เขาคิดว่าเขามีเงินมีทองมากพอที่จะเลียงชีวิตรำพังของตัวเองได้เขาได้ใช้ชีวิตอย่างฟุ่มเฟีอยมากใช้ชีวิตเเบบไม่ได้คิดว่า

อนาคตข้างหน้าของตัวเขาจะเป็นอย่างไรเเล้วมีอยู่วันหนึ่งเขาได้ไปกินหล้า จากที่เขาได้กินหล้าพอตึง ๆ ได้มีพระรูปหนึ่ง

ได้เข้ามาทักเขาว่า “โยมหัดทำบุญบ้างนะราศีโยมดูหมอง ๆ อะ” เป็นธรรมดาของคนเมาเขาได้ตอบพระรูปนั้นว่า

ท่านอย่ามาพูดเรื่องอะไรไร้สาระน่า ท่านกลับวัดไปเทอะเดีวยจะจำวัดไม่ทัน 555555 เเล้วพระรูปนั้นก็เดินจาก

ไปโดยท่านได้ทำสัหน้าสงสาร เเล้วผู้ชายคนนั้นก็ได้กลับมาถึงบ้านตอนนั้นเขาได้เมาเขาได้ล้มตัวนอนบนเตียงเเล้วเขากำลัง

จะหลับเขาได้หลือบไปเห็นผู้ชายที่มีร่างเเดงถือหองยาวยืนอยู่ข้าง ๆ เตียงเขาได้ตกกระใจมากจงทำให้เขาหายเมาจากริสสุรา

ทันที ชายผู้มีร่างเเดงได้ผูดกับเขาว่า “เจ้าหมดเวลาเเล้วที่จะใช้วีวิตกับการทำตัวเสเพอย่างงี้เข้าจะให้เวลาเจ้าเป็นเวลา5วันกลับตัวกลับใจซะ(หมายถึงทำตัวดี ๆ ไม่กินหล้า ทำบุญเยอะ ๆ อะไรเเบบนี้)“เเล้วจากนั้นชายร่างเเดง

ก็ได้หายไป เขาได้ตกกระใจมาก เขาได้มานั้งคิดว่าผู้ชายร่างเเดงที่มาพูดกับเขาคือใครเเต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจในเรื่องนี้มากมายอะไร

เขาก็ได้พูดกับตัวเองว่าไร้สาระจะมานั้งคิดทำไมกับไอเรื่องที่ไม่เป็นเรื่องเเล้วเขาก็ได้ทำตัวเเบบเหมือนเคยจนมาถึงวันที่ 5 ที่ชายร่าง

เเดงให้เวลาไว้ตอนเช้าเขาได้ออกไปกินเหล้าอีตามเคยเเล้วก็เมาเหมือนเคยพอกลับมาถึงบ้านเขาได้ล้มตัวนอนบนเตียงอีกเเละเขาก็ได้

เจอกับชายร่างเเดงอีกครั้งหนึ่งชายร่างเเดงได้เขานำวินญาณของชายคนนี้ไปสู่นรกเข้าได้ตกกระใจมากเมือเขาได้อยู่ที่นรกเข้าได้ถาม

ยมบาลว่า”ท่านนำค่ามาทำไมข้ายังไม่ตายซะหน่อย”ยมบาลได้ตอบ ข้าได้เตือนเจ้าเเล้ว ตอนนี้เจ้าได้ตายเเล้ว เเล้วยมบาลก็ได้สั้งให้

ผู้คุมนำวินญาณไปลงโทสตามกรรมที่ได้ทำไว้ เเล้วผู้ชายคนนั้นก็ได้คิดถึงพระรูปนั้นมาทันทีเขาได้คิด ทำไมเราไม่เชื่อพระรูปนั้นไม่

หน้าเลย เเต่เห็นรู้ไม่ว่าเวลาของเขาหมดลงเเล้ว

หรือไม่ ตัวผมเองมีความคิดว่าทุกวันนี้ตัวผมได้อยู่ เพื่อชดใช้กรรมที่ได้สร้างไว้ในชาติปางก่อนหรือว่าปัจจุบัน ถ้ามีท่านไหน

ที่คิดเหนือนผมก็ขอให้ตอบกลับด้วยนะครับหรือว่าถ้าคำที่ผมได้พูดออกไปนั้นเป้นเรื่องที่ผมได้คิดไปเองก็ขอให้เเนะนำด้วยนะครับ

♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥ขอบคุณครับที่ให้คำเเนะนำ♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

ตา-ยาย ท่านก็ได้เปลียนชื่อว่า”เเบงค์”เพราะว่าชื่อเก่าผมมันเป็นเเค่เศษตังค์เเต่ว่าชื่อเเบงค์ดีกว่าได้มาเป็นปืก ๆ ผมมีพี่น้องอยู่ 4 คน

 ผมเป็นคนสุดท้องเเละเป็นผู้ชายคนเดียวนอกนั้นเป็นผู้หญิงหมด ตอนนี้ผมได้ศึกษาอยู่ที่ โรงเรียน วิบูลย์บริหารธุรกิจรามอินทรา หรือ

 VBAC อยู่เเถวรามอินทราหรือว่า ก.ม4 ครับตอนนี้ผมศึกษาอยู่ชั้น ป.ว.ช ปี 2 ผมได้รู้จักเว็ปนี้ก็ต้องยกให้อาจารย์ “ปู” เลยครับ

อาจารย์ปูเป็นอาจารย์ที่ดีมากสำหรับผมท่านได้สอนได้ให้ความรู้กับผมมากพอสมควรผมเพิ่งได้มาเป็นสมาชิกลานปัญญาเมื่อไม่นาน

นี้เองผมก็ขอฝากเนื่อฝากตัวด้วยนะครับขอบคุณมากนะครับ

• ท่านได้สร้างบล็อกของท่านเองแล้วที่นี่
• จากนั้นคลิกที่ Dashboard หรือ Site Admin เขียนบันทึกแนะนำตัวเองใหม่อีกบันทึกหนึ่ง เพื่อทำความรู้จักกับสมาชิกอื่นๆ
• ลานปัญญาเป็นพื้นที่เรียนรู้ร่วมกันผ่านการเขียนแลกเปลี่ยน ดังนั้นข้อมูลพื้นฐานว่าท่านมาจากไหน ยืนอยู่ตรงไหน เช่นชื่อเรียกขาน ลักษณะงาน ความรู้ประสบการณ์ พบลานปัญญาได้อย่างไร ฯลฯ จึงมีความสำคัญ อย่างไรก็ตาม ห้ามเปิดเผยเบอร์โทรศัพท์ และที่อยู่
• พื้นที่ในบล็อกนี้ มีไว้ให้ท่านเขียนบันทึก แต่ว่าการเขียนนั้น ขอให้รับผิดชอบต่อผู้อ่านและต่อลานปัญญาด้วย อย่าให้มีการก้าวล่วงผู้ใดและอย่าให้ผิดกฏหมาย ลานปัญญาเก็บทุกบันทึกและทุกความคิดเห็นไว้ กรุณาหลีกเลี่ยงเรื่องเฉพาะกาลหากว่าไม่มีคุณค่าต่อการเก็บรักษาไว้
• ทุกครั้งที่มีผู้มาให้ความเห็นใหม่ ระบบจะติดต่อกับท่าน ตามอีเมลที่แจ้งไว้ในตอนสมัคร ดังนั้นกรุณาตรวจสอบอีเมลด้วย
• คำแนะนำภาษาไทยอยู่ในบล็อกลานคู่มือบ้านลานปัญญา หรือคู่มือที่สมาชิกช่วยกันเขียน
• บันทึกนี้เป็นข้อความทดสอบ แนะนำให้ทดลองคลิก “แก้ไข” แล้วจึง*ลบบันทึกนี้*ทิ้งเสีย

ยินดีต้อนรับสู่ลานปัญญา