วงนี้ของลุงหมอจอมป่วน  ที่เด็กๆ นศ. บอกว่า
ง่วงนอน ขอนอนก่อน ลุงหมอจัดให้นอนสมใจ แล้วค่อยตื่นมาเล่นเกมส์ค่ะ

นี่ผู้รู้ทั้งสี่ท่าน  ท่านแรกมาเล่าเรื่องข้าวให้ฟังค่ะ  วิธีเก็บข้าวสารไว้นานๆ
โดยไม่มีมอดกิน…ท่านใดทราบบ้างคะว่าทำยังไง เท่าที่ฟังสรุปง่ายๆ คือ
เอาข้าวไปนึ่ง(ข้าวแห้งๆ ไม่ต้องล้างน้ำนะคะ)  นึ่งแล้วเอาไปตากแดดให้แห้ง
แล้วเอามาใส่ขาดพลาสติก ที่เอาใช้ดื่มน้ำน่ะค่ะ  กรอกข้าวสารลงไป แล้วปิดฝากให้สนิท
แค่นี้ก็ไร้มอดแล้วค่ะ ไปลองทำกันดูนะคะ

อีกท่านมาเล่าเรื่องสุขภาพค่ะ  ท่านเล่าเรื่องงาดำ  ทานงาดำแล้วอาการปวดข้อหายเป็นปลิดทิ้ง  อาการผมขาว
เริ่มดกดำขึ้น…ต้องลองไปทานดูค่ะ ได้ผลแล้วมาเล่าสู่กันฟังอีกทีนะคะ

ส่วนพ่อครูเรา พานำชมสวน ทุกเช้า
ที่เด่นของวันนี้คือ ให้วัวกินใบไม้ค่ะ

จากวัว ผอมๆ มาคราวนี้ อ้วนท้วนขึ้นผิดตาจริงๆ
ค่ะ

เดี๋ยวนี้พ่อครูมีไมค์ส่วนตัวค่ะ  ไม่ต้องถือ
พี่เบิร์ดก็พี่เบิร์ดเหอะ…555

กลับมานั่งรวมกลุ่มเล่นเกมส์ของลุงหมอป่วน  เป็นเกมส์ทิ้งไพ่ 

สรุปจากเกมส์ได้ว่า  เราทุกคนเกิดมามีไพ่คนละ 52 ใบ  แต่ละคนจะเก็บไพ่ และทิ้งไพ่ แตกต่างกันไป เปรียบเสมือนคนเรามีทั้งส่วนดี
และส่วนไม่ดี เพราะเราเกิดมาต่างสถานที่ ถูกเลี้ยงดูมาแตกต่างกัน
เรียนต่างโรงเรียน  เพื่อนไม่เหมือนกัน ทำให้เราแตกต่างกันได้

ดังนั้น
เราต้องเรียนรู้ที่จะยอมรับความแตกต่างของเพื่อน
และเรียนรู้ที่อยู่ร่วมกันกับคนที่แตกต่างหลากหลายให้ได้ ต้องรู้จักปรับตัว
เลือกที่จะเก็บไพ่(ส่วนดี) ไว้ และเลือกที่จะทิ้งไพ่(ส่วนไม่ดี) ออกไป
และหากรู้สึกว่าอยากเก็บไพ่ที่ทิ่งไปแล้วที่เราคิดว่าไม่ดี แต่จริงๆ
แล้วมันดีเราก็สามารถเลือกที่จะเก็บมันมาไว้ได้อีก….

ภาพนี้เป็นต้นสติกเกอร์ค่ะ
พ่อครูเอามาติดเสื้อให้ดูเป็นตัวอย่างค่ะ …..

ช่วงเย็นแบ่งกลุ่มกันหุงหาอาหาร
เก็บผักมาทำอาหารเย็น

กติกาคือ  อาหารใครเหลือ สอบตก
ไม่ผ่านค่ะ…..

ผลการสอบ คือ ทุกกลุ่มสอบผ่าน อาหารทุกอย่าง
ไม่ว่าจะเป็นลาบปลา ต้มฟัก  ผัดเห็ดนางฟ้า ผักสดๆ น้ำพริกปลา
น้ำเสาวรสและขนมเทียนแก้วซึ่ง
อร่อยมากๆ (อร่อยที่สุดในโลก…เอาคำพูดพ่อครูมาใช้ค่ะ) 

ภาพนี้ นั่งและนอนฟังลุงหมอป่วน
เล่าประสบการณ์ให้ฟัง…ก่อนแยกย้ายกันกลับบ้านค่ะ

มีคำถาม คำตอบที่ชอบอกชอบใจมากคือ

นศ. ถามว่า ==> อยากรู้ว่า
เราจะรู้ได้ยังไงว่าใบไม้ชนิดไหนที่วัวกินได้ ชนิดไหนที่วัวกินไม่ได้

พ่อครู ตอบว่า ==>  ไม่เห็นจะต้องไปคิดให้มันปวดหัวเลย ก็แค่ยื่นให้มันกิน อันไหนมันกินก็กิน
อันไหนมันไม่กินก็คือกินไม่ได้…ฮาๆๆๆ

  ที่พ่อครูต้องการจะบอกน้องๆ
นศ.คือกระบวนการเรียนรู้มังคะ Learn how to learn ไม่รู้ว่าน้องๆ
จะได้เรียนรู้วิธีการเรียนรู้ของพ่อครูไปมากน้อยแค่ไหน เพราะว่าชาดาแอบกลับก่อน
เนื่องจากตั๋วเต็มต้องรีบกลับจ้า….ไม่งั้นคงได้อยู่ฟังผลสรุปอีกวัน…ไว้คราวหน้าตอนน้ำไม่มา
เราจะกลับไปสวนป่าใหม่ค่ะ….^^

Chada - Aing

คนเยอะมากๆ หนังสือก็ละลานตา แต่วันนี้ร่างกายไม่เอื้ออำนวยเท่าไหร่ เลยอดเดินอ่านหนังสือตามที่ตั้งใจไว้แต่แรก ได้แต่หาซื้อหนังสือให้น้องสาวที่จอมทอง

และได้หนังสือเล่มเล็กสำหรับตัวเองที่ลดราคาในบูธใกล้ๆ เล่มละ 50 บาท มาสองเล่ม

แล้วก็กลับเลย เพราะอาการปวดหัวไม่ยอมหายสักที ถือโอกาสส่งหนังสือไปให้น้องอวบทางไปรษณีย์ที่นี่เลย สะดวกดี ไม่ต้องหิ้วมาส่งให้วันจันทร์

ไปพักสักสามครู่ ตอนดึกๆ คืนนี้ค่อยเข้ามาเขียนใหม่จ้า…^^

ลุงหมอป่วน ก็เลยให้ตั้งชื่อนี้ค่ะ   นาน โคด โคด….

—————————————————————-

ภาพประทับใจจากสวนป่า มหาชีวาลัยอีกสาน trip นี้ กับ บันทึกแรกของลานสิบล้อรอLoVeค่ะ

เริ่มจากน้ำค้างยามเช้า….

เต่าทองและผองเพื่อน….

มดแดงแฝงพวงมะเขือ…เอิ้กๆๆ

ดอกหญ้า ใน ป่า ใหญ่…..

นี่ก็ ดอกมะขือเหมือนกัน
แต่สวยต่างกันไป….

พักชมความงามแค่นี้ก่อนนะคะ…ไปทำงานก่อนจ้า…. 

เสร็จงานแล้วจะกลับมาเล่าต่อค่ะ..^^

Chada-Aing

27 Oct 2010

live & learn