +0000</lastBuildDate>
	<docs>http://backend.userland.com/rss092</docs>
	<language>en</language>
	
	<item>
		<title>สรุปเหตุการณ์ ปี 2559 หรือ 2016</title>
		<description><![CDATA[วันนี้วันที่ 4 มกราคม 2017 หรือ 2560  มีเวลาว่างเข้ามาเยี่ยมเยียน ลานโรงเรียน  หลังจากไมได้เข้ามาเลยเป็นเวลาสองปีกว่า  เพราะมัวแต่ไปเพลิดเพลินกับเฟสบุคและไลน์มากไปหน่อย  เมื่อกลับมาตรงนี้  พอเปิดดูสารบัญ โอ้โฮ !  ทุกอย่างยังอยู่ครบถ้วน  เป็นระเบียบก่อนหลัง  เปิดอ่านง่าย ได้เห็นความเปลี่ยนแปลงในแต่ละปีที่ผ่านมา  ถ้าจะกลับไปค้นในเฟสบุค  ก็ยากนักหนา  แม้ตอนนี้จะมีการค้นอดีต ขึ้นมาให้อ่านโดยอัตโนมัติ  แต่มาให้อ่านวันเดียว ก็หายเงียบ  อยากจะดูอีกสักครั้ง  ก็หาเจอบ้างไม่เจอบ้าง
อย่ากระนั้นเลย  เรากลับมาบันทึกเรื่องราวที่เป็นที่สุด ในปี 2559 เก็บไว้อ่านเล่นจะดีกว่า  ดูสิว่า มองย้อนกลับไป   เรื่องเด่นๆ ในชีวิตของเราปีที่แล้วมีอะไรบ้าง
เรื่องที่ 1  เรื่องเศร้าที่สุด  ไม่ใช่เฉพาะเราแต่คงเป็นของคนไทยทั้งประเทศ  ก็คงเป็นเรื่องการเสด็จสวรรคต ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช  เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม 2559 สุดแสนอาลัยในพระองค์ท่าน  ได้เข้าไปกราบพระบรมศพหน้าพระโกศ  แม้จะต้องรอคอยถึง 14 ชั่วโมง และได้กราบเพียง 50 วินาที ก็ถือว่าเป็นมงคลแก่ชีวิตอย่างหาที่เปรียบมิได้
เรื่องที่ 2  เรื่องปลื้มที่สุด [...]]]></description>
		<link>http://lanpanya.com/maeyai/?p=104</link>
			</item>
	<item>
		<title>จัดกิจกรรมเสริมให้รู้รักสามัคคีในหมู่คณะ</title>
		<description><![CDATA[

การจัดประชุมสัมมนาเชิงปฏิบัติการ ให้โรงเรียนพัฒนาเด็ก (ประชาสโมสร) เดือนละครั้ง
เดือนกรกฎาคม 2556 เป็นครั้งแรกที่จัดสัมมนาเชิงปฏิบัติการให้กับคณะครู ครูพิเศษ และครูพี่เลี้ยง หมดทั้งโรงเรียนร่วมกัน 23 คน ทำแบบย่อๆภายในเวลาหนึ่งชั่วโมง 
จุดประสงค์ก็เพื่อส่งเสริมให้การทำงานเป็นทีมดีขึ้น
รู้จักใจเขาใจเรา รู้จักผ่อนปรนให้อภัยกัน กระชับความสามัคคีและร่วมด้วยช่วยกันแก้ปัญหาที่เกิดขึ้นในรอบเดือนที่ผ่านมา

จุดประสงค์ที่กล่าวมา ล้วนแล้วเป็นนามธรรมทั้งสิ้น ขืนมานั่งบรรยายให้ฟังหรือสั่งว่าต้องทำอย่างโน้นอย่างนี้ ก็คงจะเบื่อ อยากหลับ อยากกลับบ้าน (เพราะเป็นช่วงห้าโมงครึ่งถึงหกโมงครึ่งเย็น) กันทั้ง 23 คน ดังนั้น แม่ใหญ่จึงต้องใช้อุบาย ด้วยการหาเกมส์มาให้เล่น เพื่อให้จับต้องได้ รู้สึกได้ เข้าใจได้ และอาจจะนำไปสู่จุดประสงค์ได้ในทางอ้อม
กิจกรรมที่ทำขึ้นได้รับการวางแผนไว้ดังนี้
1. กิจกรรมที่ 1 เกมส์ตาบอดนำทาง ให้คณะครูจับคู่กัน
โดยมีข้อกำหนดว่า ให้อายุของคู่ของตน ไม่ต่ำกว่า 50 และไม่เกิน 80 ปี จูงกันเดิน 
ครั้งที่ 1
ให้คนสูงวัยเป็นคนตาบอด 
ครั้งที่ 2 ให้คนอ่อนวัยกว่าเป็นคนตาบอด 
เปิดเพลงแล้วให้ทั้งคู่จูงกัน เดินตามจังหวะ ไม่ให้ชนกับใคร 
แล้วเลือกออกมาสักสามคู่ โดยจับฉลากชื่อ ให้เล่าความรู้สึกในการเป็นผู้นำตาบอด
และผู้ตามตาดี กิจกรรมนี้ห้ามพูดห้ามถามกันโดยเด็ดขาด ( [...]]]></description>
		<link>http://lanpanya.com/maeyai/?p=103</link>
			</item>
	<item>
		<title>ทดสอบความเคยทำ</title>
		<description><![CDATA[วันนี้มาลองเล่นกับหน้าบล็อกลานปัญญาอีกครั้ง  เพราะไม่ได้เข้ามาเขียน มาจัดการ มาออกแบบบล็อกจนลืมวิธีไปหมด  แต่หังจากรื้อฟื้นไม่นาน  ความจำเดิมก็ถูกดึงออกมาได้เกือบหมด แต่ก็ใช้เวลาเกือบชั่วโมงทีเดียว   ได้ลองเปลี่ยน Theme Display Option หลายแบบ รวมทั้งเปลี่ยน รูปภาพของ Header เป็นวิวสวยยามฟ้าสางจากหน้าต่างบ้านหลังใหม  ยังไม่ได้รื้อฟื้นวิธีใส่ภาพ ประกอบคำบรรยายที่เคยทำได้มาก่อนหน้านี้  แต่รู้สึกว่านั่งหน้าจอคอมพ์นานเกินไปแล้ว คงต้องพักก่อน ไว้พรุ่งนี้ค่อยมาต่อใหม่
]]></description>
		<link>http://lanpanya.com/maeyai/?p=101</link>
			</item>
	<item>
		<title>หนึ่งปีจากบันทึกที่แล้ว ทำอะไรไปบ้างเอ่ย</title>
		<description><![CDATA[
หนึ่งปีผ่านไป ไวเหมือนโกหก เปิดอ่านบันทึกล่าสุด เขียนไว้ตั้งแต่เดือนเมษายน 2512 ตอนนั้นกำลังปรับปรุงบ้านเก่าๆหลังใหญ่หลังหนึ่งเพื่อเปิดเป็นเนอรสรี่สำหรับเด็ก สามเดือนถึงสามขวบ พอปรับปรุงเสร็จก็ย้ายตัวเองจากเพนท์เฮ้าส์บนชั้นสามของโรงเรียนพัฒนาเด็ก(ประชาสโมสร)  มาอยู่ที่บ้านหลังเล็กๆ น่ารัก ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของบ้านหลังใหญ่ที่มาปรับปรุงเป็นเนอรสรี่  ตั้งชื่อบ้านสมลักษณะว่า My Little Hut (รูปการปรับปรุงบ้านหลังใหญ่ และบ้านหลังน้อย อยู่ใน album ในเฟสบุคแล้ว) เราก็คิดว่าจะได้พำนักพักอยู่บ้านนี้ไปอีกนานๆ
เปิดเนอรสรี่เสร็จก็มอบหมายให้ลูกสาวสุดท้อง ที่ไปสร้างบ้านอยู่ปลายนา กับสามีสังข์ทองหัวหยอง มาเป็นผู้บริหาร ซึ่งเธอก็เต็มใจทำการบริหารตามวิชาที่เธอได้ไปร่ำเรียนมาจากสำนักในออสเตรเลียเป็นอย่างดี  เธอบริหารได้ไม่กี่เดือน “พัฒนาเด็กเนอรสรี่” ก็เฟื่องฟู ได้รับความนิยม จนเด็กล้นเกินร้อย  เราก็เลยมานั่งชั่งใจดูว่า ถ้าปิดบ้าน Little Hut แล้วเปิด เป็นห้องเรียนได้อีกห้อง ก็จะสามารถรับเด็กได้อีก 25 คน พอคิดได้ แล้ว อย่ากระนั้นเลย บ้านรังแตนหลังเก่าเราก็ว่างอยู่ กลับนิวาสถานเดิมจะดีกว่า ตัดสินใจเสร็จสรรพ ก็เริ่มใช้นิ้วชี้บรรเลง  บอกให้พนักงานย้ายของต่างๆกลับบ้านรังแตน ซึ่งก็ไม่ยากอะไร เพราะของยังไม่มากนัก เพิ่งอยู่ได้ไม่ถึงหกเดือน
กลับมาอยู่ที่บ้านเก่ารังแตน [...]]]></description>
		<link>http://lanpanya.com/maeyai/?p=100</link>
			</item>
	<item>
		<title>ระบบป้องกันน้ำท่วมบ้าน</title>
		<description><![CDATA[ช่วงนี้ยุ่งๆอยู่กับเรื่องการคุมงานก่อสร้าง  ทั้งๆที่ไม่ได้เป็นผู้ชำนาญการอะไร  อาศัยว่าทำโรงเรียนมาสามสิบกว่าปี ปิดเทอมทีไรต้องต่อโน่นซ่อมนี่อยู่เป็นประจำ ก็พอจะเดินดู เดินติ ต่อรองกับช่าง ขอเพิ่มนั่น ลดนี่อยู่ได้พอประมาณ
งานในปีนี้นอกเหนือจากงานอดิเรกทั้งหลายแล้ว  ได้รับมอบหมายจากท่าน ผ.อ.(ลูกสาว) ให้ดูแล ติดต่อ ควบคุม และก่อสร้างตึกเรียนใหม่ขนาดสิบสองห้องเรียน ให้ทันปีการศึกษา 2556 ซึ่งถ้าจะไปสร้างบนที่ดินว่างๆก็คงไม่ยากอะไร  แต่นี่จะต้องสร้างบนที่ดินผืนเดิม ซึ่งมีอาคารต่างๆสร้างอยู่ก่อนแล้ว จึงจำเป็นต้องวางแผนรื้อถอน โยกย้าย ก่อนก่อสร้าง เป็นการใหญ่    ซึ่งหนึ่งในนั้นก็คือเรื่องการ ย้ายเนอรสรี่เด็ก ไม่เกินสามขวบออกจากที่เดิม  เพราะต้องการเนื้อที่ไปสร้างโรงเรียนประถม
เวลาก็มีจำกัดมากเพียงช่วงหยุดเทอมใหญ่เท่านั้น   ดังนั้นจึงไปเช่าบ้านเก่าหลังหนึ่ง ไม่ไกลจากโรงเรียนเดิม แล้วปรับปรุงใหม่ทั้งหมดเพื่อให้ได้สถานที่ที่เหมาะสมสำหรับเด็กจำนวน 120 คน
ได้ไปเชิญชวนน้องชาย ปรัชญ์ สุวรรณศร ที่เป็นสถาปนิกมาช่วยออกแบบปรับปรุงให้และเริ่มมาได้ สามเดือนแล้ว จะเปิดดำเนินการให้ได้ ภายในสิ้นเดือนเมษายนนี้
บ้านหลังนี้เป็นบ้านเก่า  ต่ำกว่าถนน เพราะสร้างมานานแล้ว  สถาปนิกจึงต้องคิดหนักเรื่องน้ำท่วม  [...]]]></description>
		<link>http://lanpanya.com/maeyai/?p=98</link>
			</item>
</channel>
</rss>
