ลานเหลียง

รู้สึกว่ายังค้างอะไรบางอย่างตะหงิดๆ 

เฮฮา 8  หรือ เฮฮาในแต่ละครั้ง  ผมมีความรู้สึกที่ดีๆอยู่หลายอย่าง

1    ความอบอุ่น

2    ความสนุกสนาน

3    ความเป็นกันเองและเปิดเผย

4    ความรู้และปัญญาที่เพิ่มพูน

5    ความหวัง

ความอบอุ่นที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน ในเส้นทางชีวิต ที่ไม่คิดว่าคนจากหลากหลายมุมของประเทศได้ถ่ายทอดความรู้สึกต่อกัน

สนุก สนานอย่างเป็นกันเอง  เอื้อไมตรีต่อกัน  แลกเปลี่ยนเรียนรู้กันทางความคิดความรู้สึก แม้กระทั่งสื่อทางพฤติกรรมอย่างเปิดเผย   โดยที่แฝงไปด้วยความหวังในการต่อยอดความสำเร็จที่มีลึกๆในกลุ่มคนที่มาจาก หลากหลายทางความรู้และฐานะ

เฮฮาศาสตร์ กำเนิดขึ้นจากกระแสความคิดที่สวนทางกับเส้นทางพื้นฐานที่คดงอทางสังคมความ คิดพิการที่แฝงเข้ามาโดยที่พวกเราทุกคนไม่รู้ตัว  แต่กระแสทางความคิดพฤติกรรมของเฮฯกลับสวนทางอย่างสิ้นเชิง

ความหวังทางสังคมน้อยๆอันนี้ได้ค่อยๆพัฒนา จากหยาบๆสู่ความละเอียดอย่างที่ค่อยเป็นค่อยไป

อันนี้กระมังที่ผมนึกถึงคำถาม เจ๊ตา  สอง  ข้อ

1    มีคนถามว่า เฮฮาฯศาตร์มีอะไรมากกว่าการที่ได้ไปเที่ยวกัน

2    มีการถอดบทเรียนแต่ละครั้งของเฮฯหรือไม่

ดัง ที่กล่าวมาข้างต้น เป็นส่วนหนึ่งในคำตอบ  เฮฮาฯ ไม่ได้มีค่าแค่การเที่ยวสนุกสนานแล้วก็จบกัน  ความสัมพันธ์ที่ก่อกำเนิดพร้อมกับการท่องเที่ยว  เยี่ยมชม บ่งบอกถึงถ่ายเทความเป็นอยู่ สิ่งแวดล้อม ความจริงที่ดำรงอยู่ในแต่ละถิ่นฐานที่แตกต่างกันไป

สำคัญที่สุด คือ เฮฮาฯ ไม่ได้ก่อเกิดขึ้นอย่างหยาบง่าย หรือ ธรรมดา   กลุ่มคนที่ได้ผ่านการแลกเปลี่ยนเรียนรู้จากฐานสู่ยอดแห่งความอบอุ่นบนแป้นจอ คอมฯมาระยะพอสมควร  แสดงความจริงในตัวตน และสู่การพัฒนาที่เป็นขั้นตอนจนเฮฮาฯได้ก่อกำเนิดขึ้น  ภาพที่เกิดขึ้นในปัจจุบันคงไม่ได้หยุดเพียงเท่านี้  การพัฒนาสู่ความละเอียดและเป็นขบวนสู่การรับรู้จะค่อยๆพัฒนาไปอีกขั้น และอีกขั้นอย่างแน่นอน  ดังเช่น ตอนนี้ได้มีการหยิบยกคำถาม ขึ้นมาถกกัน อย่างน้อยก็สองข้อของ เจ๊ตา

การถอดบทเรียน ได้แสดงออกถึงวิธีการต่างๆที่ได้ถ่ายทอดผ่านการรายงาน รูปภาพ และความรู้สึกของแต่ละคน

บรรยากาศช่วงที่ต้องจากกันบนรถไฟ แสดงถึงผลที่เกิดขึ้นจากสังคมเฮฯอย่างชัดเจน

ขบวนการพัฒนาของเฮฮาฯคงไม่ได้หยุดเพียงเท่านี้ 

« « Prev : เฮฯแปด กระบี่ (เฮฮา 8) ตอนที่ 1 ทิวทัศน์แห่งความทรงจำ

Next : เฮฮาฯ 8 ตอนที่สาม(ตกค้าง) » »