เดินออกไปช้าๆ และปิดประตูเงียบๆ
อ่าน: 312พูดกันมากไปก็เป็นเรื่อง
ไม่พูดก็เป็นเรื่อง
พูดแล้วเติมความเห็นไปด้วย ก็ยิ่งเป็นอีกเรื่อง
…
พูดกันมากไปก็เป็นเรื่อง
ไม่พูดก็เป็นเรื่อง
พูดแล้วเติมความเห็นไปด้วย ก็ยิ่งเป็นอีกเรื่อง
…
บางครั้งก็คิดเล่นๆว่า
ถ้าฉันมีเงินพันๆล้านฉันจะหาความสุขจากอะไร
ถ้าฉันมีเครื่องบินส่วนตัวฉันจะเดินทางไปไหนบ้าง
ถ้าฉันมีอำนาจล้นฟ้าฉันจะใช้อำนาจอย่างไร
……
และบางครั้งฉันก็คิดจริงจังว่า…
ถ้าฉันสามารถมีทุกอย่างที่ฉันอยากได้อยากมี….ฉันจะยอมเหนื่อยยากอดทนเพื่อคนอื่นบ้างไหม เพราะอะไร
ถ้าฉันจะยอมแลกชีวิตเพื่ออะไรสักอย่างหรือใครสักคน….ฉันจะเลือกอะไรและใครเป็นอันดับแรก เพราะเหตุผลอะไร
…
ถ้า…คืนนี้ไม่ร้อนมาก…ฉันจะลุกขึ้นมานั่งคิดเรื่องนี้ไหม
และถ้าไม่เพราะฉันเจอกับคนที่เครียดมาก ฉันจะหันมาตั้งคำถามกับตัวเองอย่างจริงจังไหม
….
…ทุกข์หนอชีวิตคน…
ชีวิตหนอ…จะหาสุขได้แสนยาก…หากไม่เคยรู้จักหันกลับมาตั้งคำถามให้กับตัวเองบ้าง…
ค้นหาตัวเองอย่างจริงจัง…..รู้จักตัวเองอย่างไม่สร้างภาพหลอน …เลิกหลอกตัวเองว่าเป็นหรือไม่เป็น ว่ามีหรือไม่มี….
…การยอมรับทั้งมุมมืดและมุมดีๆของตัวเอง…น่าจะเป็นฐานสำหรับการตัดสินใจ ทำหรือไม่ทำ อะไร ที่จะเกิด ทุกข์หรือสุข
…..
บทรำพึงถึงทุกข์…ในคืนร้อนและผ่านประสบการณ์ไปอีกวัน…
วันนี้นั่งจัดระเบียบของไฟล์ต่างๆ ในเครื่องคอมพิวเตอร์ ไปเจอแบบวัดนี้ที่ทดสอบโอกาสเสี่ยงของการเป็นมะเร็งเต้านม ก็อยากแนะนำให้ลองดูค่ะ คำถามจะคล้ายๆ ที่คุณหมอมักจะถาม หรือว่าตรวจวินิจฉัยความเสี่ยงเวลาที่ต้องไปตรวจหามะเร็งเต้านมค่ะ
คณๆ ผู้ชายก็อย่ามองข้ามนะคะ …ถ้ามีโอกาสก็ขอเชิญชวนคุณผู้หญิงที่รักของคุณมาร่วมลองทำแบบวัดนี้ดู
สิ่งที่อาจจะระมัดระวังคือ ไม่ว่าผลจะออกมาว่ามีโอกาสเสี่ยงน้อยหรือไม่ แต่การปฏิบัติตัวหลักๆ เพื่อป้องกันก็ยังคงต้องทำ…เช่น การควบคุมน้ำหนัก การออกกำลังกายเป็นประจำ ไม่เครียด ไม่รับประทานอาหารไขมันสูง หลีกเลี่ยงการใช้ฮอร์โมน และตรวจค้นหาความผิดปกติด้วยตัวเองทุกเดือน
และสำหรับท่านที่สนใจความรู้เกี่ยวกับมะเร็งเต้านม เชิญอ่านที่นี่ค่ะ
ด้วยความปรารถนาดีค่ะ
เคยได้รับหนังสือ “หันหน้าเข้าหากัน” จากพี่สาวตา(หมอเจ๊กระบี่) ได้พลิกอ่านแต่ยังไม่ทั้งหมด แต่ที่สนใจคือชื่อหนังสือค่ะ…”หันหน้าเข้าหากัน”
ก็ว่าดีนะ คนเราเวลาคุยกันไม่หันหน้าเข้าหากัน พูดกันให้เข้าใจ ก็ทำงานด้วยกันได้ยาก