<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="WordPress/2.5.1" -->
<rss version="0.92">
<channel>
	<title>ลานทับทิม๒๕๕๓</title>
	<link>http://lanpanya.com/lantabtim2553</link>
	<description>มา่ร่วมด้วยช่วยกันแบ่งปันปัญญา</description>
	<lastBuildDate>Sun, 02 May 2010 04:25:59 +0000</lastBuildDate>
	<docs>http://backend.userland.com/rss092</docs>
	<language>en</language>
	
	<item>
		<title>ถึงคราว สว.เป็น นางแบบออกกำลัง</title>
		<description>ได้รับการติดต่อจากศูนย์อนามัยที่ ๕ ขอเชิญอาม่าในฐานะ  ประธานชมรมโครงการ ๙ สัปดาห์สู่สุขภาพดี ไปเป็นนางแบบถ่ายทำหนังสือ และเอกสารการออกกำลังกาย แสดงท่าออกกำลังกาย สำหรับผู้สูงวัย เผยแพร่ในโครงการส่งเสริมสุขภาพผู้สูงวัย  การออกกำลังกาย เป็นหนึ่งในหลัก ส า ม อ  .( อาหาร อออกกำลังกาย และอารมณ์) ปีนี้ ขอผู้แสดงแบบท่าออกกำลังกายเป็น สว. ผู้หญิง ด้วยเหตุผลประการใด อาม่ามิทราบได้ ทางศูนย์ยอมเลื่อนเวลานัด ที่ตรงกับช่วง ที่อาม่า ไปช่วยอบรมผู้สูงอายุ มือใหม่หัดขับ(ใช้คอมพิวเตอร์) ในโครงการ "รู้ทันชีวิตในยุคไอที" ๑๙- ๒๓ เมษายน ๒๕๕๓

มาลงตัววันที่ ๒๘ เมษายน ๒๕๕๓ ทุกอย่างพร้อม เริ่มถ่ายทำ ทั้งในอาคารและนอกอาคาร แพนด้า หมียักษ์ คู่ชีวิต ของหลินฮุ่ย จึงเก็บภาพบางส่วนเบื้องหลังการถ่ายทำ การแสดงแบบท่าออกกำลังกายผู้สูงวัย ...</description>
		<link>http://lanpanya.com/lantabtim2553/archives/42</link>
			</item>
	<item>
		<title>รักที่ไม่มีเงื่อนไข</title>
		<description>รักที่ไม่มีเงื่อนไข คือความบริสุทธิ์ที่ผุดผ่อง มองไปทางไหน ก็สว่างสดใส

19 กุมภาพันธ์ เป็นวันที่ลุงเอกของชาวเฮ ( พลเอก เอกชัย ศรีวิลาส)จัดงานแต่งงานลูกสาวคนโต เลี้ยงฉลองแบบคอกเทล ที่โรงแรมมิราเคิลแกรนด์ กรุงเทพมหานคร เวลา 18.00 น งานเลี้ยงคอกเทล คอนเซปงาน ชมพูเขียว

อาม่า เป็นคนบ้านน้อก บ้านนอก ต้องออกจากโคราชตั้งแต่เช้า หมียักษ์ขับรถมาส่งที่บขส. กะว่าจะขึ้นรถเที่ยว 8.30 น. เผอิญรถไม่ติด ถึงบขส.ประมาณ 8 โมงเช้า จึงขึ้นรถเร็วกว่ากำหนด ถึงกรุงเทพลูกศิษย์มารับไป ทานมื้อเที่ยงที่ ร้านเหนือน้ำ จ.ปทุมธานี กุ้งนาง ตัวโตกว่าลอบสเตอร์ นานๆจึงจะเจอกุ้งนาง(พญา)ที่มีขนาดใหญ่แบบนี้ ทานอาหารที่บรรยากาศริมน้ำ อาหารอร่อย ถูกใจที่สุดค่ะ

แล้วไปทำบุญที่วัดหงส์ปทุมมาวาส และไปเลี้ยงอาหารปลาบริเวณท่าน้ำของวัด



กลับมาชื่นชมสายน้ำ และวิถีชีวิตที่ใช้ลำน้ำเป็นแหล่งทำมาหาเลี้ยงชีพ ที่หลากหลาย จนสมใจ แล้วช่วยลูกศิษย์ตกแต่งภาพ ให้ได้ขนาดที่ต้องการเพื่อใช้โพส ในบล็อก หรือ เวปบอร์ด ...</description>
		<link>http://lanpanya.com/lantabtim2553/archives/39</link>
			</item>
	<item>
		<title>ผู้ตรวจการแผ่นดินพบประชาชน(ต่อ)</title>
		<description>12 กุมภาพันธ์ 2553 ตามที่ท่าน ผู้ตรวจการแผ่นดินนัดหมายกับอาม่า จะไปเยี่ยมและพูดคุยกับประชาชน คนในชนบท เพื่อสร้างความรู้ ความเข้าใจ เกี่ยวกับความเป็นมาของสำนักงานผู้ตรวจการแผ่นดิน และอำนาจหน้าที่ผู้ตรวจการแผ่นดิน ซึ่งสามารถหาอ่านได้จาก พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ ว่าด้วยผู้ตรวจการแผ่นดิน พ.ศ. ๒๕๕๒

การลงพื้นที่คราวนี้ อาม่าประสานงานกับหลวงตาแชร์ (พระครูอมรชัยคุณ) เจ้าอาวาสวัดสุชัยคณาราม เจ้าคณะตำบลสีคิ้ว เขต ๑  ต.สีคิ้ว อ.สีคิ้ว จ.นครราชสีมา ปกติท่านจะมาอยู่ประจำที่วัดอาศรมธรรมทายาทค่ะ

เป็นสถานทีฝึกอบรม สร้างคุณภาพชีวิต ทั้งสงฆ์ และฆารวาส เน้นคุณธรรมจริยธรรม รู้จักสิทธิและหน้าที่ และช่วยเหลือชุมชน  วัด และโรงเรียน เกื้อกูลซึ่งกันและกันเพื่อความผาสุขของชุมชนอย่างยั่งยืน





ซึ่งจะมีอาศรมธรรมทายาท เป็นศาลาเอนกประสงค์สำหรับประชุม สัมนา ฝึกอบรม ฯลฯ วันนี้จึงพาท่านผู้ตรวจการแผ่นดิน ท่านรองเลขาธิการสำนักงานผู้ตรวจการแผ่นดิน และคณะ มาพูดคุยกับประชาชน ชาวบ้านชุมชนที่อยู่รอบๆวัดค่ะ



หลวงตาแชร์สรุป กิจกรรมที่หลวงพ่อร่วมกับชาวบ้านช่วยกันพัฒนาวัด ให้เป็นศูนย์รวม สร้างคุณภาพชีวิต รักษ์ น้ำ รักษ์ป่า ...</description>
		<link>http://lanpanya.com/lantabtim2553/archives/31</link>
			</item>
	<item>
		<title>ลงไปลุยกับท่านผู้ตรวจการแผ่นดิน</title>
		<description>11 กพ.2553 รายการผู้ตรวจการแผ่นดินพบประชาชนในส่วนภูมิภาค อาม่าในเครื่อข่ายของท่าผู้ตรวจการแผ่นดิน นำคณะวุฒิอาสามาร่วมเครื่อข่ายขยายความร่วมมือ นำศักยภาพ สว.มาช่วยท่านผู้ตรวจการผาณิต นิติทัณฑ์ประภาศ

ภาคเช้าประชุมสัมนา รายละเอียดดูได้ที่นี่





เครือข่ายเฮ เจอกันก็เป็นแบบนี้แหละ ใจถึงใจ พูดอะไร จะเข้าใจกัน แบบเพื่อนช่วยเพื่อน กำลังกอดท่านประธาน พลเอก ธีรเดช มีเพียร มีท่านผู้ตรวจการ ผาณิต ท่านรองฯ วิยะดา อาจารย์น้อยอยู่ในสุดค่ะ  ผู้ตรวจการกับอาม่า และคณะลงไปลุยกองขยะในช่วงบ่าย ส่วนการประชุมสัมนาก็ดำเนินการต่อไปในห้องประชุมค่ะ





ท่านผู้ตรวจการแผ่นดินลงไปลุยถึงกองขยะพื้นที่ ที่ประชาชนร้องเรียนในอำเภอสูงเนิน เพื่อมาดูด้วยตาของตัวเอง มีอาม่าร่วมด้วยช่วยกัน ท่านลุยจริงๆ คนหนุ่มสาวเห็นท่านทำงานแล้วต้องอายว่างั้นเถอะ



อาม่าก็ลงไปช่วยซิ งานที่ถนัดอยู่แล้ว ปัญหาทั้งคน ทั้งสิ่งแวดล้อม ทั้งสุขภาพ และการบริหารจัดการ สิ่งสำคัญคือเข้าใจ เข้าถึง จึงพัฒนาค่ะ

ฟังให้มากพูดให้น้อยดูให้เต็มตา มองอย่างผู้ตั้งใจแก้ปัญหา ปัญหาเรื่องขยะจัดการไม่ยาก แต่ปัญหาคนต้องอดทนใช้เวลาค่ะ



คนกับขยะ มองขยะเป็นทรัพย์ นั้นแก้ไม่ยาก แต่ปัญหาข้อยัดแย้งเป็นเรื่องของคนสองกลุ่ม มันไม่ง่ายนะ ปัญหาปล่อยให้เวลาผ่านไปได้อย่างไรถึง 40 ปี ท่านผู้ตรวจการผู้มีฝีมือ ...</description>
		<link>http://lanpanya.com/lantabtim2553/archives/25</link>
			</item>
	<item>
		<title>บารมีลูกศิษย์</title>
		<description>

นับตั้งแต่ ปีใหม่มาเป็นต้นมา มีมณฑาทิพย์ บานเป็นระยะๆ และยังมีดอกตูมที่ทะยอยกันออก พอดอกหนึ่งร่วง จะเกิดดอกตูมใหม่ มาแทนที่่ในกิ่งเดียวกันต่อเนื่องทันทีเลยค่ะ ตอนนี้มีดอกตูมทุกกิ่งค่ะ มีอะไรที่เข็มขัดสั้นเป็นระยะๆ โดยเฉพาะการเจอ เวปไซต์ ของแอดไวซี http://www.cmgeo.net/ ที่มีเวปบอร์ดให้โพสข้อความ ทำให้ลูกศิษย์ ได้ทราบว่า อาจารย์ที่ปรึกษา(อาม่า) ที่ไม่ได้พบมาเป็นเวลานานถึงสามสิบสองปีอยู่ที่ไหน หลายคนตั้งความหวังว่าจะได้พบในงาน 45 ปีภูมิศาสตร์ ที่จัดเมื่อ 12 ธันวา 2553 ซึ่งตรงกับวันจัดงานแต่งงานลูกสาว จึงไม่ได้ไปร่วมงาน



หลังจากเข้าไปอ่านเวปไซต์ของลูกศิษย์  ได้อี-เมล์ ของลูกศิษย์บางคน จึงเมล์ไปหา ปรากฏว่าเวปมาสเตอร์ ขออนุญาติ นำข้อความบางส่วนในเมล์ ไปโพสในเวปบอร์ด จากนั้นมาปรากฏการณ์ ที่เหลือเชื่อจริงๆ ว่าแอดไวซี ผู้มีความรัก ความผูกพันกับอาม่ามากมายถึงเพียงนี้

00166 - BIG SURPRISE สำหรับลูกศิษย์ Geo 17 ครับ !!! - Geo-staff ...</description>
		<link>http://lanpanya.com/lantabtim2553/archives/24</link>
			</item>
	<item>
		<title>เราก็ศิษย์มีครู</title>
		<description>

ศิษย์มีครู เป็นคำโบราณบอกกล่าวไว้  เพื่อให้กำลังใจศิษย์ เพื่อให้ศิษย์หึกเหิม ระลึกถึงคำสั่งสอนของครูบาอาจารย์  แล้วนำความรู้มาปรับใช้อย่างชาญฉลาด ให้เหมาะกับยุคกับสมัย อย่างมีสติรู้ตัว  สามารถพัฒนาปัญญา แล้วนำมาใช้ ให้บังเกิดผล รู้เขารู้เราย่อมชนะ(ใจ)ไปแล้วกว่าครึ่ง  ปัญญานั้นต้องพัฒนาตลอดชีวิต
ใครทำใครได้ แค่ฟังแค่รับรู้  ไม่พอต้องพัฒนามาปรับใช้  แล้วจะรู้ว่าปัญญาสามารถพัฒนามาใช้ได้อย่างไม่มีที่สิ้นสุดค่ะ 




อาจารย์ก็มีครู  ครูผู้ให้ปัญญา จึงได้พัฒนาใช้ปัญญาอย่างต่อเนื่องตลอดมา  เข้าทำนองที่ว่าเราหยุดพัฒนาปัญญาเมื่อใดเราถอยหลังทันที่ เพราะ  ผู้มีปัญญาเขาพัฒนาล้ำหน้าเราไปแล้ว  จงเรียนรู้สร้างองค์ความรู้ด้วยการลงมือทำด้วยตัวเอง  มีความรู้อยู่กับตัวจะไปกลัวอะไร
อาจารย์ขอกราบคารวะครูทุกท่าน  ที่ประสิทธิ์ประสาทปัญญาให้ อาจารย์ พรรณี  วราอัศวปติเพื่อถ่ายทอดวิชาแก่ศิษย์รุ่นต่อๆไป 


โดยเฉพาะ อาจารย์อาวุโส  ของภาควิชาของภาคภูมิศาสตร์ ที่อยู่เชียงใหม่ท่านก็สูงวัยมากแล้วขอฝากศิษย์  ไปเป็นตัวแทนของอาจารย์ไปกราบคุณครูให้อาจารย์ด้วยค่ะ
1.อาจารย์นวลศิริ  2.อ.วันเพ็ญ ...</description>
		<link>http://lanpanya.com/lantabtim2553/archives/18</link>
			</item>
	<item>
		<title>วันแห่งการรอคอย</title>
		<description>เช้าวันเสาร์ที่ ๓๐ มค. ๒๕๕๓ วันแห่งการรอคอยก็มาถึง อาม่าตื่นเต้นเหมือนกัน องุ่นที่ล้างแล้วเก็บแช่ในตู้เย็นตั้งแต่เมื่อคืน เช้ามาจักการตัดใบเตยหอม -สายน้ำผึ้ง เพื่อต้มน้ำเก็กฮวยสูตรอาม่า  แล้วทิ้งไว้ให้เย็นกรองใส่โถ พร้อมเสิร์ฟ เตรียมแก้วน้ำ และไม่ลืมที่จะเตรียมกาแฟไว้ด้วย ทุกอย่างพร้อม เหลือเวลาที่รอคอย

ก่อนเที่่ยงเล็กน้อยได้รับข้อมูลว่าคณะก่อการดี กำลังแวะไห้วหลวงพ่อโตที่สีคิ้ว คงใช้เวลาพอสมควรตามอัธยาศัย บ่ายสองโมงกว่า ได้รับโทรศัพท์ว่าถึงโรงแรมแล้ว ล้างหน้างตาเสร็จ ล้อจะหมุ่นทันที่ ถามเส้นทางมาบ้านอาม่า  สักครู่กะเวลาได้พอดี เปิดประตูรั้วบ้านออกมายืนคอยหน้า ก็เห็นรถตู้ชลอแถวหน้าหมู่บ้าน ก็เลยโบกมือให้สัญญาณ รถเข้าเลี้ยวเข้ามาจอดในบ้านทันที แอดไวซี ชาวจีออ 17 ก็ทะยอยลงมาพร้อมเข้าของเต็มมือ พอวางของลงมหกรรมกอดก็เกิดทันที กอดกันด้วยความรักความพูกพันและความคิดถึง วันแห่งการรอคอยของทุกคน ที่รอมาถึงสามสิบสองปีมาถึงแล้ว ประทับใจปลื้มใจ ปิติใจเป็นที่สุด ลูกศิษย์จำวันที่กินข้าวที่บ้านอาม่า ในมช.ครั้งสุดท้ายเมื่อ 21 มค.เมื่อสามสิบสองปีที่แล้ว อามายังจำไม่ได้เลย ความโหยหาถึงบรรยากาศเก่าๆ  บวกกับ ความรัก ความระลึกถึง ส่งผ่านการกอด ผ่านดวงตา ผ่านหัวใจที่ตรงกัน ...</description>
		<link>http://lanpanya.com/lantabtim2553/archives/14</link>
			</item>
	<item>
		<title>พลัดพรากกันมานาน</title>
		<description>แอดไวซี ภูมิศาสตร์มช.รหัส ๑๗ ทีได้พลัดพรากจากกันมานานกว่า ๓๒ ปี ได้กฤษ์ดีวันนี้ รวมตัวกันก่อการดียกพล(เพื่อนร่วมรุ่น) ขึ้นที่ราบสูงโคราช อย่างองอาจ ประกาศให้ ชาวโลกรู้ทั่วว่า ศิษย์มีครู .....แล้วครูเป็นไผ บ่ได้เดาเน้อ....พอเอาเองกั๋นเต๊อะ....



ว่าฮากันแค่ไหนในภาพแค่เป็นส่วนหนึ่ง นักศึกษาที่เป็นแอดไวซี  เพียงแค่ลมพัดกิ่งไม้ไหวก็ฮากันได้แล้วค่ะ ให้ความรักก่อนให้ความรู้ ภาคปฏิบัติค่ะ





ลูกศิษย์ที่น่ารักเรียบร้อยก็มี (อิทธิพลของชุดเครื่องแบบนักศึกษาชุดใหญ่เป็นทางการ) เสื้อขาวกระโปรงสีม่วงดอกตะแบก สำหรับนักศึกษาหญิง และนักศึกษา ผู้ชายชุดขาวผูกเทคสีดอกตะแบกค่ะ ฉากหลังคือป่าไม้ที่แสนงามงามส่วนหนึ่งของดอยสุเทพค่ะ บรรยากาศอย่างนี้หาได้ที่ไหนในโลก พวกเราโชคดีเป็นที่สุด อยู่ในสถานที่ที่แสนโรแมนติกที่สุด....... ในเสี้ยวหนึ่งของชีวิต



ความรักสมัครสมานสามัคคี เป็นธรรมชาติที่งดงามสำหรับนักศึกษา ภูมิศาสตร์มช. เพราะพวกเราร่วมทุกข์สุข ร่วมสำรวจศึกษาธรรมชาตเิดินป่า เป็นประจำจนเป็นธรรมชาติ ของนักสำรวจชาวภูมิศาสตร์ฯ ความพูกพันได้ผูกมัดหัวใจพวกเราด้วยกันอย่างเหนียวแน่น ยิ่งนานวันยิ่งเพิ่มพลังแห่งความรักความคิดถึง จึงมีการพบปะกัน และบางครั้งจะต้อนรับเพื่อนผู้อยู่ในต่างแดนเสียนาน ที่กลับมาเยี่ยมเพื่อนๆ









เวลาเปลี่ยนไปปีแล้วปี่เล่า แต่กลับสร้างความรักความผูกพันธุ์ยิ่งแน่นขึ้นเป็นลำดับ จนมาถึงวันที่ทุกคนรอคอย
มากราบอาจารย์ที่ปรึกษา นามว่าอาม่าหลินฮุ่ยค่ะ อาม่าก็ตื่นเต้นเหมือนกันนะ ขอบอก
 </description>
		<link>http://lanpanya.com/lantabtim2553/archives/10</link>
			</item>
	<item>
		<title>สุขใจเหลือเกิน</title>
		<description>ไม่มีสุขใดเท่า ลูกศิษย์ลูกหา พากันยกขบวนมาจากทั่วสารทิศ มากราบอาจารย์ที่ปรึกษา ที่ไม่ได้พบกันมานานกว่า สามสิปปี นักศึกษา ภูมิศาสตร์(มช.)รหัส GEO...17 หลังจากเจอลูกศิษย์...จากเวปศิษย์เก่าภูมิศาสตร์ มช.  ทำให้สุขใจเหลือเกิน ที่สื่อสารกับลูกศิษทั่วสารทิศได้ทั้งในและต่างประเทศ ต้องการอะไร อยากเจอใคร ทุกอย่างลูกศิษย์ดลบันดาลให้ แล้วแค่นี้จะไม่พอเพียงได้อย่างไร

เมื่อคืนดึกมากแล้ว อยากฟังเพลงเก่าเพลงๆ หนึ่งที่ชอบมากๆ ทั้งคำร้อง ดนตรี ฟังให้ดีจะรู้ว่าทำไมถึงฝังใจเด็กน้อยตัวน้อยๆ ที่อายุประมาณ ๕ ขวบกว่าๆ ทั้งที่ตอนนั้นจะฟังเพลงคลาสิก และไลท์มิวสิกจากวิทยุต่างประเทศเพื่อนบ้าน แต่ที่บ้านคุณแม่จะมีแผ่นเสียงสุนทราภรณ์ ตกแล้วแตก(แผ่นเสียงทำจากครั่ง) เล่นกับหีบเสียงต้องหมุนไขลาน ซึ่งเพลงไทยที่ฟังก็จะเป็นเพลงสุทราภรณ์ค่ะ

"สาวริมธาร" หาฟังยากมาก พอบอกลูกศิษย์ ลูกศิษย์ก็จัดหามาได้ได้ฟัง เป็นต้นฉบับแผ่นเสียงครั่งงด้วยค่ะ

เชิญหาความสำราญจากเพลงนี้ได้จากลิงค์นี้ได้ค่ะ

http://thaimisc.pukpik.com/freewebboard/php/vreply.php?user=dejadeja&#38;topic=184

ได้ฟังเพลงเพลินอุรา ท่ามกลางกลิ่นหอบดอกไม้โบราณจากสวนและแมกไม้รอบบ้าน สุขใจเหลือเกินค่ะ

 </description>
		<link>http://lanpanya.com/lantabtim2553/archives/9</link>
			</item>
	<item>
		<title>โอล่าล้า&#8230;ทำได้ไง</title>
		<description>โอล่าล้า .....ทำได้ไง



วันพุธซักผ้า น้ำที่มีผงซักฟอกที่ได้จากการซักผ้า ถูกเก็บไว้ในถังที่หนึ่ง น้ำที่ได้จากล้างผ้าน้ำที่หนึ่ง - ที่สอง ถูกเก็บในกาละมังใบใหญ่ ส่วนน้ำสุดท้ายที่มีผสมน้ำยาผ้าปรับผ้านุ่มแยกเก็บอีกกาละมัง

น้ำทุกหยดที่เก็บได้จากการซักผ้า ถูกนำมาใช้ให้คุ้มค่าทุกหยดเช่นกัน

-น้ำที่มีผงซักฟอกที่เก็บไว้ในถังที่หนึ่ง ถูกนำมาใช้ซักผ้าขี้ริ้ว ซักเสร็จนำน้ำจากซักผ้าขี้ริ้ว ใส่ถังที่สอง แบ่งน้ำเก็บที่ได้จากการล้างผ้าในกาละมังใบใหญ่ เอาใช้ล้างผ้าขี้ริ้วจนสะอาด นำน้ำจากการล้างขี้ริ้วจนสะอาด  เก็บรวมไว้ในไว้ในกาละมังอีกใบ นี่เป็นการนำน้ำที่ใช้แล้วมาใช้อีก เป็นการใช้น้ำที่ใชัซักผ้ามาใช้เป็นครั้งที่สอง

-นำน้ำที่เหลือจากกาละมังที่เป็นน้ำล้างผ้ามาใช้ถูบ้าน โดยใช้มอ๊บถูบ้าน แบบเส้นผ้าสังเคราะห์ที่ดูดสิ่งสกปรกแล้วล้างออกง่าย เทน้ำใส่กาละมังเล็กขนาดพอเหมาะกับม๊อบถูกบ้าน หมั่นล้างมอ๊บด้วยน้ำล้างผ้าที่หนึ่ง-ที่สอง ที่ยังคงเหลือจากในกาละมังใหญ่ ส่วนน้ำจากล้างม๊อบเก็บรวบรวมไว้ ถูกพื้นรอบสุดท้าย ให้ใช้น้ำสุดท้ายที่ได้จาก การเก็บน้ำสุดท้ายที่ ซักผ้าครั้งแรกที่ยังมีกลิ่นหอมของน้ำยาปรับผ้านุ่ม เราก็จะถูบ้านได้สะอาดและมีกลิ่นหอม เป็นการใช้น้ำเดิมมาใช้เป็นครั้งที่สาม

-นำน้ำที่ยังคงเหลือจากกาละมังใหญ่มาล้างรถ โดยใช้ม๊อบที่ใช้ถูบ้านอันเดิม(ในกรณีรถเป็นรถกะบะรถจิ๊บรถตู้) หรือใช้ผ้าเช็ดรถธรรมดาในกรณี เป็นรถเก่ง แบ่งน้ำมาใช้แช่ ม๊อบ/ผ้า บิดพอหมาดๆ เช็ดถูรถให้ทั่วทั้งคันรถ หมั่นล้าง ม๊อบ/ผ้า เพื่อเช็ดฝุ่นออกจากรถให้ทั่ว น้ำสุดท้ายให้ใช้น้ำทีได้จากน้ำสุดท้ายของการซักผ้าครั้งแรก ที่มีน้ำยาปรับผ้านุ่มที่มีกลิ่นหอมๆ เช็ดถูให้ทั่วรถให้สะอาดเป็นรอบสุดท้าย เป็นการใช้น้ำเดิม เป็นครั้งที่สี อย่าลืมใช้ผ้าแห้งเช็ดกระจกรถ ให้ใสปิ๊ง และเช็ดทั่วตัวรถอีกครั้งด้วยนะค่ะ รับรองว่ารถจะสะอาด ...</description>
		<link>http://lanpanya.com/lantabtim2553/archives/5</link>
			</item>
</channel>
</rss>
