<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="WordPress/2.5.1" -->
<rss version="0.92">
<channel>
	<title>ลานคนไม่มีค่า</title>
	<link>http://lanpanya.com/cashper</link>
	<description>Just another ลานปัญญา weblog</description>
	<lastBuildDate>Mon, 14 Jun 2010 05:53:05 +0000</lastBuildDate>
	<docs>http://backend.userland.com/rss092</docs>
	<language>en</language>
	
	<item>
		<title>กลับมาอีกครั้ง(ครั้งที่เท่าไหร่เนี่ย)</title>
		<description>เวลาจะเข้ามาลานนี้ก้อต่อเมื่อปีกหักจนบินไม่ไหวทุกที เข้ามาหาอ่านข้อคิด กำลังใจ เผื่อจะทำให้อะไร อะไรดีขึ้น แต่สภาพตอนนี้ทำไมมันดูแล้วอาการร่อแร่จัง

เวลาที่เราทุ่มเทเวลาหรือกับอะไรสักอย่างให้กับใคร ให้กับสิ่งใดสิ่งหนึ่งแล้วผลที่ได้รับกลับมามันไม่ใช่ มันเหมือนกับว่าสิ่งที่เราทำลงไปมันละลายไปกับสายน้ำ อย่าเข้าใจผิดคิดว่าสิ่งที่ทำต้องหวังผลตอบแทน เพียงแต่สิ่งที่ทำหวังแค่ว่าจะได้รับแค่ความจริงใจ และสิ่งที่ทำให้เรามีค่าขึ้นมาบ้าง แต่พอสุดถนนถึงได้พบความจริงว่าสิ่งที่ทำไปทั้งหมดมันไม่ได้มีค่าอะไรเลย แล้วจะทำไปทำไม  เฮ้อ

 

  </description>
		<link>http://lanpanya.com/cashper/2010/06/14/%e0%b8%81%e0%b8%a5%e0%b8%b1%e0%b8%9a%e0%b8%a1%e0%b8%b2%e0%b8%ad%e0%b8%b5%e0%b8%81%e0%b8%84%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b9%89%e0%b8%87%e0%b8%84%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b9%89%e0%b8%87%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88/</link>
			</item>
	<item>
		<title>อยากจำกลับลืม..อยากลืมกลับจำ</title>
		<description>ทำไมบางสิ่งบางอย่างมันกลับตาลปัตรไปกันหมดนะ  บางอย่างที่อยากจำกลับลืม  สิ่งที่งดงาม สิ่งที่มีค่าในอดีตอยากเก็บมันไว้อยู่ในความทรงจำตลอดเวลา..แต่พอถึง ณ ห้วงเวลาหนึ่งๆ กลับจำมันไม่ได้เช่นเดียวกันเรื่องที่เจ็บปวดหัวใจ..ทุกข์ทรมานกลับจำขึ้นใจยิ่งเมื่อได้พบกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใหม่คล้านคลึงกัน ภาพเหตุการณ์นั้น ๆยิ่งย้อนกลับเข้ามาในสมอง มีใครช่วยบอกหน่อยได้ไหม..ว่าทำยังงัยถีงจะจำในสิ่งที่อยากจำได้และลืมในสิ่งที่ไม่ต้องการ ไม่อยากจำ </description>
		<link>http://lanpanya.com/cashper/2009/09/23/%e0%b8%ad%e0%b8%a2%e0%b8%b2%e0%b8%81%e0%b8%88%e0%b8%b3%e0%b8%81%e0%b8%a5%e0%b8%b1%e0%b8%9a%e0%b8%a5%e0%b8%b7%e0%b8%a1%e0%b8%ad%e0%b8%a2%e0%b8%b2%e0%b8%81%e0%b8%a5%e0%b8%b7%e0%b8%a1%e0%b8%81%e0%b8%a5/</link>
			</item>
	<item>
		<title>ยามเมื่อลมพัดหวน</title>
		<description>ห่างหายไปนานและแล้วก็ต้องย้อนกลับอีกครั้ง นานพอสมควรที่หายไป ไปเพื่อเคลียร์เรื่องต่าง ๆให้ลงตัวและได้ทำรายงานชิ้นหนึ่งที่อาจารย์บังคับให้หาให้(เพราะเค้าจะเอาไปทำงานวิจัย) เกี่ยวกับเรื่องของจิตตปัญญาเลยทำให้นึกถึงลานต่าง ๆที่เคยอ่านมา
ทำให้รู้สึกว่าอะไร ๆมันก็ดูดีถ้าเราคิดใหม่ในเชิงบวก มองคนอีกมุมหนึ่งที่เราไม่เคยแม้แต่จะมอง เอาใจเค้ามาคิด แล้วทำให้เรารู้ต้นสายปลายเหตุว่าเป็นเพราะอะไร ...ทำไมถึงเป็นเช่นนี้
อย่างไรถ้ามีเวลาจะเข้ามาทำความรู้จักกับลานให้มากกว่านี้นะ...
 </description>
		<link>http://lanpanya.com/cashper/2009/09/22/%e0%b8%a2%e0%b8%b2%e0%b8%a1%e0%b9%80%e0%b8%a1%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%a5%e0%b8%a1%e0%b8%9e%e0%b8%b1%e0%b8%94%e0%b8%ab%e0%b8%a7%e0%b8%99/</link>
			</item>
	<item>
		<title>ขอบคุณค่ะสำหรับ&#8230;</title>
		<description>ขอบคุณสำหรับทุกข้อเสนอแนะค่ะ  ตอนนี้ยังงงกับบล็อกนี้อยู่ไม่รู้จะเริ่มตรงไหน และทำอย่างไรให้มันโดน กว่าจะหาทางเข้ามาบันทึกนี้ได้ก็แย่แล้ว เฮ้อ..จะรอดไหมเนี่ยเรา
       วันนี้เหนื่อยมากเลยทั้งงาน ทั้งคน อยากจะไปอยู่ป่าคนเดียวก็กลัวอด อยากหนีไปบวชชีก็กลัวผี  แล้วเราจะทำยังงัยเนี่ย
 </description>
		<link>http://lanpanya.com/cashper/2009/08/27/%e0%b8%82%e0%b8%ad%e0%b8%9a%e0%b8%84%e0%b8%b8%e0%b8%93%e0%b8%84%e0%b9%88%e0%b8%b0%e0%b8%aa%e0%b8%b3%e0%b8%ab%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%9a/</link>
			</item>
</channel>
</rss>
