เป้าหมายเดียวกัน
อ่าน: 310สัปดาห์ที่ผ่านมาเจอเรื่องราวชุลมุน หมุนซ้าย หมุนขวา สอนสี่วิชา 35 ชั่วโมงแถมด้วยสาระพัดสิ่งที่ต้องไกล่เกลี่ย….5555
รอดมาได้เพราะ “ใจ” ตัวเดียวเลย
ใจ…ที่ “มั่นใจ” ว่าตัวเองจะทำได้
ใจ…ที่ “เชื่อมั่น” ในผู้เรียนว่าจะทำได้
ใจ…ที่ “วางใจ” กับการตัดสินใจของผู้รับผิดชอบหลักสูตร
ใจ..ที่ “เชื่อใจ” ในความซื่อสัตย์ของคนอื่น
ใจ..ที่ “รับรู้ความเชื่อใจ” จากคนอื่นว่าจะช่วยแก้ปัญหาให้เขาได้
ใจ…ที่ “รับรู้ว่าคนอื่นก็ต้องการทำสิ่งที่ดีที่สุดตามศักยภาพของเขา” แต่ต้องการการยอมรับ
ใจ…ที่ “เข้าใจ” คนที่กำลังแก้ปัญหาด้วยหลักกูจนทุกข์หนัก
ใจ..ที่ “ยอม” เปลี่ยนแปลงแผนการสอนในวินาทีสุดท้ายเพื่อสิ่งที่ดีกว่า
และ…ใจ…ที่ “เข้าใจ” คำว่าปล่อยวาง
….
การไกล่เกลี่ยข้อขัดแย้งหลายๆเรื่องทำให้เรียนรู้ว่า
- ”ใจ” ของผู้คนที่ต้องการทำให้เป้าหมายสำเร็จไม่แตกต่างกัน…มีความตั้งใจ มุ่งมั่น เหมือนๆกัน แม้วิธีการแตกต่างกัน
- คนจำนวนมากมองเห็นแต่ความรับผิดชอบของตัวเอง จนมองข้ามว่า คนอื่นก็กำลังรับผิดชอบงานของเขาเหมือนกัน
- ความอึดอัดของคนที่ต้องการ “คนฟังอย่างตั้งใจและเข้าใจ” และความอึดอัดของคนที่ต้องการ “พูด” คือความอึดอัดเหมือนกัน
- ในการอยู่ร่วมกันในสังคม..ไม่ว่าจะเป็นสังคมเล็กหรือใหญ่…ไม่มีใครชอบการควบคุมความคิด…ขณะเดียวกันก็ไม่มีใครที่ต้องการคนที่ไม่ยึดกติกาอะไรเลยของการอยู่ร่วมกันในสังคม….
ฉันยังเรียนรู้ว่า ความโกรธ ความเครียด และความทุกข์ของผู้คนที่เกี่ยวข้อง …มักมีจุดเริ่มต้นจาก “ความคาดหวัง” ที่ไปไม่ถึง
และฉันก็เข้าใจกับคำที่ว่า…..ความสุขหรือทุกข์เริ่มที่ใจ…จากการฝึก “ใจ” ให้ “ฟัง” เสียงของ “ใจ” ตัวเองนี่เอง
Loading ...
14 ความคิดเห็น
อุ้ยครับ หมู่นี้อุ้ยมาแรงมาก ตามไม่ค่อยจะทัน รอๆกันมั่งครับ
หมอเจ๊มานอนที่แฟลต…ปล่อยเชื้อ “แรง” ไว้ค่ะ
อิอิ…ต้องการความแรง…แนะนำให้ชวนหมอเจ๊ ไปนอนเชียงแสน…55555
ตามมาบรรเทิงธรรมครับ
ขอใช้สิทธิถูกพาดพิงเน้อ
ฟังนิทานซามูไรแล้วเอามาปฏิบัติการต่อ
และบอกว่าจะมาเล่าให้ฟังในบันทึกถัดมา
แล้วจู่ๆบันทึกถัดมา…มากล่าวว่า…พี่ปล่อยเชื้อ “แรง” เอาไว้
ไม่เข้าใจ…ไม่เข้าใจ
จุ๊..จุ๊…จุ๊…จุ๊….ทำอย่างนี้…”อั๊ว” ก็มีหวังซี้แหงแก๋ซิน้อง
ลืมไปแล้วรึว่าในทางการแพทย์
เวลาเชื้อมัน “แรง”……ก็ต้องให้ยา “แรง” จัดการกะมัน
แล้วบางทีแรงไปมันก็เกิดเรื่องเหมือนกันนะน้อง
ที่เชื้อมันฮึดและมี “แรง” ขึ้นจนดื้อยา
ระวังๆๆๆไว้หน่อยเด้อ….เจ้าตัวเชื้อดื้อยา
ได้ใช้มากจริงๆนะ…และได้เล่นบทซามูไรเองด้วย…คือบทที่ล้มตัวลงนอนต่อ…ปล่อยให้ชายชงชาไปแก้ปัญหาที่เขาก่อเอง….เรียกว่ายอมปล่อยไม่วิ่งตามแก้ปัญหาแทน…แต่ก็ได้ในระดับหนึ่งค่ะ
ยังมีเรื่องที่ “ยอมใช้เวลาฟัง” เพื่อให้คนพูดได้ทบทวนและเข้าใจตัวเองมากขึ้น….ถึงจะใช้ยังไม่ได้ผลดีมาก….แต่ก็ถือว่าได้ให้โอกาสกับคนแล้วล่ะค่ะ
เรียนจากพี่ไงคะ….อิอิ
อิอิ….นับว่ารู้วิธี…และเรียนรู้ขึ้นแล้ว….วิธีทำให้ “อั๊ว” ซี้แหงแก๋….
พี่ดีใจนะ
ยังไงก็ให้ระวังยา “แรง” ไว้หน่อยนะค่ะน้อง….
เวลายา “แรง” ไอ้ความกลัวว่า “อั๊ว” จะซี้แหงแก๋นะ….มันทำให้เชื้อมันมีลูกฮึดเกินจำเป็นนะค่ะ….
ระวัง…ระวัง….ไว้เน้อ…..”ยอมใช้เวลาฟัง” ไว้ให้เยอะๆ….แล้วหน่วงไว้…อย่าเพิ่งลงความเห็นสรุปใดๆนั่นแหละดีจ๊า
ยาแรงกินแล้วเดี้ยงได้เพราะผลข้างเคียงใช่ไหมคะ
ติดตามและได้รับอะไรดีๆจากบันทึกของอุ๊ยเสมอค่ะ
ขอบคุณอุ๊ยทื่ถ่ายทอดออกมาให้ได้อ่าน ได้คิด ได้นำไปใช้
รักอุ้ยจังเลย
อาจารย์ หนูชอบที่อาจารย์เขียนมากเลยค่ะ หนูจะนำไปใช้บ้างนะคะ หนูจะใช้ใจนำทาง ขอบคุณอาจารย์ค่ะ หนูเริ่มมีใจทำรายงานแล้วค่ะ หลังจากที่หนูไม่มีใจทำ ^_^
นู๋อยากเป็นซามูไรผู้ยิ่งใหญ่ค่ะอาจารย์ คริ คริ ล้อเล่น
เป็นซามูไรที่ยิ่งใหญ่อยู่แล้ว???
ขอดูรูปซามูไรและอ่านบันทึกก่อนค่ะ…^^
อิอิ