ลานอุ๊ยสร้อย

สัปดาห์ที่ผ่านมามีหลายเรื่องราวที่ทำให้รู้สึกว่า โชคดีจังเลย

บางเรื่องจะเป็นเหตุประจวบเหมาะหรือเปล่าไม่รู้ แต่ก็ได้จังหวะเหมาะเหม็งกับเหตุการณ์ทุกที

อย่างวันก่อนไปเห็นหัวข้อบรรยายพิเศษเกี่ยวกับกฎหมาย…เอ๊ะ! น่าสนใจเลยไปฟัง วิทยากรคือ รศ. อุดมรัตน์ สงวนศิริธรรม เป็นอาจารย์ที่คณะฯ และมีความสามารถด้านการบริหาร กฏหมาย และเป็นแม่ดีเด่น เป็นผู้บริหารดีเด่น ฯลฯ

ได้นิทานมาเรื่องหนึ่ง  อาจารย์เล่าเรื่องของซามูไร ที่อุ๊ยก็จำแบบต่อเติม…ถ้าหากว่ามันถูกตัดแต่งพันธุกรรมก็ขออภัยอาจารย์ด้วย…อิอิ

เรื่องซามูไร..

เป็นเรื่องของชายหนุ่มสองคนที่เป็นเพื่อนรักกันจากบ้านนอก คนหนึ่งก็เข้าไปในเมืองไปเรียนวิชาชงชาจนมีความสามารถชงชาได้เลื่องชื่อ จนมีฐานะดีมาก ส่วนอีกคนก็ยังอยู่บ้านนอกทำไร่ทำนาพร้อมๆ กับเรียนวิชาซามูไร

วันหนึ่งชายซามูไรก็แต่งชุดซามูไรไปเยี่ยมเพื่อนที่ร้านชา…ระหว่างที่เดินทางไปก็มีผู้คนคารวะมากมาย

ชายสองคนพบกันก็ดีใจ ชายเจ้าของร้านชาก็ต้อนรับอย่างดี เลี้ยงอาหารจนอิ่มหนำสำราญแล้วชายซามูไรก็หลับไป

ชายชงชารู้สึกว่าเพื่อนที่เป็นซามูไรช่างได้รับการยอมรับมากจังเลย มีคนคารวะ ก็เลยหยิบชุดซามูไรมาใส่แล้วเดินไปเที่ยวเล่น ระหว่างทางก็มีผู้คนคารวะมากมาย…จนกระทั่งเผลอเข้าไปในถิ่นต้องห้ามของซามูไรเจ้าถิ่น ซามูไรเจ้าถิ่นก็เรียก “เฮ้อ! ไอ้ซามูไรบ้านนอกมาปะลองฝีมือกันเถอะ”

ชายชงชาก็สะกดความตกใจไว้ ตอบว่า “วันนี้ข้าเพิ่งมาถึงขอเป็นพรุ่งนี้เถอะ”…แล้วก็รีบกลับไปบ้าน ไปปลุกเพื่อนซามูไรเล่าเรื่องราวให้ฟังและสารภาพความผิดที่หยิบชุดมาใส่ พร้อมๆกับขอเพื่อนให้ไปช่วย ไปสู้แทน

แต่ชายซามูไรกลับบอกว่า “ไม่…เป็นปัญหาของเจ้าไม่ใช่ของข้า” แล้วก็ล้มตัวลงนอนอีก

ชายชงชาก็กลุ้มใจมาก ไม่รู้จะทำอย่างไง คิดๆๆๆ ทั้งคืนก็นอนไม่หลับ

เช้ามืดของอีกวันหนึ่ง…ชายชงชาก็หยิบชุดซามูไรมาใส่อีก และเก็บข้าวของบางอย่างออกไปด้วย

พอไปถึงที่นัดหมาย..เขาก็นั่งลง

รุ่งสาง ซามูไรเจ้าถิ่นก็มาถึง…”เฮ้ย  เจ้าซามูไรบ้านนอก เจ้ารักษาคำพูดดีมาก มะ เรามาปะลองกัน”

ชายชงชา ก็ค่อยๆ ลุกขึ้นยืน โค้งคารวะซามูไรเจ้าถิ่นแล้วบอกว่า “เวลานี้ก็ยังเช้าอยู่ ทำไมจะต้องรีบเร่งด้วย…เชิญท่านมาร่วมดื่มชากับข้าก่อนดีกว่า”
ว่าแล้ว ชายชงชาก็หยิบอุปกรณ์ชงชาออกมา แล้วชงชาอย่างสุดฝีมือให้กับซามูไรเจ้าถิ่นนั้น

ซามูไรเจ้าถิ่นรับถ้วยชาไปจิบ แล้วค่อยๆวางถ้วยชาลง เขาหยุดตริตรองเล็กน้อยก่อนที่จะกล่าวสรรเสริญว่า

“ชาของเจ้านี่เลอเลิศที่สุด ….ตั้งแต่ข้ามีชีวิตมายังไม่เคยได้ลิ้มรสชาที่หอมและรสดีเท่านี้มาก่อน นับได้ว่าเจ้ามีความประณีตในการชงชายิ่งนัก….นับถือเจ้ามาก..ข้ามาคิดดูแล้ว…ขนาดน้ำชาเจ้ายังมีฝีมือขนาดนี้…ฝีมือการฟันดาบก็คงไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน…ข้าอยากจะขอถอนคำท้าปะลองดาบกับเจ้า..เจ้ามีความเห็นว่าอย่างไรล่ะ”

ชายชงชารู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก แต่ก็เก็บซ่อนอาการไว้ แล้วกล่าวคำว่า “ข้าก็นับถือที่ท่านเป็นผู้กล้าหาญ แล้วยังให้เกียรติจิบชาของข้า..บัดนี้เรามาเป็นเพื่อนกันเถอะ”

…แล้วทั้งสองคนก็นั่งจิบชาดูพระอาทิตย์..และร่วมเป็นเพื่อนน้ำมิตรเฮฮาศาสตร์กันตลอดมา…..จบค่ะ

อ่านเรื่องนี้แล้ว

1 รู้สึกอะไรบ้าง

2 เรียนรู้อะไร

3 จะนำไปใช้ประโยชน์อะไรกับชีวิตบ้าง

อิอิ…

สำหรับอุ๊ยนะคะ…ได้ใช้เมื่อวานนี้เลย..ใช้อย่างไง….เก็บไว้เล่าในบันทึกต่อไปดีกว่า…(โปรดติดตาม….อิอิ)

(ขอขอบคุณรูปจาก google)